پوستر شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران_مبارک رونمایی شد

غریب‌پور: قابلیت‌های تئاتر عروسکی مغفول مانده است

مرضیه برومند دبیر شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران_مبارک،‌ بهروز غریب‌پور، کارگردان تئاتر و مهدی شفیعی،  مدیر کل هنرهای نمایشی شامگاه دوشنبه 11 مردادماه در خانه عروسک گرد هم آمدند تا از پوستر شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران_مبارک رونمایی کنند. جشنواره ای که با شعار «آسمان عروسک‌ها آبی است» طبق گفته دبیر جشنواره قرار است به شکل متفاوتی برگزار شود. تغییراتی که به زعم غریب‌پور می‌توانند تاثیر مثبتی در آینده تئاتر عروسکی داشته باشند.

  1. ۴ ماه قبل
  2. ۰
شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران_مبارک
نوآوران -

جوایز جشنواره تئاتر عروسکی تاثیر مثبتی خواهد داشت

شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران_مبارک قرار است متفاوت از همه دوره‌های پیشین(به غیر از دوره یازدهم) جوایزی به بهترین‌های تئاتر عروسکی اهدا کند؛ بهترین‌هایی از بخش‌های نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی، طراحی و ساخت عروسک یا عروسک‌گردانی و صدا‌پیشگی، دکور و طراحی صحنه. در مجموع به هر حرکت چشمگیری در جشنواره شانزدهم طبق نظر هیات داوران و دبیر جشنواره جایزه ای تعلق خواهد گرفت. غریب‌پور در گفت‌وگو با «نوآوران» این اتفاق را مثبت ارزیابی می‌کند و می‌گوید: «تقدیر از آثار بهتر و گروهی که آن را اجرا می‌کنند به صورت کلی اتفاق خوبی است. این نوع تقدیرها می‌تواند در انگیزه بیشتر افراد موثر باشد و به ادامه فعالیت آنها کمک کند. اما مشکل در جشنواره‌هایی که جایزه می‌دهند از زمانی شروع می‌شود که افراد به نفر اول و دوم تقسیم می‌شوند. اگر درایتی صورت بگیرد، بدون آنکه این اتفاق تاثیری سویی داشته باشد می‌تواند در آینده تئاتر عروسکی تاثیر مثبتی داشته باشد و روی گروه‌ها تاثیر بگذارد.»

تئاتر عروسکی را جدی نمی‌گیرند، مشکل نمایشنامه‌نویسی داریم

اما در جشنواره امسال قرار نیست بخش نمایشنامه‌نویسی وجود داشته باشد، این اتفاق بنا بر تصمیم مرضیه برومند افتاده است. او درباره علت این اتفاق در گفت وگو با یکی از رسانه‌ها گفته بود: «متاسفانه بخش مسابقه نمایشنامه‌نویسی به شدت ضعیف بود. در پانزدهمین دوره جشنواره تعداد زیادی نمایشنامه به دست ما رسید و قطعا زمان و انرژی بسیاری صرف خوانش آنها شد اما در کمال نا‌امیدی حاصل آن قابل قبول نبود و کیفیت آثار از سطح مورد قبول ما بسیار پایین‌تر بود. اگر این جشنواره، جشنواره‌ای دانشجویی یا متوسط بود می‌توانستیم با اغماض به این موضوع نگاه کنیم اما در مورد جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی تهران مبارک بعد از 15 دوره برگزاری، نمی‌توان این موضوع را پذیرفت و به شخصه از بخش نمایشنامه‌نویسی توقع بیشتری داشته و دارم.» غریب‌پور علت ضعیف شدن نمایشنامه‌های تئاتر عروسکی را کم کاری در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های مرتبط می‌داند؛ «در دانشگاه‌های ما کار اساسی صورت نمی‌گیرد، نمایش عروسکی را جدی نمی‌گیرند. ما در هر حال حاضر در خانه عروسک سعی می‌کنیم متون نمایشی را متحول کنیم و نمایشنامه‌نویس‌های علاقمند را به تفاوت‌های این نوع نمایشنامه آگاه کنیم. البته تفاوتی بین نمایش بزرگسالان و خردسالان به صورت کلی وجود ندارد اما دانش، معلومات و تجارب مخاطب به هر حال متفاوت است.» او تاکید می‌کند که؛ «البته من فکر می‌کنم موضوع نمایشنامه نویسی در تئاتر عروسکی، موضوعی است که باید در خارج از جشنواره تئاتر عروسکی به فکر حل آن باشیم.»

تئاتر عروسکی، تئاتر محفلی نیست

غریب‌پور تئاتر عروسکی و انیمیشن را به هم نزدیک می‌داند و می‌گوید:‌ «از نظر علمی نمایش عروسکی و انیمیشن از یک خانواده هستند، هر دوی آنها انیمیشن محسوب می‌شوند؛ انیمیشن صحنه ای و سینمایی. این دو نوع فیلم انیمیشنی و تئاتر صحنه ای جدی گرفته نمی‌شود، در حالی که امروز جهان به سمتی رفته است که از این دوگونه بهره‌های بیشتری ببرد. چرا که به وسیله عروسک و انیمیشن می‌‌شود دنیای اساطیر را روی صحنه آورد،‌ افسانه‌ها را زنده کرد و منابعی وجود دارد که تنها راه حل و زبان نمایش آنها، تئاتر صحنه ای و انیمیشن سینمایی است. بنابراین هر چقدر که در این زمینه سرمایه‌گذاری کنیم بازهم کم است.» او اشاره می‌کند که؛ «در این موضوع شکی وجود ندارد که روز به روز بر میزان سرمایه‌گذاری  در سینمای انیمیشنی افزوده شده است، چون قابلیت فوق‌العاده انیمیشن روز به روز بیشتر شناخته شده است. تئاتر عروسکی هم زبانی است گویا برای آنچه که توسط صحنه امکان ناپذیر به نظر می‌رسد.»

توجه کنید تجمیع صداهای خوب از خواننده های برجسته، با عروسک‌های خوب در حالی که نمایشنامه های از سعدی، حافظ، شمس و... روی صحنه برده اند چقدر می‌تواند تماشاگر داشته باشد. مثلا مولوی در فضای مجازی میلیون‌ها عاشق دارد. این ها را غریب‌پور می‌گوید و ادامه می‌دهد که؛ «ما آثار بسیاری داریم که از زبان جاوید و موثر آنها نباید غافل شویم. ما باید بودجه و سالن‌های فراوانی داشته باشیم تا روز به روز بر مخاطبین تئاتر عروسکی افزوده شود.» او معتقد است کم کاری در زمینه تئاتر عروسکی فقط از سوی مدیران تئاتری نیست؛ «این یک مساله دو سویه است، خانواده نمایش هم باید آثار خوبی روی صحنه ببرند تا مخاطب رسمی پیدا کنند و مدیران بدانند که این یک تئاتر محفلی نیست.»