ترانه ای از

رز محقق

  1. ۴ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
رز محقق
نوآوران -

رادیو

 

مثه یه صندلی,تو کنج انباری

دچار بحرانِ,بی عرضگی شدم

تو آینه زل زدم,تو آینه بیکارم

سلفی می‌گیرم از,تنهایی خودم

شالم رو می‌خونم,از اول نخکش

تا آخر فصلِ,کوتاهی موهام

هیچی منظم نیس,هیچی منظم نیس

جاشون عوض میشه,چشما و ابروهام

رادیو توی سینک,آب توی رادیو

شنای اخبارِ,کپی هر روزه

حبابِ رو آبو,صدای زنگ فر

که میگه شام شب,تویی که می‌سوزه

فیلمای ویدئو,عقب جلو میشن

صدسال بعد از تو,که برنمی‌گردی

فقط توی فیلمو,فقط تو رویاهاس

که بعد رفتنت,منو بغل کردی

دورم که خالیه,دنیا که می گنده

کفشم که در میره وقت رسیدنم

حس می‌کنم هنوز ,چیزی عجیبه و

نقض یه قاعدس,نفس کشیدنم

رادیو توی تنگ ,آب توی رادیو

ماهی سرخی که ,شناوره رو آب

مرگه که ایستاده,اخبارو می‌خونه

بدون تشویشو,بدون اضطراب

مجری رادیو ,اخبارو می‌خونه

تصادف یه مرد,با احتمال خواب

رادیو توی وان,آب توی رادیو

مجری خفه می‌شه,بالا میاد حباب

سلفیمو میگیرم,کفشامو می‌بندم

شالم رو می‌پوشم,قرصامو می‌خورم

شبیه هذیونِ,تب کرده‌ای شدم

که توی رختخواب,آهسته می‌سُرم

فیلمای ویدیو,عقب جلو می‌شن

صدسال بعد از تو,که برنمی‌گردی

فقط توی فیلمو,فقط تو رویاهاس

که بعد رفتنت,منو بغل کردی