دو شعر از میثم غفوریان صدیق

دو شعر از میثم غفوریان صدیق

  1. ۴ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
میثم غفوریان صدیق
نوآوران -

1.

فریادِ بی پژواکی ست،

                     چسبیده به سنگها!

آب در دهان ِ دوخته چرخاندن است،

                                     بر نعش مرده‌ای!

اخگر ِ بی‌ملاحظه

بر چشم ِ عاشقان نهادن و

به ساعتِ سعد، رخت بر بستن.

گلوی تنهایی را بریدن،

بی‌آنکه خون رفاقت از آن بیرون زند!

چنین است که

                        جمعه بی‌آبرویی هفته‌هاست.

 

2.                                                                              

از تو بی‌تاب میشود

تاب ِ دیوانه از حرف- حرف ِ جهان

جیغ - جیغ ِ بی‌قرارِ کلمه

از آن پس که

آشوبِ اندامت

در کلمه‌ی نامت

می‌شود پنهان!

 

تو "توس" ِ خواب‌های خراسانی ِ منی

حروفِ محدود

در زبانِشی بی‌پایان!

 

سُر می‌خورد

حروف ِ نامت

از زبان ِ بی‌قافیه

تا مغاکِ کماکان

 

می‌سُرخاند  نامِ تو

سرم را

که سبزانده بودم،

                     ویران.