شعری از بهار الماسی درباره ی کوبانی

کوبانی

شعری برای شهر کوبانی سوریه

  1. ۴ ماه قبل
  2. ۱
بهار الماسی
نوآوران -

پلیسه‌های دامنش بر دانه‌های خاک

کشیده

به دندانه‌های خاربست

بریده

دست

بُرده به دیوار پاره‌پاره‌ی شهر

هوره‌ی* پیش-آهنگِ مرگ

می‌خواند:

 

«بول‌بول تو مَگیر دَنگ وه زارَ وه.

بَش تو مَنیه گول وه دارَ وه**:

که نوای بلبلان جاری‌ست»

 

نوای بلبلان جاری‌ست

در جایی‌ میا‌‌ن داربست لانه‌ای خالی‌

در هاشورِ پودِ بوستانِ گُلبُنِ قالی

در گل‌بته‌های دامن بانوی کوبانی

 

* هوره: گونه‌ای نوا-آواز سوگوار در موسیقی‌ کردی

** بلبل چنین با نوای اندوه‌بار مویه مکن. هنوز سهم تو از گل بر شاخسار درختان باقی‌ ‌ست.