کافه نو آوران 6

ما برای ادبیات ایستاده ایم

  1. ۳ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
مهدی وزیربانی
نوآوران -

1.

یک مسئله در ادبیات پر قیلوله ی ما مغفول مانده و اگرچه مدام به آن استناد می شود اما ما همچنان آدرس درستی از این مقوله بدست نداریم. این مقوله چیزی نیست جز « نقد » که ما چون ایلهای جا مانده از تبار سرخپوستان ایالتهای دور، دورِ آتشش می رقصیم و بعد از خونابه گی شخصیتمان سعی می کنیم «چپق صلح» را بدست بگیریم و به هم تعارفش کنیم. احمد شاملو در مقدمه ای که برای کتاب « م. آزاد » در دوران حکومت پهلوی می نویسد و هرگز اجازه ی چاپ در آن دوران را بدست نمی آورد به یک نکته مهم اشاره می کند و آن این است که « ما برای که می نویسیم » شاملو با درایت و نگاه آوانگاردی که دارد در این یادداشت هم حکومتها را به سخره می گیرد و هم آنانی که در ادبیات می آیند و نان به هم قرض می دهند و خودشان را بر آیندی متفاوت از شخصیت تکه پاره ی ادبیات ایران می دانند. سالها از این نقد شاملو گذشته است و من در این شرایطی که اکنون ایستاده ام هنوز این مسئله را به وضوح می بینم که ما هنوز در این شرایط دردناک حضوری قاطع داریم و به هیچ وجه درکی از نقد منطقی و شکافتن پنبه ای که سالها بر دور ما کاشته اند را نداریم و برای حضور به هر شمایل ممکن در روایت به اصطلاح ادبی دست و پا می زنیم، متن هایی می بینیم که به هیچ وجه به شعر شباهتی ماهوی ندارند و چون در میان جامعه و مخاطبان حتا به زور «دگنک» و «آژان کشی» جایی نمی یابند به ناچار مخاطب را ابله و غیر روشنفکر می خوانیم و خودمان را در هاله ی نوری از همان نوع که رییس دولت نهم و دهم در ایالات متحده دیده بود می پیچیم می آییم و با نگاهی تحمیق شده برای خودمان دسته و رسته می سازیم که در عین واقعیت یک تقلید کورکورانه از دهه ی چهل و پنجاه است که درحقیقت آنها حداقل متن برای ارائه داشتند و دوستان فقط سیگار از آن دوران را به لب دارند و پوشیدن لباسهای روشنفکرانه را و جمع شدند برای « مدرسه س شعر » که در همان بار اول و اولین جلسه کار به پارتی بیشتر نزدیک شد تا محفل ادبی و حرفهای مفت هم زیاد زده شد و حالا دوستان در کافه ها باید « انجمن شاعران ولگرد » را بسازند چرا که شعر کافه ای و فیگور روشنفکری گرفتن بیشتر به درد خیابان «خاکی» دوران پهلوی می خورد نه این دوران که مخاطب هوشمند بازی این مزخرفات را نمی خورد. حالا هم که دوباره تخم سه زرده کرده اند و « شاعران مطرود » را در صحنه می بینیم. دوستان را به خواندن مقدمه ی احمد شاملو برای دفتر شعر م. آزاد دعوت می کنم تا بیشتر بدانند و چیز یاد بگیرند و یادشان باشد ما برای که می نویسیم!

2.

جلسه ی شعری که این هفته معرفی می کنیم جلسه ی شعر « گروه شعر معاصر » است که اولین چهارشنبه هر ماه در موسسه ی بهاران برگزار می شود. این جلسه با تلاش های بی دریغ مرد همیشه محبوب ادبیات ایران « اسدالله امرایی » برگزار می شود. مردی که که توانایی این را دارد که گلشیری و براهنی را در یک جا کنار هم بنشاند و هیچ اتفاقی در آن جلسه ی فرضی نیقتد. به راستی که اسدالله امرایی بودن سخت است و او برای رسیدن به این شرایط بسیار تلاش کرده است.در این جلسه در بیشتر اوقات با خوانش اشعار دوستان همراه است و به هیچ عنوان بصورت کارگاهی برگزار نمی شود و نقد شعر در این میان جایگاهی ندارد و شاید در مواردی خاص این اتفاق رخ می دهد و این جلسه بیشتر برای خوانش شعر ترتیب داده شده است. در این جلسات بنابر شرایط برای بزرگان ادبیات شعر ایران بزرگداشت برگزار می شود و تا کنون برای بزرگانی چون اخوان ثالث و احمد شاملو و تنی دیگر بزرگداشت ترتیب داده شده و با حضور شاعران و مترجمان مطرحی چون سید علی صالحی و احمد پوری و دیگران به کار خودش ادامه داده است. این جلسات در موسسه ی بهاران واقع در خیابان ولیعصر، بالاتر از زرتشت، کوچه ی نوربخش پلاک 21 برقرار است و شما می توانید چهارشنبه اول هر ماه در این جلسات شرکت کنید که به همت فرهاد عابدینی و اسدالله امرایی برگزار می شود

3.

صفحه ی شعر نو آوران همچنان در کنار شما شاعران جوان است و برای تمام نحله های شعر ایران از هر روایتی احترامی خاص قائل است و درهای این صفحه روی هیچکس بسته نیست. شما می توانید با ارسال آثار منتشر نشده ی خودتان به این صفحه در کنار این صفحه باشید. ارسال عکس شاعر به همراه آثار نکته ای الزامی است و امیدوارم به آن توجه ویژه داشته باشید. ما همچنان در انتظار اشعار شما خصوصا شاعران شهرستانی هستیم. صفحه ی شعر روزنامه ی نو آوران روزهای پنجشنبه هر هفته منتشر می شود. آثارتان را به آدرس:

[email protected]

ارسال کنید.