شعری از هوشنگ رئوف

شکفتن چترهای رنگی

  1. ۲ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
هوشنگ رئو.ف
نوآوران -

آسمانِ همه جا یک رنگ نیست

و ابر های همه جا

با یک زبان سخن نمی گویند

همین ابر

لنگرِ پاهای مرا

تا عمق ِ چال برف های پار و پیرار برده است

پای گردنه ای گردن کش

با زخمِ سیاه چتری شکسته

روی شانه ام

حالا مخاطب شما باشید

دهانِ همین ابر

برف را

ابریشم تلفظ می کند

برای باغستان های بدون پرچین

وقتی که زیپِ خیابان باز می شود

در شکفتن چتر های رنگی

و عبورِ گله گله پروانه ی سپید

نه آسمانِ همه جا

و نه ابرهای همه جا ....