سروش صحت در گفت و گو با نوآوران:

از سکون و یکنواختی فرار می‌کنم

سروش صحت از جمله هنرمندانی است که هم در روزنامه دستی بر آتش دارد و هم در حیطه ساخت و نقش آفرینی در آثار کمدی تلویزیونی و سینمایی کارنامه قابل قبولی از خود برجای گذاشت با این حال بخشی دیگری از شمایل جدی و متفکر صحت را در آثاری چون «خوابم می‌آد» رضاعطاران و «ربوده شده» بیژن میرباقری تماشا کردیم. این بازیگر، کارگردان و نویسنده این روزها با فیلم سینمای «قیچی» فضای متفاوتی را در سینما تجربه می کند. فضایی که به اعتقاد او امکان رشد و بلوغ را به فیلمسازان می دهد و باعث می شود که آنها تعاریف تازه‌تری از فیلمسازی ارائه دهند. او امیدوار است که با ساخت فیلم‌های جدیدی در سینمای مستقل، گام‌های محکمی در جهت ارتقا فیلم‌سازی در کشورمان برداشته شود. گفت‌وگوی ما را با او در زیر می‌خوانید.

  1. ۱ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
سروش صحت
نوآوران -

این روزها فیلم «قیچی» با بازی شما در گروه هنر و تجربه در حال اکران است، چه شد که در این فیلم ایفای نقش کردید؟

کریم لک‌زاده کارگردان فیلم با من تماس گرفت و فیلمنامه «قیچی» را برایم فرستاد، وقتی فیلمنامه را خواندم حس کردم از فضای خوبی برخوردار است و می تواند مخاطب را با خودش درگیر کند. به همین خاطر پاسخ مثبتم را برای بازی در این فیلم اعلام کردم.

شما در این فیلم، ایفاگر یک نقش کوتاه هستید. نگران نبودید در فیلم یک کارگردان کار اولی، نقشی کوتاه را ایفا کنید؟

با اطمینان می‌گویم نه، چون این قصه به اندازه کافی من را با خودش درگیر کرده بود و حس اعتماد را در من ایجاد کرد. از طرفی فکر می‌کنم پس از گذشت سال‌ها و با به دست آوردن تجربیات مختلف در حوزه‌های متفاوت به این درجه از تشخیص رسیده باشم که بتوانم با خواندن یک فیلمنامه و معاشرت با تهیه‌کننده و کارگردان به نتیجه کار مطمئن باشم.

اگر اشتباه نکنم شما از نیمه راه به گروه «قیچی» پیوستید، این اضافه شدن دیرهنگام روی خروجی کار تاثیر نداشت؟

خوشبختانه نه، چون وقتی به گروه اضافه شدم فرصتی کوتاه دست داد تا بتوانم راش‌هایی که ضبط شده بود را ببینم و با ذهنیت کارگردان آشنایی پیدا کنم. در طول دورانی که با کریم لک‌زاده معاشرت می‌کردم به نقطه نظرهای خوبی در مورد چگونگی ایفای نقشم در این اثر رسیدم.

شما در این فیلم بیشترین بازی را با عباس غزالی داشتید، او را چطور بازیگری می بینید؟

پیشتر هم در مصاحبه‌هایی که داشتم به این موضوع اشاره کردم که عباس بازیگر باهوش و با استعدادی است و از توانایی بالایی در ایفای نقش‌های متفاوت برخوردار است. برای ایفای نقش راما هم او بهترین گزینه به شمار می‌رفت و توانست پیچیدگی‌های این شخصیت را به خوبی به تصویر بکشد.

فیلم «قیچی» از فضای تجربی برخوردار است و مخاطب را با جهانی متفاوت به لحاظ روایی مواجه می‌کند. جدا از نتیجه کار، فکر می‌کنید جای این سبک کارها تا چه حد در سینمای ما خالی است؟

بسیار بسیار زیاد، من واقعا خوشحالم که دو جوان علاقمند به سینما در مقام تهیه‌کننده و کارگردان این فیلم را ساختند، چرا که این موضوع نشان‌دهنده دگراندیشی در عرصه فیلمسازی است. ما در این حوزه احتیاج به تجربه فضاهای مختلفی داریم. ضمن اینکه من تصور می‌کنم نتیجه این کار هم قابل قبول بوده است.

پس شما به «قیچی» نمره قبولی می‌دهید؟

البته و فکر می‌کنم اکثر مخاطبان هم به آن چنین نمره‌ای می‌دهند. این فیلم از فضای ساختاری و داستانی خوبی برخوردار است. و من انتظار داشتم که این اثر بتواند مورد توجه مخاطبان قرار بگیرد و خوشبختانه با توجه به امکانی که در اختیارش قرار داشت دیده شد؛ هرچند که می‌توانست بیشتر و بهتر هم دیده شود.

این فیلم در گروه هنر و تجربه اکران شد، گروهی که به نظر می رسید انتخاب مناسبی برای فیلم باشد اما شرایطی که این روزها هنر و تجربه برای اکران فیلم ها در پیش گرفته است باعث شده که برخی از آثار در میان شلوغی کارها دیده نشوند.

به هر حال من هم مانند شما فکر می کنم هنر و تجربه بهترین انتخاب برای «قیچی» به شمار می‌رود، چرا که فضای کلی فیلم به گونه‌ای است که مناسب اکرانی این‌چنینی بود اما خب، سیاست‌هایی که امروز این گروه در پیش گرفته تا حدی همانطور که خودتان هم اشاره کردید باعث شده برخی از فیلم ها نتوانند بر اساس برنامه مناسبی در اکران پیش بروند و آن چنان که باید دیده شوند. اما به هر حال این انتخابی بود که عوامل فیلم در آن مقطع انجام دادند و باید هم به آن احترام گذاشت.

از فیلم «قیچی» کمی جدا شویم، شما در بازیگری و کارگردانی فردی تجربه‌گرا هستید و سعی می‌کنید در ژانری که فعالیت می‌کنید به سراغ فضاهای متفاوت بروید، این میل به تجربه‌گرایی از کجا می‌آید؟

از فرار کردن از سکون و یکنواختی می آید. من چندان تمایلی ندارم که خودم را تکرار کنم با وجود اینکه این کار کردن راحت‌ترین راه به شمار می رود، همیشه تلاشم این بوده است که بتوانم سروش صحت رو به پیشرفتی را ارائه دهم. هر چند که ممکن بود در این راه نتیجه به ایده آلم نزدیک نشود.

درست مانند سریال «شمعدونی» که سریالی بسیار متفاوت از کار قبلی‌تان یعنی «ساختمان پزشکان» بود، اما شما ریسک این تفاوت را پذیرفتید.

بله، «شمعدونی» سریال مورد علاقه من بود و اساسا ارائه آن جنس از طنز را دوست دارم، شاید «ساختمان پزشکان» در پخش اثر موفق‌تری به لحاظ جلب مخاطب بود اما «شمعدونی» به جهت کارگردانی و جنس بازی و شیوه روایی اثر قوی تری بود.

شما علاقه زیادی به طبقه متوسط دارید و این قشر را هم به خوبی می شناسید، به همین جهت است که سعی در به تصویر کشیدن این قشر دارید؟

بله، وقتی شما دارید فیلم یا سریال را در مورد طبقه اجتماعی می سازید باید زیر و بم این طبقه را به خوبی بدانید. من فکر می کنم در طول سال‌هایی که در این حوزه کار کردم توانستم این قشر را تا حدی بشناسم و راحت‌تر از آن حرف بزنم.


خبرنگار: مسعود احمدی