یادداشت سردبیر

بگویید زورمان نمی رسد

  1. ۵ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
بگویید زورمان نمی رسد
نوآوران -

امیر عباس نخعی- برخورد با قاچاق کالا در خیابان مروی که به نوعی بورس فروش کالاهای واردتی عمدتا قاچاق است با مخالفت  بازار و تعطیلی برخی مغازه ها مواجه شده است.کسبه اعتقاد دارند که چرا مبارزه با قاچاق بجای سرچشمه از خرده فروشان آغاز شده است. جملاتی که مشابه آن را در حوزه های دیگر نیز می توان یافت.

اگر در بحث بدهی های بانکی و دیر کرد پراخت بدهی ها و یا اصلا نپرداختن آن مبارزه ای آغاز می شود. بلافاصله برخورد با کسانیکه وام های یک میلیون تا ده میلیون دارند آغاز می شود و ملیاردی ها در نوبت های بعدی ودر مراحلی که دیگر فشار همه جانبه قوا آغاز می شود و بحث شور شده و روسای قوه دستور رسیدگی صادر کنند به میان کشیده می شود.آن هم نه چکشی.نرمک نرمک.به اصطلاح دانه درشت ها همیشه در امانند.

در این موضوع نیز بنظر چنین وضعی حاکم است. مسولان به صراحت باید بگویند، زورمان به دانه درشت ها نمی رسد.در کشوری که اسکله  های مریی و نامریی کار می کنند و دغدغه ای هم ندارند که کسی را یارای جلوگیری آنها را داشته باشد.چگونه فروشندگان خرده پا را به برخورد و جمع آوری کالاهای قاچاق تهدید می کنیم. دستکم بیایید و برخورد متوازنی را با هر دو سوی جریان داشته باشید.

مگر علیرضا جمشیدی رییس سازمان تعزیرات حکومتی به صراحت در برنامه شبکه خبر سیما نگفت که:«19،8 میلیارد دلار حجم قاچاق کالا و ارز به کشور است که به آسانی می تواند اقتصاد و تولید را از بین ببرد.به فرمایشات رهبر معظم انقلاب در این زمینه و برای مقابله با قاچاق توجه نشده است. بر اساس ماده 3 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز، وزارتخانه های دادگستری، اطلاعات، امور اقتصادی و دارایی، کشور، امور خارجه، صنعت، معدن و تجارت، راه و شهرسازی، نفت، جهاد کشاورزی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، نیروهای مسلح و سازمان تعزیرات حکومتی متولیان اصلی مقابله با قاچاق هستند اما در یک سال گذشته ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز یک بار با حضور همه وزراء برگزار نشده است. بسیاری از تصمیمات ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز تصمیمات جدی نیست و بسیاری از آنها اجرا نمی شود.»

سخنان این مقام مسئول(که دستکم دو ماه از آن می گذرد ) به خوبی گواه آن است که هیچ عزم جدی برای مبارزه با کالای قاچاق از نوع دانه درشت ها نیست. نشان دهنده آن است که قاچاق کنندگان از آنچنان مصونیتی برخوردارند که برای جلوگیری از ورود کالای قاچاق مسئولان مجبورند فروشندگان خرد را وادار کنند که کالای قاچاق نفروشند. این مبارزه در حالتی می توانست موفق باشد که در گام نخست مسئولین ذیربط اسکله داران دانه درشت را مجبور به توقف ورود کالای قاچاق کرده و بعد از بحث مبارزه با دانه درشت ها و بعد از اینکه خود بخود کالای قاچاق وارداتی به معنای واقعی رنگ و بوی کالای قاچاق گرفت آنوقت به سراغ خرده فروشان می رفتند. این چه معنای کالای قاچاقی است که به وفور در اختیار مغازه داران با قیمت های مناسب قرار می گیرد. ظاهرا در ایران معنای جدیدی از کالای قاچاق در حال شکل گیری است. یعنی کالایی که به مناسبت ترین قیمت و به وفور در اختیار همگان قرار دارد بدون آنکه فروشش قبحی نیز برای فروشنده داشته باشدو این نیست مگر به لطف و یمن مسئولین که چشم بر سر منشاء ها بسته اند و رویشان نمی شود به مردم بگویند زورمان نمی رسد و ازکاسبان وفروشندگان مبارزه را آغاز می کنند یعنی ساده ترین و بی نتیجه ترین راه ممکن. خسته نباشید.