سر مقاله - عبدالحسین ساسان

سود و زیان های مستر کارت

  1. ۳ ماه،۳ هفته قبل
  2. ۰
سود و زیان های مستر کارت
نوآوران -

کارت‌های دبیت یا دبیت کارت یا کارت‌هایی که مردم با استفاده از آنها می توانند معادل پولی را که پس انداز کرده اند، خرج کنند، فوق العاده هزینه معامله را پایین می آورند و فوق‌العاده با ارزش هستند.

 اما برخلاف دبیت کارت، مردمی که از کارت های اعتباری یا کردیت کارت استفاده می‌کنند، می توانند بدون موجودی نیز خرید کنند. در واقع این فرصت، یعنی توانایی خرید بدون آنکه در حساب بانکی مربوطه پولی باشد، به‌خاطر اعتباری که فلان شخص پیش تر نزد بانک داشته است، در اختیار او قرار می گیرد، اعتباری که در آینده گریبانگیرش خواهد شد.

در واقع این کارت ها قدرت خرید مردم را به شدت افزایش می‌دهند و یک کانال بسیار قوی برای تسهیل تجارت در ایران به شمار می‌روند. بازرگانان و صاحبان صنایع ما به بهترین نحو خواهند توانست ارتباطات خودشان را مدرن کنند و معاملات خودشان را با کمترین هزینه و در کمترین زمان انجام دهند.

 بنابراین این کارت ها در کنار زیان هایی که در ادامه می گویم، منافع بسیار زیادی برای اقتصاد کشور دارند. از جمله مراودات بین‌المللی، تامین نیازهای صنایع، توریسم و... را گسترش می دهند یا تسهیل می کنند.

از سویی این کارت ها هم قدرت خرید و هم قدرت انتخاب مردم را افزایش می‌دهند، به شرطی که سیستم توزیع قدرتمندی از شبکه‌های فروش بین المللی پشتیبانی کنند.

 در حال حاضر شبکه های توزیع گسترده و توانمندی از آمازون و ebay پشتیبانی می کنند و اگر این شبکه ها در ایران پا بگیرند، بسیاری از ایرانیان خرید های خود را از طریق تجارت الکترونیک و از این فروشگاه های بین المللی انجام می‌دهند که این به خودی خود به کاهش ترافیک ناشی از خرید منجر خواهد شد.

اما این کارت ها در کنار قدرت خریدی که به مردم می دهند، شخص را عادت می‌دهند که بدون پس انداز خرید کنند. این مکانیسم اشکال دارد. از لحاظ روانشناسی یکی از بهترین لذت‌های انسان خرید کردن است.

 انسان بی نهایت از خرید کردن لذت می برد. به عبارتی، خرید‌کردن لذتی دائمی و پایدار است. کارت های اعتباری نیز از این روانشناسی نهایت استفاده را می برند و انسان ها را برای تمام عمر بدهکار می‌کنند. بدین ترتیب انسان ها بعد از مدتی گمان می برند برده نظام بانکی و موسسات اعتباری شده اند.

بنابراین می توان گفت کارت‌های اعتباری مصرف را به شدت برانگیخته می‌کنند، ‌در حالی که توجه نسبت به ملاحظات زیست محیطی، حفظ منابع و جلوگیری از آلاینده ها را کم می‌کنند.