حرف اول - پرفوسور پرویز کردوانی

رجحان آب لوله‌کشی به بطری

  1. ۳ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
رجحان آب لوله‌کشی به بطری
نوآوران -

در برابر معضل آلودگی آب شرب معمولا دو راه حل ارائه می‌شود. یکی دستگاه‌های تصفیه آب است و دیگری خرید بطری‌های آب آشامیدنی. شخصا آب لوله‌کشی را آلوده‌تر از آبی که از بطری‌ها و دستگاه‌های تصفیه خارج می‌شود نمی‌دانم و وقتی از منزلم به دانشگاه می‌روم به جای خرید بطری آب آشامیدنی، قمقمه‌ام را از آب لوله‌کشی منزل پر می‌کنم. اگر چه در آب آلودگی‌هایی وجود دارد اما چون منشاء این آبها مشترک است، بعضی از انواع آلودگی آب با دستگاه تصفیه و داخل بطری کردن برطرف نمی‌شوند. اتفاقا آب آشامیدنی بسته‌بندی شده احتمال آلودگی بیشتری دارد. این آب‌ها در بطری‌هایی ریخته می‌شوند که به دلیل جنس پلاستیکی‌شان می‌توانند آلودگی‌های شیمیایی را وارد آب کنند به ویژه وقتی برای مدت طولانی این بطری‌ها زیر گرمای آفتاب قرار بگیرند آلودگی‌شیمیایی بطری بیشتر جذب آب می‌شود.

به طور کلی آلودگی آب شرب را به چند دسته می‌توان تقسیم کرد که مهمترین‌های‌شان «آلودگی‌های فیزیکی» از جمله گل‌آلود بودن یا کف داشتن، «آلودگی بیولوژیکی» که از طریق آلودگی فاضلاب‌ها به آب‌های چاه راه پیدا می‌کنند و موجودات زنده و انگل‌ها منشاء آنها هستند و دیگری «آلودگی شیمیایی» است که عمدتا کارخانه‌ها عامل پدیدآورنده‌اش هستند. درمناطق صنعتی بیشتر آلودگی شیمیایی است و آب دارای آرسنیک و جیوه است. درشهرها آلودگی بیولوژیک بیشتر است. به‌عنوان مثال آبی که درجوی‌های خیابان ولیعصر تهران جریان دارد، همراه فاضلاب به شهر ری می‌رود و در آنجا با همین فاضلاب سبزی کاری می‌شود، زیرا این فاضلاب‌ها برای رشد میوه بسیار خوب است و به همان میزان برای مصرف کننده مضر است.

درگذشته آلودگی‌ها در این سطح نبود. امروزه با وجود این همه ساختمانی که ساخته می‌شود، تمام فاضلاب آن وارد شبکه می‌شود و از آنجا به آب‌های زیرزمینی و شبکه آب سرازیر می‌شود.

 آب قنات‌ها در تهران همه آلوده هستند؛ این درحالی است که آب‌های سطحی نیز به دلیل وجود زباله و آلاینده‌های مختلف آلوده هستند و فقط برای آبیاری فضای سبز مناسب است. بنابراین برای استفاده شرب، وزارت نیرو آب را از عمق ٢٠٠ تا ٣٠٠متری به دست می‌آورد.بدین ‌ترتیب تعجبی ندارد که در مینی‌سیتی و افسریه آب‌های زیرزمینی گچی را تصفیه و برای شرب استفاده می‌کنند.

مشکل آلودگی آب در تهران ساختاری است. زیرا درهمه جای دنیا اول شبکه فاضلاب را می‌سازند، بعد ساخت بقیه شهر آغاز می‌شود اما در اینجا اول شهر ساخته شده و اکنون فاضلاب درحال ساخت است. شاید این سیستم ٢٠‌سال دیگر درست شود. بنابراین کار از جای دیگر خراب است. ازسوی دیگر در تهران هر روز به جمعیت افزوده می‌شود، چاه بیشتری می‌زنیم و این به کیفیت آب لطمه می‌زند و با ادامه این روند آب آلوده‌تر می‌شود.

با وجود تمام این موارد، آب لوله‌کشی تهران سالم و باکیفیت است و نیازی نیست شهروندان برای شرب از آب بطری استفاده‌کنند.

آب‌های بسته‌بندی همان‌طور که از نامشان پیداست، از مناطق مختلفی تهیه می‌شوند، علاوه برآن مدتی درمغازه‌ها در انتظار مشتری می‌مانند. بنابراین از کیفیت مناسبی برخوردار نیستند. اگر آب بطری را در لیوانی بریزیم متوجه ذرات‌ ریزی می‌شویم که در ته ظرف جمع می‌شوند. بنابراین بهتر است مردم از آب شیر استفاده کنند زیرا بهداشتی‌تر است. دستگاه‌های تصفیه خانگی نیز مناسب نیستند زیرا هیچ مرجعی استفاده از آنها را تأیید نکرده است. اما نکته مهم این است که این دستگاه‌ها آب را هدر می‌دهند. به همین منظور وزارت نیرو باید دستگاه‌های تصفیه را کنترل و برای روستاها آب شیرین‌کن تهیه کند. این وزارتخانه باید درخیابان و مغازه جست‌وجو و دستگاه‌های استاندارد را برای مردم

 مشخص کند.