توانمندترین فرزند را داشته باشید

خانواده بستری برای یادگیری قدرت تصمیم گیری

کودکان قدرت تصمیمگیری را در خانه میآموزند یعنی جایی که بیشترین وقت خود را در آنجا سپری کرده، کارها و فعالیتهای گوناگونی را تجربه میکنند.

  1. ۴ ماه قبل
  2. ۰
خانواده بستری برای یادگیری قدرت تصمیم گیری
نوآوران -

والدین میتوانند با پربار کردن فعالیتهای روزمره کودکان در خانه و آموزش آنان در سنین مختلف، موجب رشد شخصیت و تواناییهای فرزندانشان شوند.

ضمن تمرکز بر جنبههای مختلف زندگی کودک (از تولد تا نوجوانی) توجه به این نکات بسیار مهم است:

     1- اعتماد کردن

اساس اعتماد به دیگران از سنین پایین و از طریق توجه و رسیدگی به نیازهای اولیه نوزاد وکودک خردسال شکل میگیرد.

     2- خود پیروی

کودکان از سنین دو سالگی به بعد میتوانند مفهومی از زمان و مکان را در ذهن خود تجسم کنند. با توجه به این موضوع میتوان از همان ابتدا با جلب اعتماد و اطمینان کودک، موجب تقویت حس ثبات در او شد. برای مثال، مادر میتواند از طریق اطمینان بخشیدن به فرزندش که در غیاب او جایی نخواهد رفت و او میتواند بعد از بازی دوباره نزد مادرش باز گردد، اعتماد کودک را جلب کند یا اگر قولی به فرزند خود میدهد و قراری با او میگذارد، خوب است با انجام آن اعتماد کودک را جلب کند. زیرا نحوه پاسخدهی کودکان دو سال به بالا، براساس نحوه پاسخدهی والدین و اطرافیان شکل میگیرد.

     3- صلاحیت و شایستگی

کودکان در سنین 9-3 تمایل به بازیهای جمعی و گروهی دارند. آنها میخواهند با کسب اعتبار برای خود، موجودیتشان را در بین افراد خانواده نشان دهند. میزان صلاحیت و شایستگی کودکان ارتباط مستقیمی با اعتماد به نفس آنان دارد.

     4- هویت

با رسیدن به سنین 19-10 سالگی نیاز نوجوان به اعتماد کردن به سایرین و محیط اطرافش افزایش مییابد و قصد دارد با کسب تواناییها و شایستگیهای مختلف بر آن تسلط یابد. ویژگی مهم این دوره احساس خود مختاری است. یک نوجوان نمیداند کاری که انجام میدهد درست است یا خیر؟ در عین حال، علت نیاز به تایید شدن از سوی والدین و مربیان خود را درک نمیکند. آنها درصدد کسب هویت مستقلی هستند و میخواهند برای زندگی آینده خود تصمیم بگیرند. گاهی والدین تصور میکنند فرزندانشان آنها را رها کردهاند. در حالیکه باید با فراهم آوردن شرایطی که موجب رشد خود پنداره فرزندشان شود، آنان را در شناخت ویژگیهای فردیشان یاری دهند.

علاوه بر اینهاتوجه به پنج قاعده زیر برای حفظ و بقای بهداشت روانی کودکان در خانواده لازم است:

1- فرزند خود را دوست داشته باشید.

2- برای فرزند خود الگوی خوبی باشید.

3- فرزند خود را خوب آموزش دهید.

4- فرزند خود رابا انضباط بار آورید.

5- به مسئولیتهای خود آگاه شوید.

همه کودکان نیازمند توجه منظم و رسیدگی کافی از سوی والدین و مراقبین نزدیک به خود هستند. یکی از روشهای ابراز علاقه و توجه نسبت به کودک، «گوش کردن فعال» به گفتهها و خواستههای اوست. شما اگر شنونده خوبی باشید و بیدرنگ در برابر افکار و احساسات فرزندتان واکنش نشان دهید. این فرصت را برای او فراهم کردهاید که روش صحیح برخورد با مشکلات را بیاموزد زیرا صبر و درک والدین بسیار مهمتر از ارائه سریع راهحل به کودک است.

اگر بدون تقاضای کمک از سوی او، دائم به فکر یاری رساندن به او باشید، قدرت یافتن راهحل را از کودک سلب کرده و او را فردی متکی و وابسته به خود بار آوردهاید. در حالی که گوش دادن فعال، میتواند کودک را تشویق به یافتن راهحل مشکل کند و ارزشهایی مانند، استقلال، مسئولیتپذیری، اعتماد به نفس و بالندگی را در  او   رشد دهد.

در عین حال توجه نشان دادن، فراتر از حضور جسمانی فرد است. برای مثال توجه به کودک حین تماشای تلویزیون یا مطالعه کتاب و روزنامه، آن چیزی نیست که او نیاز دارد بلکه او احتیاج به «زمانی مفید» دارد تا بتواند تمام توجه و تمرکز والدینش را معطوف بهسخنان و حرکات خود کند.

منظور از زمان مفید وقتی است که پدر و مادر وارد دنیای ذهنی-روانی فرزندشان میشوند، با او به بازی میپردازند، به داستانهای خیالیاش گوش میکنند و دنیا را از دید او میبینند.

نوشتارهای مرتبط

تازه های خانواده