زوجی که به‌دنبال خواست دلشان رفتند

زندگی دور از مظاهر شهری

«کاش زندگی سالمی داشتیم»؛ به نظر میرسد داستان زندگی این خانواده با همین یک جمله تغییر کرده باشد. بنجامین و اینگیرید که اهل نروژ هستند، دلشان میخواسته است که کمترین ضرر را برای محیط زیست اطرافشان داشته باشند و با باغچه اختصاصی مواد غذایی مورد نیازشان را پرورش دهند اما این برنامه خیلی هم ساده نبوده و باید همه جوانب را در نظر میگرفتند و کاملا آماده برای زندگی در محیط ارگانیک حاضر میشدند

  1. ۴ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
زندگی در طبیعت
نوآوران -

«کاش زندگی سالمی داشتیم»؛ به نظر میرسد داستان زندگی این خانواده با همین یک جمله تغییر کرده باشد. بنجامین و اینگیرید که اهل نروژ هستند، دلشان میخواسته است که کمترین ضرر را برای محیط زیست اطرافشان داشته باشند و با باغچه اختصاصی مواد غذایی مورد نیازشان را پرورش دهند اما این برنامه خیلی هم ساده نبوده و باید همه جوانب را در نظر میگرفتند و کاملا آماده برای زندگی در محیط ارگانیک حاضر میشدند.

البته اصل ماجرا از وقتی شروع میشود که چشمانداز زیبایی در جزیرهای واقع در قطب شمال را میبینند، با این تصور که اگر خانهشان چنینن جایی بود، چطور زندگی میکردند؟ رویا پردازی میکنند و در رویایشان به خانهای گنبدی شکل میرسد که تماما از شیشه ساخته شده باشد و وسیلهها هم از چوب و شن و خاک رُس باشند و باغچهای داشته باشند که خودشان مواد غذایی در آن بکارند؛ و این شد رویایی که برای واقعی کردن آن تلاش کردند.

همه اینها در حد ایدهای بود که باید بخشهای مختلف آن را بررسی میکردند، خانهای که از شیشه ساخته میشود آن هم در منطقهای نزدیک قطب شمال، باید در برابر بارش سنگین برف مقاوم باشد، در عین حال درجه حرارت خانه در طول سال  را یکنواخت نگه دارد، جلوی ورود اشعه ماورا بنفش را بگیرد و قطعا باید بتوانند با استفاده از آن، انرژی خورشید را برای تولید برق استفاده کنند. البته آنها گلخانه را فراموش نکردند که شیشهای متفاوت نیاز دارد تا سبزیجات و میوههایشان به خوبی در آن رشد کند.

ساخت این خانه چالش بزرگی بود که یک شرکت تولید صنایع قبول کرد این کار را انجام دهد و طرحی سفارشی را درست کند، ساخت گنبد شیشهای تنها سه هفته طول کشید و دقیقا همان چیزی بود که زوج نروژی به دنبال آن بودند، مجموعهای از شیشهها که مانند سپر اطراف خانه و باغ را گرفته بود، با قطر ۱۵ متر و ارتفاع ۷.۵ متر و شامل ۳۶۰ پنل شیشهای و ۸۳۲ متر چارچوب آلومینیومی قابل بازیافت که عمری ۱۰۰ ساله بدون نیاز به تعمیر نگهداری منظم دارد.

اما این گنبد محافظ تنها بخشی از کار بنجامین و اینگیرید برای اقامتشان دراین خانه بود، برنامه درستزیستی آنها شامل سیستم بازیافتی میشود که این امکان را دارند تا همه زبالهها را بازیافت کنند، از تصویه آبی که در خانه مصرف میشود، برای آبیاری استفاده کنند و پنلهای خورشیدی هم انرژیهای مورد نیاز روزانه را تامین کنند. همچنین آنها با اطمینان میگویند که میخواهند همه مواد غذایی مصرفی را خودشان تولید کنند.

نام خانوادگی آنها به زبان ما کمی سخت است، اما معنیاش در زبان خودشان «پیروان قلب» است، اینگیرید میگوید که از ابتدا این فامیلشان نبوده و چند سال قبل این کار را انجام دادهاند تا یادشان باشد همیشه به دنبال چیزی باشند که در دلشان میخواهند. به همین دلیل این خانه را ساختند، چون دوست داشتند در چنین جایی با این شرایط زندگی کنند.  اینگیرید که مادر چهار فرزند است، میگوید: «شما هرکاری در زندگیتان انجام دهید، کسانی هستند که با آن مخالفت میکنند و نمیتوان همه را راضی نگه داشت، پس چه بهتر که به صدای قلب خودتان گوش کنید و کاری که دوست دارید را انجام دهید.»

بنجامین هم میگوید با اینکار میتواند کودکی خوبی برای بچههایش به ارمغان بیاورد، به جای اینکه آنها ساعتهای طولانی جلوی کامپیوتر و موبایل باشند، حالا میتوانند در باغ بازی کنند، در جنگل پرسه بزنند و با تیر و کمان دستیشان بازی کنند. بچهها یاد میگیرند با حس قدرانی از طبیعت زندگی کنند.

شاید ما نتوانیم شرایط زندگی بنجامین و اینگیرید را برای خودمان تکرار کنیم و با خانهای گنبدی شکل در نزدیکی قطب شمال زندگی کنیم یا نه، چرا قطب شمال؟ در اطراف همین ایران خودمان چقدر مکان‌های بکر و طبیعی برای زندگی وجود دارد؟ اما قبل از هر تصمیمی، بیایید مطمئن شویم که به دنبال خواستههای قلبیمان برویم، حتما پشیمان نمیشویم