سه نکته درباره اهانت یک نشریه، بی‌اخلاقی در جامعه و سکوت مسئولین ذیربط

چه باید کرد؟

حرمت‌ها که شکسته می‌شود، طرح هر موضوعی حرمت را بیش از پیش می‌شکند؛ پس از استفاده آن کلمه زشت از سوی مسعود فراستی در برنامه هفت و عدم برخورد مسئولان ذیربط با این برنامه و منتقد، قبحی شکسته شد خرده‌های شیشه‌اش حالا حالاها دست و پای ملت را زخم خواهد کرد. پس از آن بود که رسانه‌های دلواپس به خود اجازه دادند تا آن کلمه را که در فرهنگ عامه مصداق «فحش» محسوب می‌شود به راحتی استفاده کردند...

  1. ۴ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
خانه سینما
نوآوران -

حرمت‌ها که شکسته می‌شود، طرح هر موضوعی حرمت را بیش از پیش می‌شکند؛ پس از استفاده آن کلمه زشت از سوی مسعود فراستی در برنامه هفت و عدم برخورد مسئولان ذیربط با این برنامه و منتقد، قبحی شکسته شد خرده‌های شیشه‌اش حالا حالاها دست و پای ملت را زخم خواهد کرد. پس از آن بود که رسانه‌های دلواپس به خود اجازه دادند تا آن کلمه را که در فرهنگ عامه مصداق «فحش» محسوب می‌شود به راحتی استفاده کردند. در نمونه آخر این استفاده از سوی نشریه یالثارات اما از جنس دیگری‌ست. به سوی ناکجا نیست و جامعه سینمایی را مورد اشاره قرار داده است و مصداق آن فحش را با تیتر «..یوث کیست» این جامعه دانسته. این‌که لباس سینماگران در جشن حافظ زشت بود و خارج از تعاریف عرفی یک‌سوی ماجراست و تهمت زدن، فحاشی کردن و انسان دیگری را به لقب ناروا خطاب کردن آن هم در یک نشریه مکتوب سوی دیگر ماجرا. در اشتباه بودن این رفتار حتی از سوی جامعه متدین نیز شکی نیست، همان‌طور که احمد توکلی نماینده اصولگرا و پیشین مجلس در پست اخیری که در صفحه تلگرامش منتشر کرده  با انتقاد از پوشش و حجاب شرکت کنندگان در جشن حافظ، به‌شدت از نشریه یالثارات انتقاد کرده و انتشار عکس‌های این بازیگران همراه با همسران‌شان و نسبتی که در تیتر این نشریه به آنها داده شده را مستحق شلاق خوردن و حبس دانسته است. در باب این اتفاق چند حاشیه قابل توجه مهم است؛

یک

سکوت خانه سینما عجیب است. در روز ابتدایی که این خبر منتشر شد خبر آمد که تا عصر خانه سینما بیانه می‌دهد برای اعاده حیثیت از اهالی سینما اما خبری نشد. این رفتار و سکوت از سوی خانه سینما در سه سالی که دولت جدید مستقر شده است بارها تکرار شده و اولین بار نیست؛ مثل توقیف خانه پدری بعد از اکران، توقیف عصبانی نیستم با مجوز نمایش، توقیف رستاخیز پس از اکران و توهین برنامه هفت به فرهادی و تبریزی و.. به نظر می‌رسد پس از اینکه خانه سینما در دولت جدید از پلمپ خارج شده، خود را در سکوت ملزم می‌داند. این‌که چه در پشت درهای بسته خانه سینما می‌گذرد هم مشخص نیست. اینکه این نهاد نه از نظر صنفی پشت اهالی خانه سینماست و نه در امور معیشیتی تلاشی می‌کند و کارش شده یک جشن در سال برگزار کردن هم نقد جدی به این خانه بی‌کار برد سینمایی است. در دولت پیشین چهار سال سینماگران مقاومت کردند تا خانه‌شان را حفظ کنند و آیا این است نتیجه آن تلاش و مقاومت؟ کسی پاسخی به این پرسش ندارد.

دو

آیا قوه قضاییه در مقابل این رفتار یالثارات سکوت می‌کند؟ اگر نشریه دیگری چنین می‌کرد چه رخ می‌داد؟ 

سه

چه رفتاری در برابر این اهانت یالثارات درست است؟ وقتی دستگاه قضا سکوت اختیار کرده، خانه صنفی سینماگران سکوت اختیار کرده و بداخلاقی و زشت‌دهنی در جامعه بسط پیدا کرده است، وقتی چهره‌های هنرمند در ایسنتاگرامشان در برابر نظرهایی که در آن فحش مستتر است فرمان بلاک و حذف می‌دهند، چه باید کرد؟ چه رفتاری صحیح است؟ وقتی فضا چنین آشوب است، به کجا و به چه چیز باید متوسل شد؟

وضع غریبی‌‌ست.