به‌خاطر هفده‌مرداد، روز خبرنگار

اصلاح‌طلبی را از روزنامه‌نگاران می‌توان آموخت

روزنامه نگاری، به خصوص روزنامه نگاری اصلاح طلبانه در سال های اخیر، تجربه ای پرفراز و نشیب را زیسته است. لوگوی روزنامه های زیادی در این سال ها به خاطره ای جمعی و تراژیک تبدیل شدند، اما ملات اصلی روزنامه نگاری، یعنی آگاهی بخشی و سرمایه اصلی آن، یعنی سرمایه انسانی این حوزه هرگز خاموش نشده است.

  1. ۴ ماه قبل
  2. ۰
حسین نورانی‌ن
نوآوران -

حسین نورانی‌نژاد - فعال سیاسی / روزنامه نگار: روزنامه نگارانی آمده اند و رفته اند. برخی شغل دیگری انتخاب کردند و برخی جلای وطن کردند. اما آنها که کار بزرگ تر، یعنی ماندن و نوشتن را برگزیدند، در کنار خود نسل های تازه ای را پرورش دادند و رندانه و مسئولانه و بی هیاهو، ماندند و نگذاشتند که روزنامه نگاری در کنار لوگوها دفن شوند.

بی تعارف اصلاح طلبی در صورتی کلان تر از اصلاح طلبی سیاسی صِرف را می توان از روزنامه نگاران یاد گرفت. صبر و حوصله و مدارا، تلاش برای اعتمادسازی با حاکمیت، در نظر گرفتن محذوریت ها و واقعیت ها، به یاد داشتن آرمان ها، عمل به تکلیف، تعهد به نتیجه و بقا، مردم داری، جامعه محوری و نهایتا دموکراسی خواهی، از ویژگی های روزنامه نگاری اصلاح طلبانه در این سال ها بوده است.

برای عمل به این ویژگی ها لازم نیست که هریک از آن ها را بلند بلند فریاد زد. توجه به تعهدات حرفه ای روزنامه نگاری، در عین توجه به تجربیات زیسته سال های اخیر و تنظیم خود با اقتضائات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، خودبخود این ویژگی ها را می آفریند. اما اگر نخواهیم که تنها به تمجید از خود بپردازیم و نقدی هم به مناسبت روز خبرنگار برای خود داشته باشیم، می توان بر یک نکته انگشت گذاشت. روزنامه نگاران جدید به نظر می رسد که کمتر از نسل قبلی خود خوانده اند و می خوانند و این موضوع در گزارش ها و تحلیل ها گاهی خودش را نشان می دهد. شاید یک دلیل این مساله، شانس نسل دوره اصلاحات در کار کردن با بسیاری از بزرگانی بود که در کنار فعالیت های دانشگاهی و سیاسی و مدنی، هریک به نوعی روزنامه نگاری را نیز به رزومه خود می افزودند. این شانس بزرگ، در سال های پس از عصر طلایی روزنامه نگاری تا حد زیادی کم شده است. بودن در کنار آن بزرگان، هم قوه تحلیلی را تقویت می کرد و هم میل و نیاز به خواندن بیشتر را افزایش می داد. علاوه بر آن، میزان مخاطب روزنامه ها نیز با زمان حاضر تفاوت بزرگی داشت و همین انگیزه ها را بیشتر می کرد. با این حال نمی توان کتمان کرد که کار کردن در شرایط سخت تری که بعدا به وجود آمد، تعهد و اشتیاق و باوری عمیق تر می طلبید، ضمن آنکه حضور انبوه رسانه های مجازی و شبکه های اجتماعی، اساسا فضا را دگرگون کرده است. فضایی که اگرچه روزنامه نگاری حرفه ای و کلاسیک را تحت تاثیر خود قرار داهد، اما سر زدن به همین شبکه ها نیز نشان می دهد که بحث های اصلی و آگاهی بخش آن باز بر دوش کسانی است که ردی از روزنامه نگاری در سابقه شان است.

به دلایلی از این دست است که تبریک روز خبرنگار، در بین فعالان مدنی هیچ وقت کاری کلیشه ای محسوب نشده و از ته دل و با طیب خاطر آدم دلش می خواهد تبریک بگوید. روز چنین جماعت بابرکتی، حتما مبارک است.