بهاءالدین مرشدی

آرتیست اول فیلم رفاقت

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
بهاءالدین مرشدی
نوآوران -

یک «ننه» داشتیم که دایه مادربزرگم بود. از آن پیرزن‌هایی که همیشه پیر هستند و تکان نمی‌خورند. او آموزه‌های زیادی به ما یاد داد. این طرف و آن طرف درباره او نوشته‌ام. تقریبا با خانواده ما یکی شده بود. خانه مادربزرگم زندگی می‌کرد و به تربیت ما جوان‌ها مشغول بود. آخرین نفری که با آموزه‌های او بزرگ شد برادرم است که چهار سال از من کوچک‌تر است. او بیشترین تاثیر را از «ننه حاجیه» گرفت. برادرم آدم سر به زیری است و من آدمی سر به هوا. این است که آموزه‌های ننه روی برادرم کارگر افتاد و روی من کارگر نیفتاد. شاید مهم‌ترین تعلیماتی که ننه به ما می‌داد درباره انتخاب رفیق بود. او هرگز از رفیق داشتن خوشش نمی‌آمد. خوشش نمی‌آمد که هیچ حتی بدش هم می‌آمد. کافی بود بخواهی جایی بروی. می‌پرسید: «کجا می‌ری؟»

می‌گفتم: «بیرون.»

می‌گفت: نه بشین تو خونه ننه. حالا چی‌کار داری؟»

و من هم می‌گفتم: «هیچی با رفیقام قرار دارم.»

این کلمه رفیق مثل تیر خلاصی بود که به خودم می‌زدم. داد و بیدادش بلند می‌شد که: «دوستات به درد نمی‌خورن. بشین تو خونه سر درس و مشقت. دوست خدا و جناب امیر.»

و این تکیه کلام ننه بود. یعنی اگر می‌خواهید دوستی داشته باشید دوستی خدا و حضرت علی (ع) برای‌تان کفایت می‌کند. البته من هم زیاد آدم سر به راهی نبودم و بی‌توجه به نصیحت‌های او راهی کوچه می‌شدم تا رفیق‌هایم را ببینم. اما با همه این توصیه‌ها و سر به هوایی‌های من این روزها رفیق زیادی ندارم. سر جمع سه، چهار تا رفیق درجه یک دارم و دیگر با کسی هم رابطه ندارم. این است که فکر می‌کنم ننه مرا طلسم کرده و روابط اجتماعی‌ام را هم طلسم کرده که نمی‌توانم با کسی ارتباط بگیرم. اما از آن طرف برادرم که آموزه‌های ننه را آویزه گوشش می‌کرد هیچ رفیقی نداشت. سرش توی کار خودش بود و همان تعلیمات ننه که می‌گفت: «دوست خدا و جناب امیر» را سرلوحه زندگی‌اش قرار می‌داد. سال‌ها از آن روزها می‌گذرد و برادرم روابط اجتماعی گسترده‌تری دارد و دوست و رفیق‌های زیادی هم دارد و با همه‌شان به اندازه رفاقت می‌کند. این است که فکر می‌کنم سر به هوایی و سر به زیری اصلا دلیلی خوبی برای سنجش آدم‌ها نیست. البته تعلیمات دیگری هم هست که ننه برای ما در نظر گرفته بود اما نتایج مختلفی به بار آورد. شرح هریک از این تعالیم می‌تواند برای خودش یک کتاب باشد کتابی که «ننه حاجیه» آرتیست اولش باشد.