سرمقاله - جلال میرزایی

هزینه‌ مخالفت‌های‌ غیرکارشناسی با قرارداد «توتال»

نماینده مجلس

  1. ۲ هفته،۱ روز قبل
  2. ۰
جلال میرزایی
نوآوران -

برخلاف آن‌چه در داخل کشور در ارتباط با تحریم‌های جدید آمریکا وانمود می‌شود، تحریم‌های ایلات متحده آمریکا در ارتباط با حوزه نفت و گاز نیست و در ادامه حضور کشورهای خارجی در بازار نفت و گاز ایران تأثیری نخواهد داشت و اگر توتال که یک شرکت بزرگ و چندملیتی در حوزه نفت و گاز است، کار خود را آغاز کند، تأثیر زیادی در حضور شرکت‌های دیگر در این بازار دارد و کمک می‌کنند صنعت نفت و گاز ما توسعه پیدا کند.

به نظر می‌رسد پس از هزینه گزافی که اقداماتی همچون حمله به سفارت عربستان برای کشور ایجاد کرد، قرار است عده‌ای با تحرکاتی خاص علیه موضوعی که روال قانونی آن طی شده، جریان‌سازی کنند و فضا را متشنج و ناامن سازند.

 همان‌طور که بارها تأکید شده است، این‌گونه رفتارها خدمت به کشور محسوب نمی‌شود و عملاً کارشکنی و خدمت به دشمنان است. توتال تفاهم‌نامه‌ای است که برای توسعه فاز ۱۱ پارس‌جنوبی میان شرکت‌های توتال فرانسه، سی‌ان‌پی‌سی چین و پتروپارس منعقد شده است و در آن سهم توتال۵۰/۱ درصد، سهم سی‌ان‌پی‌سی ۳۰درصد و سهم پتروپارس 9/19 درصد است. بنابر آن تفاهم‌نامه، ۴۰ ماه پس از روزی که قرارداد منعقد شود، نخستین محصولات فاز ۱۱ پارس‌جنوبی تولید می‌شود و مدت این قراردادهای مبتنی بر الگوی جدید ۱۰ تا ۲۰ سال خواهد بود. بر اساس مخالفت‌هایی که با چنین قرارداد روشنی وجود دارد، گفتنی است که متأسفانه عده‌ای به هیچ ضابطه و اصولی پایبند نیستد.

باید در نظر داشته باشیم که نقد و بررسی پیش از اخذ تصمیم نهایی امری مرسوم و معقول است، اما بیان این انتقاد‌ها پس از تصمیم‌گیری و تبدیل شدن موضوع به قانون، تعجب‌برانگیز و باورنکردنی است؛ چراکه این اظهارات موجب ایجاد این تصور نزد شرکت‌های خارجی می‌شود که اجماعی در داخل کشور در این رابطه وجود ندارد و فضای ایران برای سرمایه‌گذاری ناامن است.

آن‌گونه از اظهارات این افراد برداشت می‌شود، به نظر می‌رسد مشکل این منتقدان الگوی قراردادهای جدید نفتی نیست؛ بلکه هدفشان این است که این پروژه‌های نفتی به خود و کسانی که آن‌ها در نظر دارند، تعلق بگیرد و حال که متوجه شده‌اند این امتیاز‌ها در اختیارشان قرار نمی‌گیرد، سعی می‌کنند با ایجاد این فضاسازی‌ها، شرایطی ناامن برای سرمایه‌گذاری خارجی در کشور ایجاد کنند که سرمایه‌گذاران به ایران نیایند.

خطاب به منتقدان باید بگوییم که درصورتی که نتوانیم سرمایه‌گذاری خارجی جذب کنیم، صنعت نفتمان توسعه پیدا نمی‌کند و در نتیجه تأثیرگذاری ما کاهش یافته و درپی کم‌اثر شدن‌مان در اوپک، بالطبع توان چانه‌زنی‌مان در تحولات منطقه‌ای و سیاسی نیز کاهش می‌یابد و حتی اگر بخواهیم با نگاه اقتصادی و بازاری به موضوع نگاه کنیم، منجر به این می‌شود که رقبا بازار و ابتکار عمل را در اختیار بگیرند و این درست در حالی است که تلاش و اصرار برخی منتقدان دولت بر این‌ که مانع از جذب سرمایه‌گذاری خارجی شوند، در حالی که تخصصی در این حوزه ندارند، اقدامی نامناسب است.