کیهان به جای پذیرش تخلف، به وزیر ارشاد دهن کجی کرد

اتهام «فاسد» با کدام معیار؟

تا کجا می‌توان سیاست را با موازین و معیارهای اخلاقی کنترل کرد و یا سیاست را اخلاقی کرد؟ چرا بی‌اخلاقی به شکلی شایع در عرصه عمومی نمایش داده می‌شود؟ آن هم در کشوری که همه آنان مسلمان هستند و داعیه اخلاق دارند.

  1. ۵ ماه،۴ هفته قبل
  2. ۰
اتهام «فاسد» با کدام معیار
نوآوران -

گروه سیاست ـ آیت وکیلیان: مرز میان سیاست و اخلاق کجاست؟ تا کجا می‌توان سیاست را با موازین و معیارهای اخلاقی کنترل کرد و یا سیاست را اخلاقی کرد؟ چرا بی‌اخلاقی به شکلی شایع در عرصه عمومی نمایش داده می‌شود؟ آن هم در کشوری که همه آنان مسلمان هستند و داعیه اخلاق دارند. چگونه می‌توان به راحتی تمام آبروی انسانی را لگدمال کرد و متولیان آن کوچکترین کرنشی از خود نشان ندهند. وجدان جمعی چگونه می‌تواند با این بی‌اخلاقی‌ها کنار بیاید و آبروی هر فردی چون آب خوردن از گلو پایین برود. چگونه ممکن است رسانه‌ای از پول بیت‌المال ارتزاق کند و از آن سو، هتاکانه‌ترین و شدیدترین اتهامات را به شهروندان و مردمان خود روا دارد. اتهام «فاسد» بودن به هنرمند و خواننده پرآوازه‌ای که میلیون‌ها هوادار دارد، جز این است که فاسد خواندن آنان نیز تلقی می‌شود؟  

جذب مخاطب به بهای بردن آبرو

ماجرا به گفت‌و‌گوی روزنامه ایران با محمدرضا شجریان برمی‌گردد که فردای آن روز، روزنامه کیهان با درج تصاویری از این خواننده پرآوازه ایرانی در کنار برخی از بازیگرها و خواننده‌های لس‌آنجلسی آن را عکس یک خود کرد. همین مسئله با واکنش وزیر ارشاد نیز همراه شد؛ اما روزنامه کیهان نه تنها اتهام وارده را نپذیرفت، بلکه دیروز در گزارشی علاوه بر توهین تند به استاد شجریان، دستور این را داد که، «وزیر ارشاد باید پاسخگوی حمایت روزنامه ایران از خواننده فاسد باشد.» وزیر ارشاد در مورد تصاویر منتشره از سوی روزنامه کیهان گفته بود: «عکس روزنامه کیهان را دیده‌ام اما اینکه این روزنامه با انتشار این عکس تخلفی کرده باشد باید در هیئت نظارت بر مطبوعات مطرح شود.» علی جنتی در ادامه گفته بود که: «در بسیاری موارد دیده شده که نشریه‌ای مخالفت صریح با دولت دارد اما از آنجا که این مخالفت به معنای افترا، اتهامات ناروا، سیاه‌نمایی و... نبوده، تخلف به حساب نیامده است؛ در حالی که اگر شامل این موارد بشود تخلف است و باید با آن نشریه برخورد شود.»

توجیهات کیهانی از توهین‌ها و افترائات

روزنامه کیهان دیروز در گزارشی در بخش «خبر ویژه» (که تبدیل به بولتن توهین و افتراء شده است) خود نسبت به اقدام خود مبنی بر درج تصاویر، یادآور شده که: «در پی معرکه‌گیری روزنامه رسمی دولت (ایران) برای شجریان و ربنای وی و همچنین حاشیه‌سازی‌های مشابه محافل و مقامات دولتی- نظیر ملاقات حسین فریدون و صفدر حسینی با تاج‌زاده از متهمان فتنه 88- کیهان به افشاگری درباره ماهیت پشت پرده این ماجرا پرداخت که با عنوان ـ فراموشی وعده‌ها در پیچ و خم حاشیه‌هاـ منتشر شد.»  این روزنامه در این گزارش با اعتراض به حاشیه‌سازی‌های محافل دولتی تصریح کرده که «طراحی این قبیل حاشیه‌ها، برای فرار از پاسخگویی درباره وعده‌های اقتصادی داده شده است.» روزنامه مذکور هدف از انتشار تصاویر را «روشنگری» دانسته است، با این مضمون: «کیهان درباره هویت واقعی شجریان که جماعت مذبذب مدعی حسرت برای آواز ربنای وی هستند، بخشی از تصاویر وی با گردانندگان شبکه‌های مفسد ماهواره‌ای را منتشر کرد تا راه عوام‌فریبی بسته شود. اقدام روشنگرانه کیهان در باز کردن مشت جریان‌های نفاق داخلی و خارجی البته برای این طیف گران آمد و برای عوض کردن صورت مسئله غصه‌دار این شده‌اند که چرا کیهان آن عکس‌های مستند را منتشر کرده است.»

دهن‌کجی به وزیر ارشاد

روزنامه کیهان مدعی شده که «در چنین شرایطی وزیر ارشاد به جای اینکه روزنامه دولت را توبیخ کند که چرا یک آوازخوان فاسد و آلوده به ضد انقلاب- کسی که می‌گوید اینها 1400 سال است با هنر مشکل دارند!- را ترویج می‌کنند، از احتمال برخورد با کیهان سخن گفته است. در حقیقت به اعتبار مسئولیت آقای علی جنتی نسبت به روزنامه ایران، این او و مدیریت روزنامه ایران هستند که باید توضیح دهند که چرا آوازه‌خوان مرتبط با شبکه‌های ماهواره‌ای مفسد و کسی را که به پخش آوازهای ایران با تصویرامام خمینی اعتراض می‌کند، ترویج کرده‌اند.» روزنامه کیهان در ادامه گزارش خود آورده که، «امثال شجریان و تاج‌زاده و... برای برخی دولتمردان حالت نردبان زیرپا را دارند که صرفاً به درد حاشیه‌سازی و مسئولیت‌گریزی می‌خورند.»

کاری که کیهان آن را به یک سنت تبدیل کرد

«تا در آمریکا مقاله‌ای متناسب با مواضع ما می‌نویسند، آقایان برایش آغوش باز کرده و بازنشرش می کنند؛ این کار خلاف دستور قرآن است،  نباید اگر منافع مان اقتضا کرد، با دشمن دست بدهیم.»

این سخن امام جمعه مشهد مقدس است که در نقد رسانه‌های اصلاح‌طلب گفته است. آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی ظهر دیروز در نخستین جلسه از تفسیر سوره مبارکه ممتحنه که در مهدیه مشهد برگزار می‌شود، با اشاره‌ به مسائل سیاسی داخلی، گفته است: «اشکال بزرگ ما در بعضی برخوردهای سیاسی این است که به مجردی که شخصی در یک کشور دشمن، مثل آمریکا، مقاله‌‌ای متناسب با مواضع سیاسی ما می نویسد، ما آغوش باز می‌کنیم و همه چیزش را سر‌بسته قبول می کنیم. آقایان می‌آیند همان مقاله را نشر کرده و نسبت به آن اظهار کرنش و تعظیم می‌کنند که این خلاف دستور قرآن است.»

سخنان دیروز آیت‌الله علم‌الهدی می‌تواند فتح‌بابی بر رویکردی باشد که روزنامه کیهان در پیش گرفته است؛ اتفاقاً این رویکرد را روزنامه کیهان به یک سنت در رسالت رسانه‌ای خود تبدیل کرده است، آن هم با چینش و گزینشی کردن اخبار و اخذ آن از رسانه‌های خارجی‌زبان. این روزنامه، مقاله‌ها و گزارش‌هایی که براساس منافع رسانه‌ای‌اش ایجاب می‌کند را بازنشر می‌دهد و از آن بر علیه دوگانه اصلاح‌طلبان و دولت بهره‌برداری سیاسی می‌کند.

از زمانی که توافق هسته‌ای ایران و غرب حاصل شد، روزنامه کیهان با بسیاری از رسانه‌هایی که بر علیه برجام و توافق حاصل شده موضع می‌گرفتند، هم‌رأی و نظر شده و تمامی این مقالات و گزارش‌ها را بازنشر می‌داد. کار شگفت اینجاست؛ زمانی که یک رسانه اصلاح‌طلب، تحلیل یا گزارشی از یکی از این رسانه‌ها را منتشر می‌کند، صدای کیهان درمی‌آید که رسانه‌های زنجیره‌ای تریبون غربی‌ها شده‌اند، اما نوبت خود این روزنامه که می‌رسد، کاملاً با مصونیتی ذاتی که در رسالت خود می‌بیند، آنها را بی‌سروصدا منتشر می‌کند.

گاف‌هایی که از سر رفرنس‌دهی مضاعف است

روزنامه کیهان البته در گاف‌پروری نیز سابقه طولانی دارد. تنها به پنج مورد از گاف‌های قابل توجه روزنامه کیهان اشاره کنیم تا مشخص کنیم، چه تفاوت آشکار و فاحشی میان یک رسانه حرفه‌ای و یک رسانه‌ای که تنها رسالتش در حمله و توهین به افراد، نهادها و سازمان‌های مختلف است، وجود دارد:

1- روزنامه کیهان در ۱۹ بهمن ۱۳۹۱ در گزارش خود با عنوان «دمشق: پاسخ ما در راه است ـ پرواز جنگنده‌های سوریه بر فراز تل آویو اسرائیل را به لرزه درآورد» به نقل از سایت خبری دام‌پرس سوریه گزارش می‌دهد که این جنگنده‌ها که ارتفاع پایین پرواز می‌کردند، اعلامیه‌هایی را بر فراز تل‌آویو پخش کردند که در آن نوشته شده بود: پاسخ ما در راه است. این در حالی بود که خبر مذکور خبر طنزی بود شبکه خصوصی ۱۰ رژیم صهیونیستی منتشر کرده و یک سایت نیز آن را نقل کرده بود. اما کیهان این مطلب را خیلی جدی گرفت و آن را به تیتر یک خود تبدیل کرد.

2- یکی دیگر از این گاف‌ها هم در اخبار ویژه‌ این روزنامه به چاپ رسید و در آن به این نکته اشاره شده بود که سایت خبری اعتدال متعلق به حسن روحانی بوده و در ادامه تاکید کرد که سایت مذکور سایت رسمی ریاست جمهوری است! این در حالی است که اعتدال یک سایت خبری نزدیک به اصولگرایان بوده و آدرس سایت رسمی ریاست جمهوری president. ir است.

 3- در تاریخ ۷ دی ۸۷ روزنامه کیهان در خبری بهاره رهنما (بازیگر سینما و تلویزیون) را با بهاره هدایت به شکل جالبی اشتباه گرفت که این امر هم از روزنامه کیهان که اشراف کاملی نسبت به فضای سیاسی کشور دارد و حتی می‌تواند آینده را هم پیش‌بینی کند خیلی بعید بود. کیهان در این خبر خود بهاره رهنما را عضو دفتر تحکیم وحدت معرفی کرده بود.

4- ۱۲ بهمن ۸۹ هم روزنامه کیهان بار دیگر حرفه‌ای‌گری رسانه‌ای خود را ثابت کرد و دیکتاتور سقوط کرده تونس را «علیه السلام» خواند. روزنامه آقای شریعتمداری در صفحه آخر این شماره روزنامه‌اش طی مطلبی با عنوان «آمریکا به دلیل نگرانی از خیزش مردمی رئیس «سیا» را به عربستان فرستاد» نوشت:  زین العابدین بن علی (ع) رئیس جمهور فراری تونس، به همراه خانواده خود، سه هفته پیش وارد شهر ساحلی جده عربستان شده است.

5- روزنامه کیهان، ۲۵ دی ۹۱ در انتشار صحبت‌های شهید مصطفی احمدی روشن در جمع فعالین مجازی در تیتر و تمام متن خبر، به اشتباه برای نام کوچک شهید احمدی روشن، به جای مصطفی از علیرضا که نام فرزند شهید احمدی روشن است استفاده کرد.

رسالت کلی تمامی رسانه‌ها در هر جامعه‌ای جهت بالا رفتن آگاهی شهروندان جامعه و تنویر افکار عمومی است. طبیعتاً، عمل، روش، نوع نگاه، ادبیات هر رسانه‌ای می‌تواند بر روی مخاطبان خود تأثیر شگرفی داشته باشد. مواردی که به آن اشاره شد، می‌تواند موید این مسئله باشد که کدام رسانه بیش از همه به رسانه‌های غربی استناد می‌کند؟