داوود سلیمانی در گفت گو با نوآوران:

افق روشن تری پیش رو داریم

امروزه نه تنها بـرای اردوگاه اصلاحطلبی، بلکه برای اصولگرایان نیز این امر به وضوح روشن است که چگونه 8 سال سیادت دولتهای نهم و دهم بر کشور به زمینگیر شدن کشور در جهان منجر شد و از سویی زمینه ایجاد گسست و بذر اختلافافکنی میان نیروهای اصیل و باسابقه انقلاب را فراهم کرد.

  1. ۴ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
افق روشن تری پیش رو داریم
نوآوران -

دولتی که از همان ابتدا با رویکردی خودبنیاد نظم سیاسی موجود بر نهادها را بر هم زد و هر جا و هر مکانی که استوار بر قاعده و اصولی بود را بیبنیاد کرد. از اینها که بگذریم، ساخت طبقه متوسط به عنوان مهمترین دستاورد طلایی هژمونی اصلاحات، در دولتهای نهم و دهم به شکلی عجیب اقتدار خود را از دست داد و جامعه مدنی سختترین سالهای موجودیت خود را تجربه کرد. متلاشی کردن مغز اقتصاد ایران در این دوران کلید خورد؛ به این مسأله، اختلاسها و رانتخواریهایی که محصول سیاستگذاریهای این دوران بود را هم باید اضافه کرد. امروزه با گذشت سه سال و اندی از عمر دولت اعتدال و دوره سیادت دولت مهرورز بر سریر مملکت، مخالفان دولت روحانی، بدون در نظر گرفتن دستاوردها و سیاستگذاریهای آن دوران، هر لحظه، وقت و بیوقت به دولت حمله میکنند با این مضمون که اگر امروزه رکود اقتصادی ایجاد شده و وضع معیشت مردم شرایط سختی دارد، محصول این همه خرابی را از چشم دولت روحانی میبینند. تحلیلگران سیاسی البته این ارزیابی مخالفان دولت را تاکتیکی از سوی آنها برای سایه انداختن بر آن همه بیتدبیری و ناکارآمدی دولتهای نهم و دهم میدانند. «داوود سلیمانی» عضو سابق جبهه مشارکت و نماینده مجلس ششم در گفتوگو با «نوآوران» ضمن سکوت نهادهای قانونگذار در مقابل دولت گذشته معتقد است که دولت گذشته از عدم نظارت رنج میبرد و فکر میکرد سکوت مجلس به منزله تقویت دولت است بلکه این ضربه به دولت و نهایتاً به ملت است.

     دستاوردهای دولت در طول سه سالی که از عمر آن گشته است، در عرصه داخلی و خارجی را چگونه ارزیابی میکنید؟ یا اثرگذاری دولت بر مناسبات سیاسی ایران با دنیا چه تفاوتهایی به خود دید؟

در عرصه خارجی بزرگترین دستاورد دولت را میتوان تنشزدایی با غرب دانست. در ماجرای برجام این امر طلیعه خود را نشان داد. اما دلواپسان این دستاورد بزرگ را باوجود برخی کاستیهای آن یکسره نادیده گرفته و در صدد القای این معنا هستند که برجام هیچ دستاوردی نداشته است. اما به نظر من سال آینده با توجه به نتایج اجرایی شدن رفع برخی تحریمها افق روشنتری را در پیش رو خواهیم داشت.

با توجه به اینکه سرمایه گذاریهایها در صنایع نفت و زیربنایی و قراردادهای مربوط به آن در شرف انجام است، میتوان گفت بنیه اقتصادی کشور در آینده نزدیک تقویت شده و ما شاهد گشایشهای بهتری خواهیم بود. البته در داخل نیز تاکید بر سیاست کنترل تورم و توجه به برخی برنامههای اقتصادی دولت در حوزه خروج از رکود، میبینیم که دولت سعی خود را در این زمینه انجام میدهد ولی این امر واقعا با توجه به حجم خرابیها نیازمند زمان بیشتری است. در مسائل سیاسی نیز دولت باید به فضای جامعه و امنیت بیشتر برای آزادی بیان و فعالیت خبرنگاران و احزاب سیاسی و روزنامهها گامهای بهتر و مستحکمتری بردارد.

     استدلال مخالفان روحانی (دلواپسان) در اینکه برجام نیز نتوانست اثر خود را بر اقتصاد و معیشت مردم بگذارد، را چگونه ارزیابی می کنید. فکر می کنید این خواسته آنها خواسته معقول و منطقی است؟

این البته حربه رقیب است که روی نقاط ضعف دولت در حوزه معیشت مردم انگشت تاکید نهاد و آن را حاصل فعالیتهای این دولت از جمله برجام نشان دهد، حال آنکه مردم میدانند که دولت در جهتگیری اتخاذ شده که در برنامه اقتصادی دولت تبلور یافته در جهت رفاه عمومی گامهای خوبی را برداشته و خواهد پیمود، کنترل تورم و دستیابی به رشد مثبت در اقتصاد از نمونههای بارز آن است. مردم میفهمند که خرابیهایی که به این دولت نسبت داده میشود چیزی جز میراث دولت گذشته نیست که متأسفانه فشار زیادی را به ملت و دولت تحمیل کرده و با کمال تأسف کماکان ادامه دارد. بنابراین مردم تبلیغات رقبا را برای تخریب دولت ارزیابی میکنند تا ایدهال خود را که خط احمدینژادی است بار دیگر بر مردم تحمیل کنند. اما مردم این را میفهمند و به موقع پاسخ دلواپسان را خواهند داد. مردم با رقبا با زبان صندوقهای رأی سخن خواهند گفت. آنها میدانند که برجام نقطه قوت و مهم این دولت است و لذا آن را نشانه گرفتهاند ولی موفق نخواهند شد.

     نقش و تأثیر عملکرد دولت احمدی نژاد در 8 سالی که در پاستور بود بر کشور را چگونه ارزیابی میکنید و یا بهتر بگویم، میراث احمدی نژاد برای دولت روحانی چه بود؟

این میراث متاسفانه ارث خوبی نبود؛ در حوزه سیاست خارجی، اقتصاد و سیاست داخلی متاسفانه شاهد مدیریت و تدبیر خوبی نبودیم. تکرار مکررات است بخواهم به مواضع و عملکرد آن دولت بپردازم. اما همینقدر باید دانست که بخش اعظمی از مشکلات کنونی در حوزههای مورد اشاره حاصل آن دوره است.

     چرا مخالفان دولت تا این اندازه بحث فیشهای نامتعارف را برجسته میکنند، آیا دامن زدن به این بحث برای مخدوش کردن اذهان عمومی نسبت به اختلاسهای دولت گذشته نیست؟ دامنه و گستره اختلاسهایی که در دولت گذشته رخ داد را چگونه ارزیابی می کنید؟  

البته حساسیت همه مردم نسبت به این اتفاقات را باید به فال نیک گرفت. اما سوءاستفاده از آن برای تخریب دولتی که خود در این زمینه موضع گیری داشته و عملا پیگیر به سامان کردن آن است، بیانگر یک فرافکنی و فرار به جلوست. بنابراین گذشته از این که این بدعت از کدام دولت شروع شده باید از شفافسازی استقبال کرد چون این حق الناس است، ولی مردم متوجه این معنا نیز هستند که برخی جنجالها نمیتواند دست اندازیهای برخی از اعضا و جریانهای گذشته بر بیتالمال مسلمین را از ذهن مردم پاک کند.

     چرا در دوره استقرار دولت احمدی نژاد، اصولگرایان و مجلس و بیشتر نهادها در مقابل قانونگریزیهای او سکوت کردند، چرا او آزادانه دست به هر کاری زد و در مقابل امروز دولت روحانی را زیر زره بین قرار دادهاند؟ 

این یکی از نقاط ضعف دولتهاست که به انحای مختلف در مسیر نهادهای نظارتی مانع ایجاد کنند و یا با گرایشهای سلیقهای و خطی مانع از ارزیابی و نظارت دستگاههای مسئول شوند. دولت گذشته متاسفانه از عدم نظارت رنج می برد و فکر میکرد سکوت مجلس به منزله تقویت دولت است بلکه این ضربه به دولت و نهایتاً به ملت است. مجلس نیز متاسفانه وظایف خود را در جهت حفظ و پاسداری از منافع ملی به درستی انجام نداد که جای تاسف دارد.

 

نوشتارهای مرتبط

تازه های سیاست داخلی