سرنوشت سیاسی روحانی در دستان حسین فریدون

پاشنه آشیل

در ماههای پایانی دولت روحانی، حسین فریدون، این استعداد را دارد که ناخواسته نقشِ چشم اسفندیار دولت یازدهم را بازی کند. نام «حسین فریدون» برادر رئیس جمهوری یک بار دیگر به صورتی جدی در رسانهها مطرح شده است.البته مدتهاست که نام حسین فریدون با موضوعهای مختلف و از سوی مخالفان و منتقدان دولت در رسانهها مطرح میشود. اوج این ضرباهنگ دیدار او با مصطفی تاجزاده که تازه از زندان آزاد شده بود و همچنین در مورد لابیگری وی برای مدیر بانک رفاه بوده که به گفته مخالفان، «شریک صرافی فریدون بوده است.» تازهترین این اظهارات به گفتوگوی دیروز رئیس دادگاه انقلاب تهران با خبرگزاری بسیج و به این مدعا برمیگردد که «شخص رئیس جمهور باید یک حکم سنگینی برای برادر خود صادر و حداقل یک حبس ابدی برای او از دادگاه درخواست کند.» اگر چه «موسی غضنفرآبادی» در گفتوگوی خود اعلام کرده که «در این زمینه ـ ارتباط با برخی مدیران متخلف بانکی ـ اطلاع دقیقی ندارم

  1. ۴ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
پاشنه آشیل
نوآوران -

به گفته این مقام قضایی «عمق این فاجعه آنقدر زیاد است که آرزو می‎کند این اخبار درست نباشد.» انتخاب نزدیکان، روسا، معاونان و مشاوران رئیس جمهوری در یک ساختار سیاسی، علاوه بر اهمیت این جایگاه، در مشخص کردن وزن سیاسی، ماهیت و جهت‌گیری‌های سیاسی آن دولت مهم و اثرگذار است. این انتخاب‌ها زمانی که شخص نزدیک شونده به رئیس جمهوری، قرابت خویشاوندی داشته باشد، حساسیت‌ها را دو چندان خواهد کرد. ساختار سیاسی عصر پسا جمهوری اسلامی معمولاً اینگونه بوده که روسای جمهور، برادران خود را برای تصدی پستهای کلیدی پاستور انتخاب میکنند. این انتخابها میتواند بر نوع رفتار، معادلات و مناسبات سیاسی ـ داخلی رئیس جمهوری تعیین کننده باشد. با عبور از بحث انتخابهای دولتهای گذشته ـ از بنی صدر  تا محمود احمدینژاد ـ انتخاب «حسین فریدون» برای «حسن روحانی» با توجه به نسبت برادری که با هم دارند، ماههاست که به عناوین مختلف خبرساز شده است. فریدون برادر و همراه همیشگی «شیخ دیپلمات» گذشته و رئیس جمهوری کنونی، بدون تردید جز چهرههای حاشیهساز این روزهای پاستور است. هر چه به انتخابات ریاست جمهوری سال آینده نزدیکتر میشویم، با توجه به اینکه مخالفان و ناقدان دولت در فکر این هستند که پاشنه آشیلی برای دولت ـ جهت تخریب سیمای دولت در عرصه عمومی و بهزعم آنان کاهش آرای روحانی ـ بسازند، در نتیجه حملات به دولت در پوشش برادری رئیس دولت کماکان ادامه خواهد داشت.

     تعیین و میزان مجازات 

«موسی غضنفرآبادی»، رئیس دادگاه انقلاب تهران، با متهم کردن «حسین فریدون» برادر رئیس جمهور به ارتباط با برخی مدیران متخلف بانکی گفته است: «شخص رئیس جمهور باید یک حکم سنگینی برای برادر خود صادر و حداقل یک حبس ابدی برای او از دادگاه درخواست میکرد.» غضنفرآبادی در گفتگو با خبرگزاری بسیج گفته است: «البته بنده در این زمینه اطلاع دقیقی ندارم، اما اخباری که وجود دارد حاکی از ارتباط حسین فریدون با این شبکه فساد بانکی است.» او افزود که «عمق این فاجعه آنقدر زیاد است که آرزو میکند این اخبار درست نباشد.»

 سرلشکر جعفری با ذکر اینکه «اینها یک شبکه بودهاند و برخی از سیاسیون نیز در این شبکه حضور دارند.» اعلام کرد که سازمان اطلاعات سپاه مسئولیت برخورد با «پروندههای مرتبط با مباحث امنیتی، بحث نفوذ و بحث فسادهای اقتصادی» را بر عهده دارد. پیش از آن برخی رسانههای نزدیک به سپاه پاسداران ادعا کرده بودند که علی رستگار سرخهای به یکی از نزدیکان حسن روحانی چند میلیارد تومان کمک کرده بود. رسانههای محافظهکار همچنین مدعی شده اند که آقای سرخهای با حسین فریدون، برادر رئیس جمهور، روابط نزدیکی داشته است. علی رستگار سرخهای یکی از مدیران ارشد بانکی بود که در نام وی در جنجال افشای فیشهای حقوقی به رسانه ها راه یافته و از مقام خود برکنار شده بود. شماری از هواداران دولت حسن روحانی با اشاره به تخلفات اقتصادی دوران محمود احمدینژاد میگویند رفتار چهرهها و رسانههای محافظهکار در این زمینه «سیاسی» بوده و با هدف ضربه زدن به اعتبار دولت آقای روحانی صورت میگیرد.

     تنگتر شدن حلقه محاصره دولت

  اتهام زنی علیه حسین فریدون که سمت دستیار ویژه رئیس جمهور را در دولت بر عهده دارد ،توسط «ناصر سراج» رئیس سازمان بازرسی کل کشور انجام شد. سراج بدون نام بردن از فریدون گفته بود که «علی صدقی»، مدیر عامل بانک رفاه کارگران با وجود اینکه «پروندههای سنگین» داشته، با اصرار یکی از نزدیکان حسن روحانی رئیس جمهور ایران به این سمت منصوب شده بود.» حسین فریدون البته در واکنشی به اتهامهای رئیس سازمان بازرسی کل کشور هر گونه ارتباط با پرونده فساد روسای بانکها را تکذیب کرد و صحبتهای سراج را در راستای «هتک حیثیت افراد» و «مخدوش شدن جایگاه سازمان بازرسی» دانست.

     صف بلند مخالفان فریدون

سوژه شدن حسین فریدون در رسانهها به ماجرا یا فرم نشستن وی در یکی از سخنرانیهای رئیس جمهوری بر میگشت که بازتاب زیادی در شبکههای اجتماعی داشت. کسی فکرش را نمیکرد که داستان فریدون این مسئله ساده که تنها به کمر درد او ارتباط داشت، پایان گیرد. اسفند ماه گذشته اما «علیرضا زاکانی» نماینده اصولگرای مجلس نهم، نام فریدون را به صورتی جدی که به نظر میرسید ادامه یک توالی است را اینگونه بر زبان آورد که، «من تعجب میکنم چرا آقای روحانی که تاکید بر مبارزه با فساد دارد از برادر خود غفلت دارد.»

 نظیر چنین سخنانی را بسیاری دیگر از چهرهها و رسانههای اصولگرا نیز بیان کردهاند. «الیاس نادران» از چهره های اصولگرا  هم البته در این مورد اظهارنظری داشت؛ وی در نشست انجمن روزنامه نگاران درباره حمایت حسین فریدون از یکی از بدهکاران بزرگ بانکی گفت: «برادر رئیس جمهور ستاد انتخاباتی فهرست حامیان دولت را در ساختمان یکی از بزرگ ترین بدهکاران بانکی دولت یعنی آقای شب دوست قرار می دهد، اینها آیا می خواهند با فساد مبارزه کنند؟» نادران با تاکید بر ضرورت تعیین میزان بدهی شب دوست به نظام بانکی کشور گفت: «چه کسی از او حمایت کرده است که به زندان نیفتد؟ اگر آقای حسین فریدون این حمایت را نکرده پس چه کسی کرده است؟»  یک دیگر از ماجراهایی که زنجیره خبرسازی فریدون را مطول کرد، داستان حضور نیافتن وی در جلسات هیأت دولت بود. گزارشهای غیررسمی حاکی از آن بود که فریدون بعد از تشدید فشارهای سیاسی در جلسات هیات دولت حضور پیدا نکرده است و غیبت او چنان بحث برانگیز بود که به سوال خبرنگاران در کنفرانس مطبوعاتی با محمدباقر نوبخت سخنگوی دولت در آن زمان هم تبدیل شد. نوبخت در پاسخ به خبرنگاری که از او درباره ارتباط میان حسین فریدون و رئیس بانک رفاه کارگران میپرسید این واکنش را نشان داد که «متاسفانه تا کسی 2 یا 3 روز دیده نمیشود انواع و اقسام شایعهها از بازداشت تا موارد دیگر علیه او منتشر میشود.» او گفت: «به هر حال ما تا انتخابات 96 منتظر رواج این نوع گمانهزنیها که اهداف سیاسی پشت آن  قرار دارد ، هستیم.»

صادق خرازی از چهرههای شناخته شده جریان اصلاحات نیز در گفتوگویی به نقش ویژه فریدون در دولت روحانی اشاره کرده بود. او به ماجرای انتخابش به عنوان قائم مقام ظریف اشاره کرده و میگوید:« با آقای ظریف سه جلسه داشتم و خواهش کردند که قائم مقامی وزارت خارجه را بپذیرم که قبول نکردم. بعد دیدم که آقای ظریف پیگیری نکرد و آقای روانچی را به منزل من فرستاد و گفت که آقای فریدون با آقای ظریف تماس گرفت و گفته که چرا میخواهد خرازی را به عنوان قائم مقام وزارت خارجه انتخاب کند؟ فریدون به آقای ظریف گفت اگر خرازی را بگذاری قائم مقام، وزارت خارجه دیگر دست ما نیست و ما کارهای نیستیم. ظریف هم مقاومتی نکرد. بعدها آقای روحانی پیغام داد که من با این انتخاب مخالفت نکردم.»

      جلوگیری از مدل احمدینژاد ـ مشایی

«اسماعیل گرامی مقدم»، سخنگوی پیشین حزب اعتماد ملی  در مورد اینکه روحانی چه تدبیری را در برابر بردارش اتخاذ کند، به «نوآوران» میگوید: «با توجه به این که روحانی سردمدار مبارزه با فسادی است که نتیجه عملکرد دولتهای پیش از خود است، باید در مورد حسین فریدون واکنش نشان دهند و با رعایت قانون اساسی نسبت به برادرشان بیش از دیگران وسواس نشان دهند. رئیس جمهور تا کنون هیچگونه سخنی در دفاع یا عدم دفاع از محاکمه حسین فریدون نگفتهاند. مطمئناً با رعایت موازین حقوقی و قانونی به پرونده برادر خود رسیدگی خواهد کرد. »

از سویی «حسین کنعانی مقدم» دبیر کل حزب سبز ایران با انتقاد از سخنان رئیس دادگاه انقلاب تهران مبنی بر ارائه حکم بدون برگزاری دادگاه صالحه به «نواوران» گفت: «با اینکه هیچ کس مخالف محاکمه متخلفان با رعایت تمام مواضع قانونی موافق نیست، اما مخالف اظهار نظرات رئیس محترم دادگاه انقلاب هستم؛ چون تا شخصی در دادگاه صالحه مورد حاکمه قرار نگیرد و جرم وی مشخص نشود، خلاف قانون است که در فضای مطبوعات در مورد آن صحبتی به میان بیاوریم.» وی با اعلام اینکه رئیس جمهور نباید خط قرمزی برای خود قائل شود، بیان داشت: « همانطور که گفتند با هیچکس عهد اخوت نبستهایم، طبق همین شعار نسبت به برادر خود اقدام کنند. دقیقا این اتفاق شبیه رحیم مشایی در کنار احمدی نژاد است و همان خطراتی که مشایی برای احمدی نژاد در بر داشت، حسین فریدون نیز برای حسن روحانی همان خطرات را دارد. رئیس جمهور باید بتواند این موضوع را حل و فصل کند و عملکرد مثبت 4 ساله خود را تحت الشعاع حسین فریدون قرار ندهد. روحانی موضع خود را هر چه زودتر روشن کند.»

       فشار سیاسی به دولت

بی شک جناح رقیب به دنبال پاشنه آشیلی بوده است تا به کمک آن به دولت روحانی فشار بیاورد. حسن روحانی همچنان که تا بحال در برابر این گونه فشارها  بهترین مواضع را اتخاذ کرده است می بایست در این مورد نیز بهترین راه کاررا بیابد تا عملکرد موفق خود و کابینه اش دچار خسران نشود.

 حال باید منتظر ماند و دید، ادامه روابط دو برادر در چه چارچوبی ادامه خواهد یافت و آیا این روابط حسنه و سطح بالای دو برادر همچون برادران هاشمی و خاتمی امتداد خواهد یافت یا همچون سرنوشت محمود و داوود یا محمود و مشایی فرجام ناخوشایندی پیدا خواهد کرد؟