سرمقاله امیر عباس نخعی

تلاش برای دیده شدن

در هنگامه دعواها و چالش های سیاسی موجود در حالی که انتقاد برخی مخالفان حسن روحانی لحن اهانت به خود گرفته است، خبری در فضای مجازی دست به دست شد؛ محمود احمدی نژاد به باراک حسین اوباما نامه نوشت.

  1. ۳ ماه،۳ هفته قبل
  2. ۰
وقتی مهرجویی فرمان مرگ می دهد
نوآوران -

درست در شرایطی که برخلاف تصور تندروهای اصولگرا؛ اصلاح طلبان در گفته های خودشان نشان دادند که نه تنها از او عبور نخواهند کرد بلکه دوره آینده از او حمایت منتقدانه خواهند کرد و نشان دادند که گزینه ای بهتر از او نخواهند داشت و از سوی دیگر سفرهای محمود احمدی نژاد به شهرهای مختلف خالی از هر دستاوردی بوده است و تقریبا ( بلکه تحقیقا) دستاورد مهمی نداشته و استقبال ها آنگونه که انتظار می رفت نبوده است ستاد تبلیغاتی احمدی نژاد وارد شده است؛ با همان شگرد پیشین! موج سواری بر افکار توده مردم.

احمدی نژاد نامه ای می نویسد؛ مردم پسند، آن هم برای کسی و جاییکه  که سر وصدایش زیاد باشد؛ رئیس جمهور آمریکا یعنی جائیکه حساسیت همه را بر بیانگیزد. جائیکه بواسطه مذاکرات هسته ای؛ دولت روحانی موفق ترین گام خود را برداشت وپس از ان ممنوعیتی مبنی بر هر گونه گفتگو با آن کشور بجز مسایل هسته ای گذاشته شد.

حال احمدی نژاد و اطرافیانش در شرایطی که همه درها را به روی خود بسته می بینند احساس می کنند که باید بیش از گذشته دیده شوند و گرنه آخرین شانس ها را در آخرین سال باقیمانده به انتخابات از دست می دهند؛ بنابراین باید بزرگترین سنگ را بردارند و اتفاقا بدون ترس آن را بیندازند.

بحث دو میلیارد دلار از دارایی های ایران که با سهل انگاری در دولت گذشته در دولت کنونی توقیف شد بهانه ای شد برای نامه نگاری احمدی نژاد با بالاترین مقام اجرایی آمریکا، پولهایمان را بدهید؛ این ماحصل نامه احمدی نژاد است.

موضوعی که اگر پای کاندیداتوری او در آینده هم در میان باشد باید نسبت به آن پاسخگو باشد. اما این دلیل معتبری برای رئیس جمهور سابق نبود.

احمدی نژاد در شرایط کنونی دیده شدن می خواهد، فضایی می خواهد که اصولگرایان را متقاعد کند که کسی بهتر از او ندارند. شاید خیلی از اصولگرایان اگر اصلاح طلبی به اوباما نامه می داد فریاد می کشیدند، اما اکنون در سکوت خواهند ماند تا ببینند آیا احمدی نژاد می تواند فضای سرد میان اصولگرایان را بشکند و باز هم بر موج پوپولیسم آنها را به میان جامعه ببرد. اگر بتواند دیگر برایشان مهم نیست که او چه راهی را برگزیده است، مهم این است که هرطور شده به هدف برسند تا منافع از دست رفته باز گردد. حال  در این میان عطش دیده شدن نیز اندکی مرتفع خواهد شد.

اصلاح طلبان حتما مطلوبشان این است که این نامه پاسخی و نتیجه ای به همراه داشته باشد و پول توقیف شده ایران به کشور باز گردد اما تجربه نامه های گذشته به روسای جمهور آمریکا چنین نتیجه ای را خوش خیالی بیش نمی داند.