حرف اول - امیرعباس نخعی

کدام فراکسیون ! کدام امید!

  1. ۳ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
کدام فراکسیون ! کدام امید!
نوآوران -

دموکراسی تمرین می‌خواهد، آموزش و صبر می‌خواهد اینگونه نیست که دست در کوزه کنی و‌آن را بیرون بکشی گاهی اوقات در اوج لذت پیروزی تازه در میابی که چندان پیروزیت شیرین و گسترده نبوده پس لذت پیروزی ناگهانی به تلخی شکست تنزل می یابد.

البته می گویند در سیاست نباید همه چیز را سیاه و سفید دید عرصه خاکستری هم وجود دارد با این تحلیل شاید بتوان نگاه تازه‌ای به برخی مسائل داشت .

جناب بهروز نعمتی از نمایندگان مجلسی است که با نام و تحت عنوان فهرست امید وارد مجلس شده است و حال به گفته خودشان آنگونه که درگفت‌وگو با خبرگزاری اصولگرای تسنیم مطرح کرده اند «مدعی‌لیست امید هستند.»

آقای نعمتی گفته است که «پای هیچ سندی را برای ریاست مجلس امضا نکرده است»البته شاید آقای نعمتی درست هم می‌گوید در کشوری که احزاب شکل درستی ندارند و لیست های انتخاباتی با دخالت چهره‌های شاخص(خاتمی رییس دولت اصلاحات)و تاثیر‌گذار و درخواست آنها ،شاید بهتر بگویم درخواست و تکرار آن رای می‌آورد دیگر حرکت یک پارچه

معنی ندارد .

آقای نعمتی شاید به حق انتظار داشته‌اند که با فهرستی که وارد مجلس می‌شوند قبل از ورود به لیست انتخاباتی تعهد نامه یا به قول ایشان سندی را امضا می‌کردند و در آن سند بابت 4 سال فعالیت در مجلس و چگونگی آن تعهد می‌دادند.

اینکه آقای نعمتی می‌گویند پای سندی را امضا نکرده‌ایم تا به ریاست چه کسی رای بدهیم برای کشوری که دموکراسی نوپا دارد و اصلا فعالیت متشکل حزبی در آن شکل نگرفته به این معناست که از ایشان باید تعهد می‌گرفتند اگر رفتی مجلس باید به ریاست آنکه ما می‌گوییم رای بدهی در فراکسیونی که با نام آن به مجلس راه یافته ای عضو شوی و علیه خواسته‌های اصلی فراکسیون عمل نکنی و...

این سخنان و مدعی شدن‌ها را مقایسه کنید با سخنان علی مطهری که گفت «کسانی که توسط یک لیست رای آورده اند علیه آن صحبت نکنند»

مطهری از نمایندگان اصولگرایی است که به زعم آقای نعمتی وارد لیست امید شدند اما هرگز علیه آن صحبت نکردند و مدعی نشدند.

چرا چون علی مطهری به خودش و عملکردش تکیه می‌کند و قواعد دموکراسی را می داند.

ظاهرا مهم ترین دستاورد فهرست امید در خوشبینانه ترین حالت اگر نخواهیم همچون برخی بگوییم کدام فراکسیون !کدام امید! این است که دست‌کم با این ائتلاف آنانی‌که از تندروی هایشان در مجلس واهمه داشتیم به مجلس راه نیافتند مابقی آن نیز تمرین دموکراسی می خواهد ،احزاب قوی می خواهد، سیاست ورزانی می‌خواهد که قواعد بازی را آموخته باشند و به آن پایبند باشند و گرنه همه مدعی‌اند.