سرمقاله - احمد شیرزاد

نقد دولت با پول مردم فساد است

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
نقد دولت با پول مردم فساد است
نوآوران -

اختلاف نظر با یک دولت امری مذموم و نکوهیده نیست. در بسیاری از کشورها احزاب مخالف در بیرون دولت قرار می‌گیرند و با شدیدترین لحن دولت را نقد می‌کنند و تمام رفتار دولت را زیر ذره بین قرار می دهند و انتقادات خودشان را در بولتن‌ها و روزنامه‌های مختلف عنوان می‌کنند. یا برخی رسانه‌ها و اتحادیه‌ها با وجود اینکه نفوذ زیادی هم دارند، منتقد دولت هستند و عملکرد دولت را همیشه رصد می‌کنند.

اما در هیچ جای دنیا رسم نیست که جناح‌ها و احزاب مخالف دولت با امکان استفاده از منابع و سرمایه‌های عمومی و اموال بیت المال علیه دولت دست به مخالفت بزنند. و اگر این امکان صورت گیرد مطمئنا می توان آن را فساد سازمان یافته نامید. حتی اگز حزبی برای حفظ منافع خود یا مخارج کاندیدای مورد نظرخود از منابع دولت استفاده کند باز امری غیر قانونی محسوب می شود و ممنوع است.

کسانی که دولت را با هزینه بیت‌المال نقد می‌کنند آیا تا به حال با خود فکر کرده اند که مخارج تبلیغات سیاسی یک کشور از کجا و توسط کی تامین می شود؟ بد نیست اگر نحوه تبلیغات سیاسی در کشورهای دنیا را رصد کنند، در همین جریان انتخابات کشور آمریکا در جریان انتخابات ریاست جمهوری، کاندیداتور‌ها باید دلار به دلار مخارج انتخاباتی خود را از مردم جمع آوری کنند.

متاسفانه در ایران برخی احزاب و رسانه‌ها و جریان‌های مخالف که از جانب نهادها و اماکنی تامین و تغذیه مالی می‌شوند، تمام سرمایه شان توسط نهاد‌های عمومی و بیت‌المال تامین می شود. و در هنگامه تبلیغات سیاسی در قالب یک چهره اپوزیسیون تمام عیار خود را نشان می‌دهند.

اتفاقا رئیس جمهور به نوک کوه یخ مخالفین اشاره کرده اند و به قسمت عظیمی که زیر آب است اشاره ای نکرده‌اند.

آن دسته از مخالفین سیاسی که در نهادهای دولتی هستند فراموش کرده اند که حق ندارند از حضورشان در آن نهادها سر سوزنی در راه مطامع سیاسی یا شخصی استفاده کنند. کافی است شبکه‌های تلویزیون ملی کشور را بالا و پایین کنید، متوجه خواهید شد که رسانه ملی یکی از بیشترین نمونه‌هایی‌است که با سرمایه عمومی و ملی منافع جناحی را دنبال می‌کند. در برخی از بخش‌های خبری مشاهده می شود که دربست در اختیار یک جناح قرار دارد. این در حالی است که دولت حتی از داشتن یک شبکه در رسانه ملی محروم و بی بهره است.

در تمام دنیا روال بر این است که شبکه‌های عمومی مثل کانال‌های عمومی باید به یک چشم به همه جناح‌های داخل کشور نگاه کند. اما در کشور ما واقعیت خلاف این است. اشاره آقای روحانی دقیقا به همین نقاط و مراکز است که بودجه آنها از طریق بودجه عمومی تامین می شود و تمام قصد و قرض این جریانات جناحی تخریب و تهدید دولت و عملکرد آن است. البته این موضوع سابقه تاریخی دارد. متاسفانه به دلیل اینکه اخلاق سیاسی جامعه ما یک شیوه تخریبی را در پیش گرفته است، همیشه برای بهتر جلوه دادن خود دست به تخریب چهره شخص مخالف می زنند. چون توان ابراز خود به مردم برای کسب مشروعیت سیاسی را ندارند. این روش خود به یک قاعده یا اخلاق تبدیل شده است.