سرمقاله- محسن صفایی فراهانی

جنجال‌های بیهوده

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
جنجال‌های بیهوده
نوآوران -

بحث پولشویی وشفاف شدن نقل و انتقال پول در دنیا موضوع جدیدی نیست. این موضوع بیش از 15 سال پیش مطرح شد. در دولت اصلاحات بانک مرکزی طرحی با این مضمون به مجلس ارائه داد و مجلس قانون پولشویی را با چند بند تصویب کرد. این قانون می تواند از فرارهای مالیاتی جلوگیری کرده، باعث شفاف شدن نقل و انتقال پول شود و علی القاعده از خروج پول های قاچاق بانکی جلوگیری کند.

در حال حاضر مطرح شدن مجدد این بحث با واکنش عده ای روبرو شده که ادعا می کنند پیوستن به گروه ویژه اقدام مالی FATF باعث از بین رفتن استقلال اقتصادی بانکهای داخلی شده است. به عقیده من جار و جنجال های اخیر درست نیست.

اگرچه این امکان وجود دارد که برخی از موسسات بین المللی از چنین گروهی سوءاستفاده هایی کنند، اما باید توجه داشت که امروز قانون پولشویی در تمام دنیا اعمال می شود. ما باید به این سوال پاسخ دهیم که چند کشور از این قانون متضرر شده اند؟

ادعاها بایستی با مصادیق واقعی همراه باشند، به طور مثال نمونه‌هایی که نشان دهد بعضی از دولتها در دنیا، بی دلیل و بدون هیچ ضابطه ای امروز در جدول پولشویی قرار گرفته اند. با دلایل و شواهد اینچنینی شاید بتوان محملی فراهم کرد برای طرح این موضوع که روشهای ناصحیح و استکبارگونه بر این سیستم حاکم است. اما واقعیات نشان می دهد که مصداقی در این مورد دیده نمی شود. در‌واقع در مواردی که سعی بر ایجاد شفافیت بوده، عملا دیده نشده که شرایطی اینچنینی حاکم باشد.

ما باید توجه کنیم که بیش از 200 کشور در دنیا وجود دارد و حدود 160 کشور در جداول اقتصادی دنیا دائما مورد ارزیابی موسسات مختلف بین المللی قرار می گیرند. این 160 کشور، لزوما توسعه یافته یا درحال توسعه نیستند بلکه بسیاری از آنها کشورها جهان سومی هستند. باید ببینیم که چه تعداد از کشورهای جهان سوم به توافق FATF پیوسته اند؟

طبیعتا با بررسی کشور هایی که در این قالب فعالیت می کنند می توان ارزیابی کرد که این کشورها تا چه حد تحت فشار سیستم های بین المللی قرار دارند. تنها در این صورت می توان ادعا کرد که ما با این موضوع به روشی صحیح برخورد کرده ایم.

به عقیده من بخشی زیادی از مخالفت ها و انتقاد هایی که در این زمینه مطرح می شود تنها جنجال آفرینی، و بخشی از دعواهای سیاسی درونی داخل کشور است که ارتباطی به مسائل خارجی از این دست ندارد. اینکه عده ای بدون روشن کردن عمق مطلب تلاش می کنند با اتهام زدن گروهی را برتر و گروهی را بازنده معرفی کنند، نشان دهنده عمق ناتوانی آنها است. معمولا جنجال آفرینان دلایل و اطلاعات درستی به مردم ارائه نمی دهند. افرادی که چنین بحث‌هایی را به میان می کشند حتی در مورد ادعاهای خود اطلاعات کافی ندارند و نمی دانند که با پیوستن ایران به توافق FATF آیا امکان به خطر افتادن استقلال اقتصادی و مالی و اطلاعاتی کشور واقعا وجود دارد یا خیر.

من تصور می کنم که بیشتر واکنش های اینچنینی ناشی از نگرش های سیاسی درونی ماست که همه چیز را سیاه و سفید یا صفر و صد می بیند. اگرنه مکانیزم هایی اینچنینی می تواند به شفاف سازی در دنیا و در داخل کشور ها کمک زیادی کند.