حسین کاشفی در گفت و گو با «نوآوران» مطرح کرد:

صدای مخالفان در دولت قبلی خفه می شد

دولت روحانی به ایستگاه پایانی خود نزدیک می شود. اینکه مجددا بر مسند کار خواهند ماند یا نه در تحلیل های مختلف و متعددی با پاسخ های متفاوتی همراه است. اما فارغ ازتمامی این تحلیل ها و پیش بینی ها مهمترین و اثرگذارترین مساله در بقا یا کنار رفتن دولت روحانی ، کارنامه یاران روحانی است.

  1. ۲ ماه،۴ هفته قبل
  2. ۰
صدای مخالفان در دولت قبلی خفه می شد
نوآوران -

اینکه دولت یازدهم در طول چهارساله گذشته تا چه اندازه بر وعده های انتخاباتی خود وفادار ماند و چقدر توانست در مسیر پیشرفت و توسعه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور حرکت کند.

در این رابطه به گفت و گویی با حسین کاشفی عضو خانه احزاب پرداخته ایم. این فعال سیاسی اصلاح طلب به ما می گوید که اجرای برنامه های پسا برجام و اقتصاد مهمترین اولویت های دولت روحانی تا انتخابات خواهد بود که البته در این میان نیز تحقق وعده های معوقه مدنی سهم به سزایی در سرنوشت انتخابات برای دولت دارد. به گفته او، دولت در زمان باقی مانده تا انتخابات می بایست تمامی مسائل را به اطلاع مردم برساند و آنان را در جریان محدودیت ها و موانع قرار دهد؛ موانعی که اخیرا در جریان برگزاری کنسرت ها نیز پدید آمد ولی دولت در قبال آن موضع گیری نکرد تا از نظر کاشفی ، یاران روحانی مرتکب اشتباه بزرگی شوند.

   3 سال از تشکیل دولت یازدهم می‌گذرد، به طور کلی عملکرد دولت حسن روحانی مخصوصاً در حوزه حمایت از فعالیت‌های احزاب و گسترش فرهنگ تحزب را چطور ارزیابی  می‌کنید؟ 

آقای روحانی در تبلیغات انتخاباتی خودشان بر قانون گرایی و حمایت از احزاب و نهاد های مدنی، تاکید ویژه ای داشتند بنابر این انتظار فعالان سیاسی از دولت آقای روحانی در این زمینه بالا رفت و بازگشایی خانه احزاب یکی از خواسته های صریح این افراد از روحانی شد.

تشکلی که دولت قبل با برخوردهای قهری و غیرقانونی از جمله توقیف اسناد و مدارک و گرفتن ساختمان خانه احزاب به تعطیلی اش حکم داد. اما در دولت یازدهم مدارک به ما برگردانده شد و توانستیم با جلساتی که با سایر تشکل ها داشتیم خانه احزاب را فعال کنیم.

بنابر این بازگشایی خانه احزاب قطعا بدون همکاری دولت یازدهم محقق نمی شد و خوشبختانه با برخورد‌های مثبتی که از سوی دولت یازدهم در حل این ماجرا انجام شد، با همکاری وزارت کشور و شهرداری، محلی در اختیار خانه احزاب قرار گرفت.

   نحوه ارتباط دولت با احزاب در این 3 سال چطور بود؟

 اگر بخواهیم مقایسه ای در این رابطه داشته باشیم باید بگویم که عملا در دوره های نهم و دهم هیچ گونه ارتباط موثری میان احزاب و دولت وقت وجود نداشت و دلیل آن هم به عدم اعتقاد رئیس دولت به فعالیت های حزبی بود که بارها عنوان کرده بود. اما در دولت روحانی، نمایندگان احزاب بارها با دولت و مسوولان دیدار و گفت وگو داشته و در تعامل بودند.

   به نظر شما مهمترین اولویت دولت روحانی در ماه های باقی مانده تا انتخابات چیست ؟

مهمترین برنامه دولت بعد از پیگیری برنامه ها و اقدامات پسابرجام قطعا مسائل اقتصادی و رفع مساله رکود است. البته مسوولان دولتی به این موضوع توجه دارند ولی همچنان مهمترین دغدغه مردم رها شدن از رکود بوده که هنوز بر جامعه حاکم است. دولت باید با اتخاد برنامه هایی از جمله حمایت بانک ها از واحد های تولیدی به نحوی چرخه تولید و اقتصاد را در جامعه فعال کند و به تبع آن وضعیت اقتصاد و معیشت را بهبود ببخشد.

    دولت در چه بخش هایی بهتر می توانست عمل کند؟

دولت می توانست مانند گذشته محلی را در اختیار خانه احزاب قرار دهد تا نابسامانی ای که هنوز هم وجود دارد، پایان یابد. چنانکه در دولت اصلاحات، وزارت کشور خودش یک ساختمان با تجهیزات در اختیار ما گذاشت. البته ساختمانی که در حال حاضر در اختیار ما قرار داده‌اند نیاز به تجهیزات لازم برای فعالیت دارد .

    بد نیست به نقش احزاب در انتخابات اخیر هم اشاره کنیم. انتخابات مجلس دهم شورای اسلامی پرشورتر از انتخابات مجلس نهم شورای اسلامی بود. نقش احزاب در این انتخابات چقدر بود؟ 

قطعاً احزاب نقش زیادی داشتند. اعتقاد رئیس جمهوری به فعالیت های حزبی موجب شد که در این دولت، احزاب جدید هم روی کار بیایند. مثلاً حزب اتحاد ملت یا حزب ندای ایرانیان در این دولت شکل گرفتند. در انتخابات اخیر نیز حضور احزاب قدیمی و ظهور احزاب جدید، قطعاً به برگزاری انتخابات پرشور کمک شایانی کرد و همان طور که دیدید یکی از نتایج آن رای دادن مردم به صورت لیستی بود. وقتی مردم به یک لیست انتخاباتی رای می دهند، بدین معنی است که به احزاب گرایش پیدا کرده اند. امیدواریم این فعالیت ها طوری ادامه پیدا کند که ما به سمت مجلس حزبی حرکت کنیم. به طوری که بحث برنامه محوری و مسوولیت پذیری مطرح باشد. یکی از فواید مجلس حزبی، این خواهد بود که نماینده ، متعهد به حزب است و این طور نیست که در لیستی قرار بگیرد و بعد از اینکه به مجلس راه پیدا کرد، دنبال کار خودش برود. یکی از مسائلی که درباره نامزدهای منتخب لیست امید به وجود آمد همین مساله بود. برخی نمایندگان در این لیست قرار گرفتند و هیچ تعهد قانونی برای عمل کردن در چارچوب لیست نداشتند. این در حالی است که اگر نمایندگان حزبی وارد شوند، نسبت به حزب خود تعهد دارند و اگر برخلاف دستورات حزبی عمل کردند، طبق قوانین شامل مجازات‌هایی می شوند. البته در این راستا حرکت هایی از سوی دولت شده است اما باید آنها را قانونمند کرد تا احزاب بتوانند جایگاهی داشته باشند و احزاب بتوانند کاندیدا معرفی کنند. الان احزاب کاندیدا معرفی نمی کنند، بلکه افراد خود را کاندیدا کرده و احزاب نیز در ادامه از آنها حمایت می کنند. اما در کشورهای توسعه یافته این طور نیست که احزاب دنباله رو باشند. بلکه احزاب خودشان معرفی کننده یک کاندیدا هستند و هر اتفاقی هم بیفتد، باید به خاطر عملکرد فردی یا افرادی که از آنها حمایت کرده اند، پاسخگوی مردم باشند. البته قرار است که دوستان هم در خانه احزاب روی این مسائل کار کنند و بتوانیم این پیشنهادها را به وزارت کشور و دولت منتقل و منعکس کنیم.

   به انتخابات مجلس دهم بپردازیم. در انتخابات مجلس دهم شورای اسلامی، مردم برای اولین بار به صورت لیستی رای دادند. به طوری که در تهران نمایندگان یک لیست رای آوردند. فکر می کنید که فرهنگ لیستی رای دادن را چطور می توان بین مردم جا انداخت؟

در این انتخابات مردم لیستی رای دادند و دلایلی هم داشت. اول اینکه مردم به بزرگان جریان اصلاحات و اعتدال اعتماد دارند و وقتی آنها حرفی می زنند، مردم بر حسب اعتمادی که دارند پیروی می کنند. از این رو وقتی آنها از یک لیستی حمایت کردند، مردم نیز به اعتبار آنها به لیست رای دادند. همچنین به خاطر رد صلاحیت های گسترده ای که صورت گرفت، با کسانی که قبول شان داشتند، همسو شدند و با انسجام یک حرکت مثبت را رقم زدند. از این به بعد مجلس باید خودش را مدیون مردم بداند و نسبت به رفع مشکلات مردم اقدام کند. وقتی مردم ببینند منتخبین آنها خوب فعالیت کرده و در عین حال لیدرها نیز پاسخگو هستند، دفعه بعد هم به لیست ها اعتماد می کنند.

   شما نقش احزاب در شفاف سازی اقتصادی را چه میزان می دانید؟ روزهای اخیر بحث فیش‌های حقوقی بسیار پررنگ شده بود و فعالان عرصه سیاست و فعالان مدنی در این خصوص اظهار نظرهای زیادی داشته اند. فکر می کنید که احزاب در این راستا چه کمکی می توانند به دولت کنند؟

احزاب هم می توانند نقد کنند و هم می توانند پیشنهاد دهند. چراکه احزاب به عنوان نماینده بخشی از مردم باید بتوانند حقوق آنها را نمایندگی کنند.

دولت ها نیز وقتی احزاب را ناظر اعمال خود ببینند، درصورت بروز اشتباه بلافاصله جبران می کنند. بخش دیگر فعالیت حزب، منتقل کردن برنامه ها است. امیدواریم در فضایی که بعد از انتخابات مجلس دهم به وجود آمد، احزاب بیشتر از گذشته روی برنامه هایشان تمرکز کرده و فعال تر شوند تا فرهنگ تحزب همه گیر تر شود. این نکته هم نباید فراموش شود که توسعه سیاسی و اقتصادی بی ربط به هم نیستند. اگر ما می خواهیم به توسعه اقتصادی برسیم، باید سیاست شفاف داشته باشیم و اگر می خواهیم به توسعه سیاسی برسیم، باید اقتصاد شفاف داشتیم. هر 2 مورد یعنی هم سیاست شفاف و هم اقتصاد شفاف نیز به کمک سازمان های مردم نهاد و احزاب میسر خواهد شد. چراکه این احزاب هستند که به عنوان نمایندگان تفکر مردم موظف به رصد هستند. در دولت گذشته صدای مخالف کمتر شنیده می شد و حتی اگر صدای مخالفی از درون دولت هم شنیده می شد، آن صدا در مدتی کوتاه خفه می شد که همین مساله موجب بروز فساد های اقتصادی میلیاردی در کشور شد.

   فکر می کنید رفع مساله رکود تا چه اندازه در جریان انتخابات اثرگذار باشد؟

قطعا تاثیرگذار است چراکه جریان های رقیب که مترصد تخریب دولت روحانی برآمده اند همین موضوع را بدون توجه به آنکه در گذشته کشور با چه مسائل اقتصادی و تحریم هایی روبه رو بوده است مدام در جامعه تکرار می کنند بلکه نوعی ناامید را علیه روحانی شایع کنند.

   از نظر شما تحقق وعده های مدنی و گشایش فضای امنیتی و سیاسی در زمان باقی مانده تا انتخابات چقدر حائز اهمیت است و چقدر قابلیت اجرا دارد؟

مشخصا باید همان طوری که بارها گفته شد به این وعده ها جامه عمل پوشاند. هرچند که دولت روحانی نسبت به دولت دهم شرایط خیلی بهتری را در جامعه حاکم کرده است ولی حتما باید این فضا بهبود یابد و آزادی عمل و آزادی بیان مطابق قانون در جامعه فراهم شده و زمینه ای برای فعالیت آزاد و البته قانونی احزاب در جامعه ایجاد شود.

     رییس جمهوری بارها اشاره به برخی موانع در خصوص تحقق وعده های اجتماعی و گشایش فضای امنیتی کشور داشته‌اند. فکر می کنید که دولت در خصوص این موانع باید چه موضعی داشته باشد؟

دولت باید این مسائل را برای مردم مطرح کند تا مردم بیشتر در جریان این مشکلات و موانعی باشند که رفع کردن آن در اختیار دولت نیست، قرار بگیرند. وقتی این مسائل مطرح شود ، مشخص می شود که چه نهادی یا رکنی از جامعه مسوولیت آن موضوع خاص را بر عهده دارد و مردم و مسوولان از آن مطالبه خواهد کرد که چنانچه موضوع قانونی است ، در مجلس پیگیری شود و یا اگر مساله قضایی است ، قوه قضاییه مساله را پیگیری کند. این یعنی آنکه سایر دستگاه ها و نهادها را در قبال مردم پاسخگو کنیم که دقیقا در راستای آرمان ها و اهداف انقلاب اسلامی است که در جهت اجرای احکام الهی و خواستگاه مردم محقق شد.

     اخیرا شاهد لغو کنسرت ها و قانون شکنی‌ها در برخی از شهر ها بودیم ، شما این موضوع را چگونه ارزیابی می کنید؟

در این زمینه دولت نباید عقب نشینی کند. چراکه اگر قرار باشد هر استانی یا هرکسی در قبال هر قانون و هر اتفاقی یک تصمیم شخصی اتخاذ کند یا بگوید فلان را نمی خواهم و فلان کار را انجام نمی دهم دیگر قانون معنایی ندارد. به هر حال ما در جمهوری اسلامی یک قانون اساسی مشخصی را به تصویب رساندیم و همه در برابر آن یکسان هستند.

 باید با قانون مداری جلوی ترویج چنین تفکراتی گرفته شود وگرنه این تفکرات در ادامه تبدیل به یک بدعت می شود که در نهایت هرج و مرج در کشورایجاد می کند. اگر ما توسعه یافتگی و قانون مداری را پذیرفته ایم می بایست قاطعانه و با صراحت مجری قانون باشیم. دولت و مشخصا وزارت فرهنگ فراموش نکنند که چه وعده هایی به مردم داده اند و به خاطر داشته باشند که از طرف مردم مسوول  اجرای قانون هستند