اعتراض دانشجویان علیه پولی شدن آموزش عالی

شورش علیه خصوصی سازی

سرویس سیاسی-آنها میخواهند آموزش رایگان ببینند ،و دولت می خواهد دانشجویان از تحصیل رایگان به گونه ای بهره ببرند که حق استفاده از تحصیل رایگان به همه تعلق بگیرد و دانشجویان سنواتی برای اضافه ماندنشان در دانشگاه پول پرداخت کنند ،سیاستی که یک گام به سمت خصوصی سازی دانشگاه و آموزش عالی و آخرین نقشه برای فرار از سیاست های چپ گرایانه است.

  1. ۲ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
شورش علیه خصوصی سازی
نوآوران -

چند دانشگاه مهم کشور محل اعتراضات صنفی برخی از دانشجویان قرار دارد آنها می گویند دولت هر کجا با کمبود بودجه روبرو است سراغ کسانی می رود که کمترین نفوذ و قدرت چانه زنی را دارند ،دانشجویان معتقدند دولت علیه دانشجویان سیاست های مالی را اجرا می کند ،مهمترین آن بحث پرداخت سنوات می باشد که بر اساس آن دانشجویان موظف هستند که سنوات خارج از زمان تحصیل رایگان را بپردازند که این برحلاف قانون اساسی در تعهد دولت به تحصیل رایگان است.

بر اساس این قانون، دوره رایگان تحصیل در دانشگاه‌های سراسری در مقطع کارشناسی چهار سال و در مقطع کارشناسی ارشد دو سال است و در صورتی که درس دانشجو در این مدت تمام نشود، برای مدت اضافه باید پول پرداخت کند.

همچنین بر اساس این قانون، امکانات رفاهی رایگان، از جمله خوابگاه هم به دانشجویانی که تحصیلشان بیشتر از موعد مقرر طول بکشد اختصاص پیدا نخواهد کرد.

این قانون در سال ۱۳۹۳ تصویب شد، اما قرار شده که برای ورودی‌های سال‌های ۹۱، ۹۲ و ۹۳ هم اعمال شود. دانشجویان معترض می‌گویند دانشجویانی که در سال‌های قبل از تصویب این قانون وارد دانشگاه شدند، ممکن است برنامه‌ریزی کرده باشند که به عنوان مثال برای ده ترم (پنج سال) دوره کارشناسی را تمام کنند و عطف به ماسبق شدن قانون باعث می‌شود که آنها متحمل هزینه‌های اضافه‌ای شوند که برایش برنامه‌ریزی نکرده بودند.

همچنین دانشجویان معترض می‌گویند در بسیاری از موارد، تمام کردن دوره کارشناسی در چهار سال و دوره کارشناسی ارشد در دو سال ممکن نیست. برخی دروس ممکن است تنها یک بار در سال ارائه شوند، تحقیق یک دانشجو ممکن است طول بکشد، و یا دانشجو به دلیل برخی مشکلات نتواند در طول دوره مشخص شده در همه درسهایش قبول شود.

احمد معتمدی، رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر به خبرگزاری ایسنا گفت که بر اساس قانون شورای عالی انقلاب فرهنگی، دوره کارشناسی باید چهار سال باشد و "در هیچ کجا ذکر نشده که کارشناسی پنج سال است."

معتمدی گفت دانشجویان می‌توانند در دوره کارشناسی ۱۰ ترم در دانشگاه بمانند و اخراج نمی‌شوند، اما دانشجویی که دوره تحصیلش بیش از موعد مقرر طول می‌کشد، باید هزینه‌هایش را خودش بپردازد.

معتمدی همچنین در مورد خوابگاه دانشجویان گفت: "در بحث خوابگاه‌ها کدام یک از اولویت برخوردارند؟ کسانی که امسال وارد دانشگاه می‌شوند و یا کسانی که ۹ ترم در تهران بوده‌اند؟ اگر بخواهیم حقی قائل شویم، افرادی که ورودی جدید هستند واجب‌ترند. ما نمی‌توانیم مدت زیادی خوابگاه در اختیار آنها بگذاریم

دانشجویان تحصیل شبانه و پردیس های خودگردان و سقف گذاشتن برای تحصیل رایگان را برخلاف عدالت آموزشی می دانند و از آن سو مسئولان وزات علوم ایجاد سقف برای تحصیل را بالا بردن کیفیت آموزشی می دانند.

نظام عالی کشور مان طی چند دهه ی اخیر با چالش های متعددی نظیر رشد فزاینده متقاضیان ورود به دانشگاه ها و موسسات

آموزش عالی و فشار از سوی جامعه برای مسئولیت پذیری و پاسخگویی بیشتر و... مواجه بوده است. کمبود منابع مالی مورد نیاز

موسسات آموزشی برای توسعه دانشگاه ها و پاسخگویی به نیازهای مزبور به عنوان یکی دیگر از چالش های اصلی نظام آموزش عالی کشورمان مطرح بوده است. به همین علت ، در آموزش عالی ایران الزامات قانونی مورد نیاز به منظور پاسخگویی به چنین چالش هاییپیش بینی شده و دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی نیز دستخوش تحولات زیادی شده اند.

به منظور افزایش بهره وری و تحقق رسالتهای دانشگاه، افزایش اثر بخشی اجتماعی و پاسخگویی به دولت و جامعه و تحولات بازارکارفناوری های جدید است. هر چند که این رویکرد در تعارض با نظام اداری و تصمیمگیری متمرکز کشور است و به همین دلیل هم با مقاومت روبرو شده و می شودبا این وجود در ده سال گذشته کمیت و کیفیت آموزش عالی در ایران از رشد خوبی

برخوردار بوده است. هم اکنون حدود سه میلیون و هفتصد هزار نفر دانشجو در دانشگاه های دولتی ، آزاد اسالمی و غیر انتفاعی

مشغول به تحصیلند که در این میان سهم بخش غیر دولتی غیر قابل انکار است.

بحث خصوصیسازی در آموزش عالی برای اولین بار در سال 1373 با مساله خصوصیسازی و واگذاری دانشگاه پیام نور به بخش

خصوصی مطرح شد. این طرح که به دلیل محدودیت شدید منابع مالی دولت به مجلس ارائه شده بود، تصویب نشد.

واگذاری بخشی از خدمات رفاهی و خوابگاهی دانشگاهها به بخش خصوصی در سالهای اخیر،‌ دانشجویان را با نرخ متنوعی در اجاره بهای خوابگاه و غذا و نرخ آموزش مواجه کرده است. تجربه خصوصی سازی در ایران اغلب به بن بست رسیده و این خصوصی سازی بخصوص در دانشگاه ها با افزایش کیفیت همراه نبوده است.

موافقان خصوصی سازی دانشگاه ها معتقدند با ورود پول به عرصه آموزش دانشگاه ناخواسته مجبور است تن به کیفیت بدهد و اصولا اصل قانون در آموزش رایگان باید از اجرای چشم بسته سیاست های سوسیالیستی به سمت کیفیت دموکراتیک آموزشی برود.

تجمعات اخیر در دانشگاه های کشور را می توان اولین تجمعات جدی دانشجویی بعد از روی کار آمدن حسن روحانی دانست اما سقف سنوات برای آموزش رایگان نه تنها بر خلاف همان سیستم سوسیالیستی قانون اساسی نیست بلکه باعث افزایش ظرفیت آموزش رایگان نیز خواهد بود و سهم آموزش عالی از بودجه عمومی جوابگوی نیازها نیست ،لذا درآمد زایی از آموزش فضای اموزش رایگان باید افزایش یابد،شاید لازم باشد یک بار برای همیشه آموزش رایگان و بی بهره و نظام اموزشی غیر کارآمد کنار گذاشته شود و فضایی برای همیاری بخش خصوصی با افزایش کیفیت و بهره وری آموزشی وارد عمل شود. هر چند در این راه مقاومت هایی هم صورت گیرد دولت روحانی باید بداند عبور از سیاست های پوپولیستی و چپ گرایانه هزینه فراوان دارد اما می تواند با تدبیر و بدون امنیتی کردن جو دانشگاه ها و برگزاری جلسات توجیهی و آموزشی فضای شفافی را برای آموزش عالی در کشور ایجاد کند.