کارنامه احمدی‌نژاد ناگزیر از قضاوت تاریخ است

  1. ۲ ماه قبل
  2. ۰
کارنامه احمدی‌نژاد ناگزیر از قضاوت تاریخ است
نوآوران -

سهیلا جلودارزاده ـ نماینده مجلس: به عنوان نماینده مردم و کسی که سابقه 40 سال حضور در عرصه‌های مختلف سیاسی و انقلاب را داشته است، معتقدم دولت گذشته یکی از تلخ‌ترین ادوار در تاریخ سیاسی جمهوری اسلامی بود. در آن سال‌ها علیرغم اقبال خوبی که کائنات به ما داشت و قیمت نفت صعود چشم‌گیری داشت و ما هم در دوران سازندگی بودیم و چشم‌انداز 20 ساله را ترسیم می‌کردیم تا خرابی‌های جنگ را به یک کشور توسعه یافته در منطقه تبدیل کنیم، این فرصت طلایی و منابع آن با سوء تدبیر و مدیریت از دست رفت.

دولت گذشته به لحاظ دارایی‌های نفتی در طول تاریخ ایران نظیر نداشته است. اما از سویی که نمی‌دانستند که این منابع را چگونه هزینه کنند، موجب گردید که این منابع از بین بروند.

اولین اقدام احمدی‌نژاد، انحلال سازمان مدیریت و برنامه و بودجه بود، از این سوء تدبیر و سوء خدمت آشکارتر نظیر آن را نمی‌توان در هیچ ادواری پیدا کرد. این اتفاق مانند این بود که مغز یک انسان را از سر او درآوریم. بعد از آن انتظار داشته باشیم که این اعضا هماهنگ کار کنند. در واقع ابزار توسعه را با خارج از برنامه عمل کردن و ریخت و پاش‌های نامرئی از مملکت گرفتند.

دولتی که ادعا می‌کرد رئیس آن با یک کاپشن امورات را پیش می‌برد، از آن طرف بذل و بخشش‌های غیر مفید ـ یارانه‌ها ـ که از یک طرف به خانواده‌ها پولی داده شد، از آن طرف دیگر تورم سرسام‌آور و ارزش پول ملی را به وجود آورد. کاهش ارزش پول فقر عمومی را به وجود آورد، به این دلیل پول را توزیع کنند و در نتیجه با پایین آمدن قدرت خرید مردم همراه شد. کارخانجات یکی پس از دیگری تعطیل شدند؛ به این دلیل که نقدینگی برای تهیه مواد اولیه آنها وجود نداشت و آن چیزهایی که می‌خواستند از خارج کشور بخرند، زمانی که دلار سه برابر افزایش پیدا کرد، در واقع یک سوم آن نیازها را وارد کردند و به تدریج زمینه سقوط اقتصادی فراهم شد.

دولت گذشته با شعارهای بیهوده‌ای که بیشتر کاربرد داخلی و آن هم مقطعی و برای حفظ قدرت بود که موجب شد دشمنان زیادی را در عرصه جهانی پیدا کنیم. مجموعه این رفتارها شرایطی را به وجود آورد که مملکت در واقع برای رسیدن به 1404 باید راه بسیار طولانی را طی کند تا به هدف مدنظر برسیم. در صورتی که کشورهای همسایه ما از این فرصت استفاده کردند و توانستند به یک شرایط پایداری برسند.

از زمانی که ما رتبه 130 و اندی را در میان 180 کشور دنیا داشتیم، همسایگان ما رتبه زیر 10 را تجربه می‌کردند و این مسئله برای کشور حزن‌انگیز است؛ واقعاً کشور را برای مردم تبدیل به کابوس کردند. برخی از افراد هم زیرفشار سنگین تورم و افزایش روزمره قیمت‌ها آرزوی مرگ می‌کردند.

زمانی که در سال اقدام و عمل ما می‌بینیم که مقام معظم رهبری هم در شفاف‌سازی و پاکسازی فضای سیاسی اقدام و عمل کردند این برای ما امیدوارکننده است. بالاخره مملکت ارث پدری ما نیست که هر جور دلمان خواست با آن برخورد کنیم. عوام فریبی راحت است، کسی که خراب می‌کند همیشه حق به جانب است؛ به این دلیل خود خراب کرده و دیگری باید آن را بسازد.

در وضعیت کنونی نیاز عاجل جامعه ایران این است که دوقطبی‌ها از بین برود و شفاف‌سازی شکل گیرد و فساد نهادینه شده در درون کشور را با کمک مردم از بین ببرند. بار کج هیچگاه به مقصد نمی‌رسد.

باید نیازهای مردم را در نظر بگیریم و دست به اشتغال و کارآفرینی بزنیم. موتور کارآفرینی و اشتغال در کشور خوابیده و بی‌اعتمادی زیادی در این بین وجود دارد. این مسئله ارتباط وثیقی به سوء مدیریت‌ها و سوء برنامه‌های دولت گذشته دارد. دولت کنونی در این مورد استراتژی‌هایی را به کار گرفته است تا در چند سال آینده شاهد آن باشیم که جوانان و کسانی که جویای کار و پویایی زندگی را می‌خواهند، با امید در انتظار اقدامات دولت باشند. باید به حال فکر کنیم و نیازی به این نیست که در گذشته و در رفتارهای دولت گذشته غوطه ‌ور شویم. نبود احمدی‌نژاد در انتخابات آینده ریاست جمهوری منجر به این می‌شود که بیشتر به مسائل فکر کنیم. از سویی نهادهای قضایی باید پرونده او را در دستور کار قرار دهند و او ناگزیر از قضاوت تاریخ خواهد بود و کارنامه دولت‌داری‌اش در پیشگاه تاریخ مورد بررسی قرار خواهد گرفت. باید این اطمینان را به مردم بدهیم که خداوند سیمای کسانی را که در حق ملت ظلم کردند، آشکار خواهد کرد.