صالحی از دوره وزارتش در دولت احمدی‌نژاد روایت کرد

احمدی نژاد اعتقادی به مذاکره نداشت

سرویس سیاسی-رئیس سازمان انرژی اتمی ایران یکی از شروط چهارگانه رهبر معظم انقلاب برای مذاکره در سال 90 را نقش رییس جمهوری در هماهنگی بین تیم و شورای عالی امنیت ملی عنوان کرد و گفت: ولی رییس جمهور آن زمان اعتقادی به مذاکرات به این صورت نداشت.و مذاکره با آمریکا را بیهوده می دانست.

  1. ۲ ماه قبل
  2. ۰
ماجرای یک دست‌خط در مذاکرات
نوآوران -

علی اکبر صالحی در برنامه دست خط در پاسخ به سوالی درباره شروط چهارگانه رهبر انقلاب برای مذاکرات گفت: آقا اجازه داده بودند که وزارت خارجه مذاکرات با آمریکا را محرمانه را پیش ببرند - کسی باید این دو را با هم هماهنگ می کرد و رییس جمهور باید هماهنگ کننده این دو راه باشد که آقای رئیس جمهور آن زمان اعتقادی به مذاکرات به این صورت با آمریکا نداشت.

رئیس سازمان انرژی اتمی ایران در خصوص دیگر شروط رهبری توضیح داد: مذاکره کننده در حد وزیر خارجه نباشد. یکی دیگر غیر از مسائل سیاسی و یا غیرهسته ای مذاکره نشود. مذاکره برای مذاکره نباشد، یعنی همانند 5+1 نباشد که چند سال مذاکره کنید.

وی در خصوص شرط چهارم رهبر معظم انقلاب در این ارتباط تاکید کرد: این که رئیس جمهور به عنوان کسی که رئیس شورای عالی امنیت ملی است - زیرا دو راه بود، آقای جلیلی دبیر شورای امنیت ملی بود و 5+1 را پیش می برد و آقا(رهبر معظم انقلاب) نیز اجازه داده بودند که وزارت خارجه مذاکرات با آمریکا را محرمانه را پیش ببرند- کسی باید این دو را با هم هماهنگ می کرد که شرط چهارم این بود که رییس جمهور هماهنگ کننده این دو راه باشند.

صالحی گفت: آقای رئیس جمهور آن زمان اعتقادی به مذاکرات به این صورت با آمریکا نداشت. به من هم می گفت اشتباه می کنید و جلوی ما را هم نگرفت و تشویق هم نکرد.

وی در پاسخ به این سوال که 'اگر این انجام می شد جلو می افتادیم؟' گفت: بله. الان هم گفتن این مسائل فایده ندارد. اوباما در آن زمان در آستانه انتخابات دور دوم خود بود و گزارشات آن زمان مشخص است و ببینید تقاضای آمریکایی ها در آن زمان چه بود.

صالحی ادامه داد: در آن زمان این آمادگی وجود داشت و به این شرایط نمی افتاد. اصلا جور دیگر شد و ابعادش بسیار وسیع شد. دکتر(احمدی نژاد) جلوی ما را نگرفت ولی چون ورود پیدا نکرد هماهنگی بین وزارت خارجه و دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی خیلی سخت ش ده بود.

امضای سند محرمانه

مجری برنامه دست خط پرسید 'یک سند محرمانه شما با آقای مونیز امضا کردید. که هیچ چیز هم از آن درنیامده است. که گفته می شود سند محرمانه در مورد موضوع آینده هسته ای مان است و یکی دو خبرگزاری خبری در موردش دادند. چیزی در این باره نمی توانید بگویید؟

صالحی پاسخ داد: ما سند محرمانه امضا نکردیم. وقتی کشوری پروتکل الحاقی را امضا می کند برنامه بلندمدتش را به آژانس بدهد. ما برنامه مدت خود را به آژانس برای 15 سال آینده اعلام کردیم. هر کشوری که برنامه بلند مدت خود را به آژانس می دهد اعلام می کند که این برنامه من اعلام عمومی نشود. ما هم مطابق همین رویه به آژانس اعلام کردیم این برنامه را به کسی اعلام نکند.

وی تصریح کرد: خیلی چیزهای دیگر هست که ما از آژانس می خواهیم اعلام نکند. مثلا این که چه میزان اورانیوم تولید می کنیم. دلیلی ندارد این عمومی شود.

وی در پاسخ به این سوال که چه زمانی محدودیتی برای غنی سازی و فعالیت های سایتی اصلا نخواهیم داشت؟ بعد از چه مدتی؟ اظهار داشت: اگر بخواهم محدودیت برجامی را عرض کنم ، یک سری محدودیت ها در چارچوب پادمان است که چه برجام باشد چه نباشد آن بازرسی خود را انجام می دهد. یکسری از محدودیت ها در چارچوب پروتکل الحاقی است. بیش از 130 کشور عضو این پروتکل هستند که ما هم مثل بقیه کشورها این را می پذیریم که به طور مثال روی مسائل دیگری فراتر از پادمان..... هر چند پروتوکل الحاقی را قبل از برجام من خودم امضا کردم. سال 1383. داوطلبانه اجرا می کردیم که بعد دیدیم بدعهدی کردند، متوقف کردیم. الان همان را احیا کردیم.

وی اضافه کرد: یک سری محدودیت در قالب برجام پذیرفتیم. این محدودیت ها 15 ساله است و یکی از اینها 25 است. آن اورانیومی که از کوه می کنیم، به اردکان برای خردایش و تبدیل به کیک زرد می بریم. وقتی کیک زرد شد باید به اصفهان حمل شود. حمل از اردکان تا اصفهان را باید تحت مراقبت آنها انجام دهیم. کنترل این بار 25 ساله است. این برای این است که کنترل کند این بار جای دیگری منحرف نمی شود. یکی دو محدودیت 15 ساله است. فلز اورانیوم و پولوتونیوم برای 15 سال نباید تولید نکنیم. من این را بارها گفتم که ما اصلا پولوتونیوم نداریم.

**دست خط درحین مذاکرات

وی در پاسخ به سوالی در خصوص دست خطی که در حین مذاکرات نوشته توضیح داد: این آخرین جلسه بود؛ وقتی که مذاکرات به سرانجام رسید و آخرین جلسه ای بود که مذاکره کننده ها و وزرای خارجه و نماینده اتحادیه اروپا، خانم موگرینی، در آنجا جلسه حضور داشت، هر شخصیتی دو تا سه دقیقه ای صحبت می کرد و من در طول زمانی که آنجا نشسته بودم از این که شاهد موفقیت به سرانجام رسیدن برجام بودم، در پوست خود نمی گنجیدم. زیرا این بحث مسیر طولانی را طی کرده بود و از سال 1382 این پرونده تصنعی کلید خورده بود و تا سال 1394 ادامه داشت.

وی ادامه داد: من از ابتدا حضور داشتم. همواره هم امیدوار بودم که یک زمانی این پرونده تمام خواهد شد. آن لحظه برای من بسیار خوشایند بود. این پرونده به سرانجام رسید و تمام آن گردنه های سخت را عبور کردیم و توانستیم به لطف الهی با حفظ حقوق ملت بزرگوارمان این مسئله را به سرانجام برسانیم. لذا یک یادداشتی نوشتم و برای خودم بود. وقتی یادداشت هایم را مرور می کردم دیدم چیز بدی نیست و قاب کنیم شاید در تاریخ یک روزی جای خود را پیدا کند.

**پاسخ به اتهامات

وی در پاسخ به این سوال که 'وضع دانشجویان و اساتید هسته ای ما بعد از برجام چگونه است؟ درست است که می گویند برخی برکنار شدند و بیکار شدند یا برخی پروژه ها تعطیل شده و تعدیل نیرو صورت گرفته است؟ گفت: نمی دانم چطور باید بگویم که درست نیست. جابجایی نیرو و تعدیل نیرو در همه وزارت خانه ها وجود دارد و دست ما نیست. از 25 سال گذشته کل هزینه ای که در سازمان انرژی اتمی خرج شده است با تعدیل چیزی حدود 7-6 میلیارد دلار بوده است. در این هزینه ها نیروگاه بوشهر هم هست. هر نیروگاه 5 میلیارد دلار می ارزد. در این هزینه ها نظنز، فردو، آب سنگین اراک، کرج، اصفهان، یزد و ... هست.