سرمقاله - احمد شیرزاد

مجلس دهم بساط فتنه را جمع کرد

فعال سیاسی

  1. ۱ ماه قبل
  2. ۰
شیرزاد
نوآوران -

در جریانات سال 88 اتفاقاتی رخ داد که موضوع این تحلیل نیست، گرچه صورت خوشی برای مردم و نظام نداشت، اما برگی غیر قابل انکار از تاریخ معاصر ایران است که از جنبه های مختلفی  می توان ابعاد آن را مورد تأمل و بررسی قرار داد. به وضوح دیدیم که برخی در این زمان رفتار ناشایستی بر علیه نظام انجام دادند و در دادگاه محکوم شدند و برخی نیز رفتاری متین و سنگین نشان دادند و همگام با مردم شکیبایی کردند و منتظر ماندند تا این موضوع از طریق قانون حل و فصل شود. در مجموع باید از این بحران درس گرفت و گذشته را چراغ راه آینده کرد.

اما آنچه اهمیت دارد، پرو بال دادن به این موضوع است. برخی از تندروها یا افراط گرایان که با هیچ منطق و قانونی سر سازگاری ندارند، خود را متولی همه امور می دانند، این اشخاص نه به حکم عالی ترین مقام قضائی در این باره بسنده می کنند نه هیچ کس دیگر و تنها بر مدار فرهنگ خودشان این واژه را فهم می کنند و به ان پروبال می دهند و برای ان واژه ای را گزینش  کرده و همان را به یک برچسب یا چماغ  تبدیل می کنند و بر سر کسانی یا افرادی می زنند که با آن ها مخالف هستند یا دیدگاهی متفاوت دارند. آنچه اهمیت دارد این است که اگر شخصی به نام اصلاح طلب وارد کارزار انتخاباتی در هر حوزه یا زمینه ای می شود، افراط گرایان و تندروها از این برچسب یا واژه استفاده ابزاری کرده و قصد دارند به هر قیمتی که شده آن فرد را از میدان به در کنند و وی را در پیشگاه مردم فتنه گر یا خیانتکار جلوه دهند. در حالی که باید دید ان شخص در سابقه خدمتی یا مدیریتی خود محکومیت کیفری دارد یا خیر! یا این که آیا تا به حال دچار قانون شکنی شده است یا خیر! ولی این تندروها(از هر گروه یا طیفی می تواند باشد) با استفاده از واژه فتنه و فتنه گر، هر کسی را که مخالف خود می بینند منکوب و محکوم می کنند. به گفته علی نجفی اثر جمعی که در این جریان رخ داد، این بود که برخی با پیراهن عثمان هر کسی را که مورد علاقه شان نبود از صحنه خارج می کردند و اما امروز دیگر پیراهن عثمان کارایی خود را از دست داده است. در انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی مردم سعی کردند که یک گرایش و رویکرد جدیدی را انتخاب کنند به این امید که تغییری در فضای سیاسی کشور در ارتباط مجلس و دولت فراهم شود و در واقع مردم احساس می‌کنند که تصمیم درستی گرفتند و اولین ثمره آن را چیدند. آقای دانش آشتیانی به عنوان یک شخص دانشگاهی در گذشته فعالیت های سیاسی داشته است و اگر عملی خلاف قانون انجام داده اند باید در مورد آن مناقشه کرد و در صحن علنی بررسی شود. ولی این که در گذشته فعالیتی انجام دداده است و آن فعالیت هم اکنون در تعارض با برخی باشد، درست نیست که به این نحو قضاوت شود، چون در سال 88 یک کاندیدا که شورای نگهبان و دستگاه های نظارتی صلاحیت آن را تایید کرده اند، مردم نیز به کاندیدای قانونی یا رای داده اند یا برخی افراد در ستاد انتخاباتی این شخص فعالیت داشته اند، ولی پس از انتخابات مسیر این فعالیت ها عوض شده و به آن جایی ختم شد که همه می دانند. حال پرسش این است آیا تمام 12 یا13  میلیون نفری که به این کاندیدای انتخابی رأی داده اند، همه در ذیل واژه یا مفهوم فتنه می گنجند؟ آیا کسانی که از آینده آن فعالیت ها خبری نداشته اند مجرم هستند؟ به نظر من این روند و رویه از یک منش خودخواهانه و تندرو بر می خیزد که وقتی بهانه ای برای رد یا تایید طرف مخالف پیدا نمی کنند از روش برچسب زدن و تخریب استفاده می کنند.

خوشبختانه با ترکیب مجلس جدید شاهد این نحوه رفتارتند و افراطی نیستیم. امیدواریم این حرکت مجلس، نقطه عطفی در خدمت بیشتر و گسترده‌تر دولت به مردم باشد. مجلس جدید به این نوع گفتمان روی خوش نشان نداد و بساط فتنه را جمع کرد. سه شنبه گذشته مجلس تجربه خوبی بود و عدم اقبال مجلسبه این گفتمان خبر خوشی برای ملت است. باید از این فرصت استفاده شود و دولت با روحیه ای بالاتر نسبت به خدمت‌رسانی به مردم، کارها را ادامه دهد.

نوشتارهای مرتبط

تازه های سیاست داخلی