سرمقاله - علی تاجرنیا

ورود اصولگرایان با کاندیدای متعدد مانوری برای سال 1400 است

نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی

  1. ۲ هفته،۱ روز قبل
  2. ۰
تاجرنیا
نوآوران -

برخی از تحلیل ها و گمانه زنی ها بر مبنای این طرح است که امکان دارد اصولگرایان برای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده چندین کاندیدای متعدد را در نظر گیرند و به عنوان نامزد ریاست جمهوری معرفی کنند. تحلیل مذکور به این معناست که جریان سیاسی اصولگرا با چنین رویکردی بنا دارد تا انتخابات اردیبهشت ماه سال 96 را به دور دوم بکشاند تا از این طریق احتمال ریزش آرای دکتر روحانی و افزایش اقبال به سمت کاندیداهای موردنظر را خود را ممکن و میسر شود. در کنار چنین تحلیلی آن چیزی که بیان آن با توجه به خاطره انتخاباتی سال های گذشته مهم جلوه می کند، این است که گمان نمی رود اصولگرایان پس از تجربه انتخابات خرداد ماه سال 92 یک اشتباه را دوباره تکرار کنند.

در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شاهد بودیم که اصولگرایان چندین کاندیدا را وارد عرصه رقابت های انتخاباتی کردند و نتیجه چنین سیاستی این بود که هیچ کدام از کاندیداهای اعلام شده از سوی آن ها مورد اقبال جامعه قرار نگرفتند. اگر به چنین سابقه ای توجه شود این مساله به خودی خود منتفی می شود و عملیاتی و اجرایی شدن چنین تحلیلی احتمال بسیار کمی را به خود اختصاص کی دهد .

از طرفی چه اصولگرایان یک با یک کاندیدا و چه با چندین کاندیدا پا به عرصه رقابت های انتخاباتی گذارند اقبال عمومی به سمت روحانی به اندازه ایست که بعید است انتخابات به دور دوم کشیده شود.

گذشته از این که رقیبان دولت روحانی با چه تدبیری و بر اساس چه سیاستی وارد میدان انتخابات می شوند، اما اصل وجود کاندیداهای مختلف  و متعدد در انتخابات می تواند عاملی موثر در افزایش میزان مشارکت مردم و ایجاد فضایی باز برای گفت وگوهای انتخاباتی، بیان دیدگاه های مختلف و در نهایت افزایش نشاط سیاسی باشد، اما این که چنین تحلیلی امکان معرفی و عملیاتی شدن در انتخابات پیش رو را دارا باشد، امری بعید است. دلیل این بعید بودن هم این است که اصولگرایان در شرایط فعلی فاقد فردی هستند که وی بتواند ظرفیت و پتانسیل رقابت با رئیس جمهوری فعلی را داشته باشد. بنابراین چنین تحلیلی می تواند به عنوان نوعی مانور برای انتخابات سال 1400 بایگانی شود.

همچنین در مجموعه اصلاح طلبان برای حمایت از دکتر روحانی به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری سال 96 نوعی اتفاق و اجماع کامل دیده می شود و تمام دلایل مربوط به چنین اجماعی به همان ادله حمایت گسترده اصلاح طلبان و اعتدالیون از روحانی در سال 92 باز می گردد.

اگرچه این امکان وجود دارد که هرزگاهی اظهارنظرات متعدد و متفاوتی در فضای رسانه ای مبنی بر چگونگی حمایت از روحانی توسط اصلاح طلبان مطرح می شود، اما در مقام عمل هیچ اختلافی وجود ندارد.

آن چه اهمیت دارد این است که اصلاح طلبان و اعتدال گرایان برای انتخابات اردیبهشت ماه بر همان ائتلافی که پایه های آن در خرداد 92 بنا نهاده شد، پایبند و متمرکز هستند و خواهند بود.

برای همین است که در یک پیش بینی از آن چه قرار است در ماه های آینده اتفاق بیفتند، می توان گفت که روحانی به دلیل پشتوانه مردمی بالایی که همراه خود دارد، پیروز انتخابات است.

نوشتارهای مرتبط

تازه های سیاست داخلی