اعضای شورای شهر درخصوص ادغام برخی از مناطق تهران در گفت‌وگو با نوآوران عنوان کردند

پیشنهاد ادغام مناطقی از تهران دوباره مطرح شد

یکی از مهمترین موضوعاتی که به عنوان مساله اساسی در بحث خدمات رسانی به شهر و شهروندان مطرح است لزوم ایجاد مدیریت یکپارچه شهری است که در طی آن مسئولیت ها و دستگاه های مختلف تحت یک مدیریت و برنامه ریزی قرار می‌گیرند تا از تداخل و ناهماهنگی جلوگیری شود.

  1. ۳ هفته،۲ روز قبل
  2. ۰
تهران
نوآوران -

در این شرایط با تخصیص اختیار به یک نهاد یا ارگان زمینه دریافت پاسخ نیز آن ها فراهم است. مدیریت واحد شهری موجب یکپارچگی و هم افزایی منابع و ایده ها و برنامه ریزی مدون می شود، همچنین فرآیند تصمیم گیری تسریع می شود و پاسخگویی شفاف تر و مدیران مسئولیت پذیرتر خواهند شد اما در عین حال ایراداتی هم دارد و آن عدم بررسی و نظارت دقیق بر روی طرح ها و تصمیم ها است و نظارت بر روی کارها سخت تر خواهد بود. مدتی است که بحث ادغام برخی از مناطق تهران و ایجاد منطقه ای جدید در شورای شهر تهران مطرح شده است. برای توضیحات بیشتر در رابطه با این طرح با اسماعیل سروری و محمد حقانی گفت و گویی داشتیم.

   نبود مدیریت واحد شهری مساله مدیریت تهران

برای اداره موفق کلان شهر نمی توان از مدیریت های جداگانه و هدایتگرهای بخشی بهره گرفت اگر هریک از عناصر مجموعه مدیریت شهر بنا به حوزه اختیارات خود برای شهر تصمیم بگیرند و از منظر خرد و بخشی نگری به شهر بنگرند ناهماهنگی تصمیمات در بعد کلان مشکلات عدیده ای را پیش خواهد آورد که بدون تعارف می‌توان بخشی از مسائل کنونی را حاصل این تفرق و عدم یکچپارچگی مدیریت شهر دانست . اصولاً مدیریت واحد شهری پیش ‌نیاز اداره شهر و عنصر کارآمد توسعه یافتگی آن تلقی می‌شود . مدیریت شهری در صورتی می‌تواند موفق باشد که از پایین‌ترین تا بالاترین سطح در آن – مدیریت کلان شهری ، مدیریت شهری ، مناطق شهری ، نواحی شهری و محلات شهری – به عنوان لایه‌های سیاستگذاری و تصمیم‌گیری وجود داشته باشند . نبود هماهنگی میان ارگانها و نهادهای تصمیم‌گیرنده و تداخل فعالیتها و برنامه‌‌ریزیها از موانع جدی مدیریت کلان کشور است . اگر ما بخواهیم به توسعه پایدار شهری بیندیشیم یعنی وضعیت کلان شهرهایمان را به صورت علمی و سیستماتیک و بر اساس استانداردهای مدیریتی متحول کنیم نیاز به این داریم که شیوه اداره شهرهایمان را تغییر دهیم و مدیریت واحد و یکپارچه شهری باید محور این تغییرات باشد.

تهران بزرگ‌ترین شهر و پایتخت ایران، مرکز استان تهران با جمعیتی بالغ بر هشت میلیون نفر جمعیت دارد و مساحت آن 730 کیلومتر مربع است. تهران به ۲۲ منطقه، ۱۳۴ ناحیه و 370 محله تقسیم شده است. بر اساس پژوهش های صورت گرفته در رابطه با وضعیت توسعه یافتگی شهر تهران مناطق 3، 6 و 1 توسعه یافته ترین و 15، 17 و 19 کم توسعه یافته ترین مناطق تهران هستند.

   چه مناطقی قرار است ادغام شوند؟

به تازگی در سیصد و چهارمین جلسه شورای شهر تهران، رییس شورا در نطق پیش از دستور در رابطه با طرح ادغام مناطقی از تهران از انجام مطالعات لازم برای ادغام منطقه 9 و 10 و ایجاد یک منطقه جدید از ادغام بخش های جنوبی مناطق 2 و 5 خبر داد. همچنین مناطق دیگری که در این پیشنهاد ادغام که چندسالی است که در دستور کار شورا قرار دارد ادغام مناطق 13 و 14 یا منطقه 14 با 4 است. پیشنهاد دهنده این طرح معتقد است که برای مثال قسمت های جنوبی منطقه 2 و 5 از نظر بافت با هم همخوانی دارد برای همین بهتر است که با هم ادغام شود. اسماعیل سروری یکی از اعضای شورای شهر در رابطه با انگیزه پیشنهاد این طرح آن را « خدمت رسانی به مردم» می داند. سروری به خبرنگاران نوآوران گفت : « برخی از مناطق هم از نظر وسعت و هم از نظر جمعیت بسیار وسیع هستند و یا برخی از مناطق دیگر مثل منطقه 2 که قسمت شمالی آن به کوه های سعادت آباد و قسمت جنوبی آن تا آزادی ادامه دارد، طبیعتا خدمات رسانی به این مناطق با مشکل مواجه است. یا منطقه 9 و یا 21 بسیار کوچک هستند و با ادغام این مناطق می توان مدیریت بهتری در خدمات رسانی دانست.» سروری گفت هنوز کار مطالعات این طرح انجام نشده است و بعد از این که بررسی شد و شهرداری آن را تایید کرد می شود انجام طرح را آغاز کرد.

محمد حقانی یکی دیگر از اعضای شورای شهر تهران در رابطه با این طرح به نوآوران می‌گوید:« اجرای این طرح نیاز به مطالعات میدانی و بررسی های مطالعاتی عمیقی دارد و باید وزارت کشور در این باره نظر خود را مطرح کند. ادغام شدن و یا جدا شدن معیارها و شاخص ها، زیرساخت ها و مولفه هایی مثل جمعیت، مساحت، قومیت و به‌هرحال مسائل فرهنگی و اجتماعی است تا بتواند تحت یک مدیریت واحد قرار بگیرد. این موضوع در حد یک پیشنهاد است. ما اعتقاد به مدیرت واحد شهری و مدیریت یکپارچه در شهر تهران هستیم. متاسفانه ما هنوز در تهران به مدیریت واحد شهری نرسیده ایم، حتی در خود شهرداری هم چندین شکل مدیریت و مرکز فرماندهی داریم و حتی مدیریت واحد سازمانی نرسیده ایم. اعتقاد ما بر این است که برای تصمیم گیری این که مناطق جدا یا واحد باشند نمی توان در مورد آن نظری داد و چون این مطالعات به اتمام نرسیده و معایب و فواید آن به خوبی روشن نشده، در مورد آن نظری نمی توان داد.»

   در نهایت

پیشنهاد دهندگان این طرح آن را راهی در جهت تسهیل خدمات رسانی به مردم و کم کردن و کاهش تراکم و بار اضافی در برخی از مناطق می دانند و معتقدند که با کوچک کردن برخی از گستردگی ها یا تجمیع برخی از پراکندگی‌ها در زمینه مدیریت، راه بهتری را برای ارائه تسهیلات و خدمات به شهروندان ایجاد کنند. حال باید نتیجه مطالعه این طرح چیست و تا چد حد می تواند مفید باشد که آن هم مثل برخی از طرح های دیگر مثل بزرگراه صدر بعد از چند سال به جای تسهیل خود تبدیل به مانع توسعه نشود.