حرف اول - حمیدرضا صفاکیش

مرکب اجلال

عضو هیات علمی دانشگاه

  1. ۲ هفته،۶ روز قبل
  2. ۰
صفاکیش
نوآوران -

اربعین چهلمین روز شهادت امام حسین‌(ع) است که جان خود و یارانش را فدای اسلام کرد. از آن‌جا که گرامیداشت خاطره شهید و احیای اربعین وی، زنده نگه داشتن نام و یادواره اوست و زیارت یکی از راه‌های یاد و زنده نگهداشتن خاطره است. زیارت امام حسین‌(ع) به ویژه در روز بیستم ماه صفر که اربعین آن حضرت است فضیلت بسیاری دارد.

به عنوان اسیری رفت از این سرزمین اما

 عزیز فاطمه با مرکب اجلال می‌آید

دم جانسوز عاشورا و روز اربعین ای دل

 فراموشی ندارد هرچه سال و ماه می‌آید

عطیه عوفی می‌گوید همراه جابر‌بن‌عبد‌الله انصاری و برای زیارت قبر امام حسین‌(ع) وارد کربلا شدیم، سپس او نزدیک شط فرات رفت و غسل نمود و در حالی‌که مشغول ذکر خداوند بود به طرف قبر امام حسین‌(ع) حرکت کرد. هنگامی که به نزدیکی مزار شریف رسید، گفت: دست مرا بالای قبر بگذارید. من هم دست او را روی قبر نهادم. او ازحال رفت و بیهوش شد.

مقداری آب به صورت او پاشیدم و او را به حال آوردم. بعد سه مرتبه فریاد زد: یا حسین! یا حسین !یا حسین!

خطاب به اباعبدالله، بعد گفت: «حبیببٌ لا یُجیب حبیبَهُ» دوست جواب دوستش را نمی‌دهد . بعد خودش گفت چطور جواب دهد در حالی که سرش را از بدنش جدا کردند و رگ‌هایش را قطع نموده‌اند؟

بعد گفت سوگند به خداوندی که محمد(ص) را به حق بر انگیخت، ما هم در مصائبی که بر شما وارد شد، شریک هستیم. به او گفتم چگونه ما در مصائب آن‌ها شریک هستیم در صورتی‌که نه بیابانی پیموده‌ایم و نه از کوهی بالا رفته‌ایم و نه شمشیری زده‌ایم، در حالی‌که آن‌ها قطعه قطعه شده‌اند و بین سرها و بدنهاشان جدایی افتاده، فرزندان آن‌ها یتیم و زنان آن‌ها بیوه شدند؟

جابر گفت: ای عطیه از رسول خدا شنیدم، هرکه دوست بدارد با عمل خوب قومی محشور شود با نیت و قلبش با آن ها همراهی کند، کافی است.

موضوع مهم این است که ما با اراده قلبی و آرزوهای خود می‌توانیم در بسیاری از کارهای خوب و بد با دیگران شریک باشیم. حرکت ما در پیاده‌روی، همراهی با امام حسین‌(ع) و قافله سالارش زینب‌(س) است.

مقام معظم رهبری می‌فرماید: اهمیت اربعین در آن است که با تدبیر الهی خاندان پیامبر(ص)، یاد نهضت حسینی برای همیشه جاودانه شد و این کار پایه‌گذاری گردید. چرا امام صادق‌(ع) فرمودند که هر کس یک بیت شعر دربارۀ حادثه عاشورا بگوید و کسانی را با آن شعر بگریاند، خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد ؟ چون تمام دستگاه‌های تبلیغاتی برای منزوی کردن و در ظلمت نگه داشتن مسأله عاشورا و به طور کلی اهل بیت‌(ع) تجهیز شده بودند تا حقیقت واقعه عاشورا و جور وستمی که بر اهل بیت پیامبر‌(ص) گذشت از مردم پنهان بماند. آن روزها هم مثل امروز قدرت‌های ظالم و ستمگر حد اکثر استفاده را از تبلیغات دروغ و مغرضانه و شیطنت‌آمیز می‌کردند. در چنین فضایی مگر ممکن بود قضیه عاشورا که با این عظمت در بیابانی در گوشه‌ای از دنیای اسلام اتفاق افتاده با این تپش و نشاط باقی بماند. یقیناً بدون آن تلاش‌ها از بین می‌رفت.

آنچه این یاد را زنده کرد تلاش بازماندگان حسین‌بن‌علی‌(ع) بود به همان اندازه که مجاهدت حسین‌بن‌علی‌(ع) و یارانش به عنوان صاحبان پرچم با موانع برخورد داشت و سخت بود به همان اندازه نیز مجاهدت زینب‌(س) و مجاهدت امام سجاد‌(ع) و بقیه بزرگواران دشوار بود. (سخنرانی در تاریخ 26/6/1369)

سید در لهوف آورده است: پس از سه روز اقامت در کربلا کاروان چاره‌ای جز حرکت نداشت زیرا که امام سجاد‌(ع) دید عمه‌ها و زنان حرم و بچه‌ها شب وروز نوحه و زاری می‌کنند و از کنار قبری به کنار قبر دیگر می‌روند. آری مأموریت در زمان خود با موفقیت انجام شده بود.

زینب‌(س) رئیس یک کاروان 84  نفری از زنان و کودکان در اغلب موارد سفر سخنگو و در کنار امام چهارم‌(ع) طرف بحث با دشمن غدار بودند. او اگرچه دو فرزند و پنج برادرش که از همه مهم‌تر حسین عزیزتر از جانش بود به شهادت رسیده بودند ولی بدون هیچ‌گونه ضعف وخلل در اراده‌اش کاروان را رهبری می‌کرد و هرگز در برابر قدرت جباران سر فرود نیاورد تا با سربلندی در اوج جهاد با دشمن اگر چه به‌ظاهر در لباس اسارت ولی درحقیقت  همراه با عظمت و وقار

به مدینه برگردد.