محصولات تراریخته، وعده‌ها و تردیدها

دکتر جعفر نیکزاد

  1. ۱ هفته،۳ روز قبل
  2. ۱
تراریخته
نوآوران -

به مدت طولانی بحث­‌ها پیرامون محصولات تراریخته بر روی ترس­‌های بی‌­اساسی متمرکز بوده که این محصولات را جهت مصرف خوراکی خطرناک    می‌­دانستند.

اما ارزیابی وسیعی که توسط نیویورک تایمز انجام ­شده­‌است، روشن ساخته که این بحث­‌ها از یک مشکل اساسی­‌تر غافل بوده­: فناوری تراریخته در ایالات متحده و کانادا باعث تسریع افزایشِ بازدهِ محصولات کشاورزی یا کاهش کلی مصرف آفت‌کش‌های شیمیایی نشده‌­است.

وعده‌­ا­ی که بر­اساس فناوری تراریخته داده‌­شد، دو بخش داشت: مقاوم کردن محصولات نسبت به علف­کش‌­ها و مقاوم ­کردن ذاتی نسبت به بسیاری از آفت­‌ها، درحالی که میزان کم­تری از آفت­کش مصرف خواهد­شد، رشد آن­‌ها را به اندازه‌­ای افزایش خواهد­داد که می­‌توانند جزء اساسی تغذیه‌ا­ی جمعیت در حال رشد جهان باشند.

بیست ­سال قبل، درست در زمانی که ایالات متحده و کانادا به استقبال تراریخته‌­ها رفته بودند، اروپا به صورت گسترده آن‌­را رد کرد. مقایسه نتایج در دو قاره با استفاده از داده‌­های مستقل و تحقیقات دانشگاهی و صنعتی نشان می­‌دهد که چ­طور فناوری در تحقق وعده‌­های خود ناکام بوده‌­است.

تحلیلی که توسط نیویورک تایمز با استفاده از داده­‌های سازمان ملل متحد انجام ­شد، نشان داد که ایالات متحده و کانادا در مقایسه با اروپای غربی مانند فرانسه و آلمان، منطقه‌­ای که فرآیند­های کشاورزی در آن‌­ها نسبت به ایالات متحده و کانادا به یک میزان مدرن­ شده­­‌بود، هیچ مزیت قابل تشخیصی در بازدهی -غذا در هر هکتار- نداشته‌­اند. همچنین گزارش اخیر آکادمی ملی علوم روشن ساخته که "شواهد کمی وجود دارد" که معرفی محصولات تراریخته در ایالات متحده، باعث افزایش بازدهی، به میزانی بیش از محصولات عادی شده­­ باشد.

در عین حال، مصرف علف­کش­‌ها حتی با وجودی که محصولات کشت­ شده اصلی مانند ذرت و سویا و پنبه به انواع تراریخته تغییر پیدا کرده‌­اند، افزایش پیدا کرده­‌است. و ایالات متحده از نظر کاهش کلی مصرف آفت­کش­‌ها که شامل علف­کش‌­ها و حشره­ کش‌‌ها می‌شود از بزرگ­‌ترین تولید­کننده اروپایی یعنی فرانسه عقب افتاده‌­است.

اندازه ­گیری­­‌های که حاوی اطلاعاتی از سازمان زمین­‌شناسی ایالات متحده بود، تفاوت زیادی در استفاده از آفت­کش­‌ها نشان می‌­دهد. از دو دهه قبل و زمانی که محصولات تراریخته­ مثل ذرت، پنبه و سویا در امریکا معرفی شده‌­است، استفاده از سمومی که باعث از بین رفتن حشرات و قارچ­‌ها می­‌شوند، تا یک‌­سوم کاهش پیدا­کرده است، ولی استفاده از علف‌کش‌­ها که در در حجم بسیار بیشتری به­ کار برده می‌‌شوند، 21 درصد افزایش داشته ­است. در مقابل، در فرانسه استفاده از حشره ­کش‌­ها و قارچ­‌کش‌­ها با درصد بیشتری کاهش پیدا کرده­   65 درصد   و استفاده از علف­کش نیز به میزان 36 درصد کاهش داشته­‌ است.

تفاوت­‌های عظیم در مهندسی ژنتیک اروپایی‌‌ها و امریکایی­‌ها را برای دهه­‌ها از هم جدا نگه­ داشته‌است. اگرچه معترضان امریکایی در سال 1987 نمونه اولیه سیب­‌زمینی‌­های تغییریافته را از ریشه درآورند، عصبانیت اروپایی‌­ها نسبت به ایده­‌ی سوء‌استفاده از طبیعت هنوز ادامه داشته است. در چند سال اخیر، هزاران نفر از معترضان در شهر­های پاریس و بازل، سوئیس تظاهرات بر علیه مونسانتو به راه انداخته و مخالفت با غذاهای تراریخته یکی از پایه‌­های جنبش سیاسی سبز می‌­باشد. هنوز، وقتی اروپایی‌­ها خرید واردات خود را از ایالات متحده یا جای­دیگری انجام می­‌دهند، در حال مصرف این نوع غذا­ها   هستند.

ثابت­ شده‌­است که ترس­­‌هایی که بابت اثرات مضر خوردن غذاهای تراریخته وجود دارد، به میزان زیادی فاقد پایه‌­ی علمی است. اما آسیب بالقوه از آفت­کش‌­ها توجه محققین را به خود جلب کرده‌­است. آفت­کش­‌ها به صورت سمی طراحی می­‌شوند  انواعی از آ­ن­‌ها که به صورت سلاح به کار می­‌روند مانند سارین در آلمان نازی تولید شدند  و با بروز تاخیر در تکامل و سرطان ارتباط دارند.

"این ترکیبات شیمیایی به میزان زیادی ناشناخته هستند"، این را دیوید بلینگر، استاد دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه‌هاروارد می‌گوید که تحقیقاتش کاهش تقریباً 17 میلیون واحدی IQ در جمعیت کودکان 5 ساله و کمتر را به یک کلاس از حشره­‌کش­‌ها نسبت داده است.

او با اشاره به قرار­گرفتن در معرض مواد شیمیایی در کشاورزی، می­‌گوید که "ما آزمایش‌­های طبیعی را روی جمعیت انجام می‌­دهیم" و "صبر می­‌کنیم تا آن روی بد خود را نشان­ دهد".

صنعت در هر دو سو برنده است، چون هم محصول تراریخته و هم سم‌­ها را یک شرکت به فروش می‌رساند. با استفاده از این فروش­‌ها، مجموع سرمایه­ بازار مونسانتو، بزرگ­‌ترین شرکت تولید بذر و سین‌‌ژنتا، غول تولید­کننده آفت­کش در یک ­دهه و نیم گذشته شش برابر شده ­است. دو شرکت به صورت جداگانه توافقنامه­‌هایی برای ادغام در دست اقدام دارند که مجموع ارزش جدید هرکدام از آن­ها را به 100 میلیارد دلار می‌­رساند.

وقتی این اطلاعات به رابرت فرالی، مدیر ارشد فناوری شرکت مونسانتو ارائه­‌شد، او گفت که نیویورک‌­تایمز داده‌­ها را به نحوی گزینش کرده‌است تا تاثیری نامطلوبی بر روی صنعت بگذارد. او گفت که " هر کشاورز یک تاجر باهوش است و اگر آن­‌ها فکر کنند که یک فناوری برایشان سود زیادی ندارد، کشاورزی هزینه­‌های آن را پرداخت نخواهد کرد". او ادامه داد که " ابزار­های زیست ­فناوری، به وضوح باعث افزایش چشم‌گیر بازده محصولات شده‌­اند".

علی­رغم استفاده از علف­کش‌­ها، مونسانتو در بیانیه‌ای اعلام کرد که " با وجودی که استفاده کلی علف­کش‌­ها ممکن است در برخی از مناطق که کشاورزان از بهترین اقدامات جهت مدیریت مشکل ظهور علف‌­های هرز پیروی می‌­کنند، درحال افزایش باشد، احتمال دارد کشاورزان در مناطق دیگری با شرایط متفاوت، استفاده‌­ی علف­کش­ را کاهش داده یا تغییر نداده باشند."

محصولات تراریخته بعضی اوقات می‌­توانند مفید باشند. مونسانتو و سایر تولید­کنندگان اغلب به کار­های متین قائم، محقق دانشگاه جرج­اوگوست گوتینگن آلمان استناد می‌­کنند که شامل یک آنالیز تجمیعی از مطالعاتی است که او در نوشتن آن کمک کرده و در آن بازده بسیار بالایی از محصولات تراریخته به دست آمده‌­است. اما در مصاحبه و نامه‌­های الکترونیکی دکتر قائم گفت که او به طور عمده فایده بسیار زیادی از انواع مقاوم به حشرات در کشور­های درحال توسعه به خصوص هند مشاهده کرده‌­است.

او گفت که" درحال حاظر محصولات تراریخته‌ای که در دسترس هستند، منجر به افزایش زیاد بازده محصول در اروپا نخواهند شد". و به طور کلی درباره­‌ی محصولات مقاوم به علف­کش گفت که "فکر نمی‌‌کنم این همان فناوری جادویی باشد که ما بدون آن نمی‌توانیم زندگی کنیم".

     تعهد به محدود کردن مواد شیمیایی

ابتدا گوجه‌­فرنگی FlavrSavr در سال 1994 به بازار آمد که مدت بیشتری تازگی خود را حفظ می‌­کرد. سال بعد، تعداد اندکی از گوجه­‌های مقاوم به حشر­ه وارد بازار شدند. و در سال 1996، محصولات تراریخته مهمی در ایالات متحده کشت می‌­شدند.

مونسانتو، قهرمان پیشرُوی این ویژگی‌­های ژنتیکی جدید، آن­‌ها را به عنوان راهی برای محدود کردن استفاده‌­ی آفت­کش­‌هایش مطرح کرد. یکی از مدیران شرکت در سال 1994 به لس­آنجلس تایمز گفته بود­ که" مطمئناً ما کشاورزان را به استفاده بیشتر مواد شیمیایی تشویق نمی­‌کنیم". سال بعد در اطلاعیه خبری، شرکت اعلام کرد که ژن جدیش برای دانه‌­ها، به نام راندآپ ردی Roundup Ready  "می‌­تواند استفاده کلی از علف­کش­ را کاهش دهد".

در اصل، دو نوع اصلی محصولات تراریخته، یا به علف­کش مقاوم بوده و اجازه می‌­داد تا علف­کش روی آن‌ها اسپری شود و یا نسبت به بعضی حشرات مقاوم بود. اعدادی که از وزارت کشاورزی ایالات متحده به دست آمده نشان می­‌دهد که استفاده از علف­کش‌­ها در سویا که یک محصول تراریخته پیشرو  به­ شمار می‌رود، در دو دهه‌­ی گذشته درست در زمانی‌­که سطح زیر کشت محصول کمتر از یک­‌سوم افزایش داشته‌­است، به­‌شدت بالا رفته و دو و نیم برابر رشد کرده‌­است. استفاده در ذرت­ حتی قبل از معرفی تراریخته‌­ها در حال کاهش بود، اما از 2002 تا 2010 قبل از این­که شروع به کاهش بکند، تقریباً دوبرابر شد. مشکل مقاومت علف­‌های هرز در این نوع محصولات باعث افزایش کلی مصرف شده­‌است.

برای بعضی، این نتیجه قابل پیش­‌بینی بود. به گفته‌­ی ژوزف کوواچ، محقق بازنشسته‌­ی دانشگاه ایالتی اوهایو که خطرات محیط زیستی آفت­کش‌­ها را مطالعه کرده، همه­‌ی هدف مهندسی گیاهان مقاوم به حشرات، "کاهش­ مصرف حشره­‌کش­ بوده و آن را انجام داده­‌اند". اما هدف دانه‌­های مقاوم به علف­کش­ "فروش علف­کش بیشتر" بوده‌­است.

کشاورزانی که محصول آن­‌ها توسط علف­‌های هرز، یا یک نوع خاص از حشره یا بیماری آسیب دیده باشد، به طور منطقی می­‌توانند هوادار محصولات تراریخته باشند. به گفته­‌ی دوآن گرانت، مدیر­عامل شرکت شکر آمالگام، یک شرکت تعاونی که بیش از 750 چغندرکار در شمال­‌غرب ایالات متحده عضو آن هستند، "این بسیار مضحک است که به فناوری که قابلیت‌­های زیادی جهت عرضه دارد پشت کنیم".

او می­گوید که محصولات مقاوم به راندآپ، محبوب‌ترین علف­کش شرکت مونسانتو، تعاونی او را نجات داده‌­است.

اما علف­‌های هرز در سراسر جهان در حال مقاوم‌شدن نسبت به راندآپ هستند که باعث شده راهی برای فروش بیشتر دانه­‌ها و آفت­کش‌­ها برای صنعت باز شود. تازه­‌ترین دانه‌­ها جهت مقاومت نسبت به دو علف­کش مورد دستکاری قرار گرفته­‌اند و برای مقاومت نسبت به پنج نوع علف­کش برنامه‌ریزی شده­‌است. همچنین مبارزه با علف‌­های مقاوم را از طریق پاشیدن طیف وسیعی از سموم تولید­شده توسط همان شرکت‌­های تولید­کننده بذر برای کشاورزان آسان­‌تر می‌­کند.

افزایش مقاومت نسبت به راندآپ همچنین باعث احیای سموم شیمیایی قدیمی و بحث­ برانگیز شده‌­است. یکی از آن‌­ها، 2,4-D است که از ترکیبات موجود در "عامل نارنجی"، معروف­‌ترین عامل ریزاننده برگ­‌های گیاهان می­‌باشد که در جنگ ویتنام مورد استقاده قرار­گرفته است . خطرات بالقوه‌­ی آن برای مدت طولانی باعث اختلاف بین دانشمندان شده و باعث هشدار به گروه‌‌های طرفدار آن شده‌­است.

ترکیب دیگر، دی­کامباست. مونسانتو حدوداً یک میلیارد دلار خرج‌­کرده است تا تولید آن را در لوئیزیانا آغاز کند. و اگر­چه نسخه­‌ی ارائه شده توسط مونسانتو هنوز جهت استفاده تایید نشده، شرکت قبلا دانه‌­هایی که به آن مقاوم هستند را به ­فروش رسانده­است-که منجر به گزارش­‌هایی شده که نشان می‌‌دهد برخی کشاورزان با پاشیدن نمونه‌‌های قدیمی سم، محصولات همسایگان خود را نابود می‌کنند.

       بذر­هایی با فناوری پیشرفته

به تازگی دو کشاورز، چهار هزار مایل دور از هم، دانه­‌هایشان را به یک بازدید­کننده نشان می­‌دهند. بو استون و آرنود روسوششمین نسل بهره‌­برداران از زمین هستند. هر دو از دانه‌­هایی استفاده می‌­کنند که توسط DuPont تولید شده، غول شیمیایی که با شرکت شیمیایی Dow در حال ادغام است.

به چشم غیر مسلح، دانه­‌ها شبیه هم هستند، اما درونشان بسیار با هم متفاوت است.

در رولند، واقع در کارولینای شمالی، نزدیک مرز کارولینای جنوبی، دانه­‌های آقای استون، پر از ویژگی­‌های ژنتیکی تغییر یافته ­است. دانه‌­ها حاوی راندآپ ردی، ژن مقاومت به راندآپ ایجادشده توسط مونسانتو و ژنی که توسط Bayer ایجاد­شده و محصولات را نسبت به علف­کش دیگری تاثیر­ناپذیر می‌­کند هستند. یکی از انواع تراریخته که به نام هرکولکس یک نامیده می‌­شود و توسط Dow & Pioneer که اکنون بخشی از DuPont محسوب می‌­شود تولید­شده، به روده­ی لارو حشرات آسیب می‌­رساند. نوع موسوم به YieldGard که توسط مونسانتو تولید­شده هم به این صورت عمل می­‌کند.

تفاوت بزرگ دیگر، برچسب قیمت روی آن­‌ها است. دانه­‌های آقای روسو، حدود 85 دلار به ازای هر کیسه حاوی 50 هزار دانه قیمت دارد. آقای استون برای تقریبا همین مقدار دانه‌­ی تراریخته حدود 153 دلار پرداخت کرده‌­است.

برای کشاورزان، انجام کشاورزی بدون محصولات تراریخته گزینه‌­ی ساده‌­ا‌ی نیست. گونه‌‌های تغییر ژنتیکی داده ­شده به دلخواه فروخته نمی­‌شوند.

آقای استون، 45 ساله، فوق لیسانس کشاورزی دارد و در حال رانندگی در خودروی خود به رادیوی محلی هم گوش می­‌دهد. او یک مزرعه آزمایشی دارد که بذر­های جدید را جهت جست­و­جو برای ویژگی‌‌‌های خاصی که برای او با ارزش است آزمایش می­‌کند-مثل گیاهانی که بدون نیاز به حمایت به خوبی دوام می‌­آورند.

او گفت : " من بیشتر با توجه به قابلیت‌­های بازدهی و خصوصیت­‌های خود گیاه انتخاب می­‌کنم تا صرف گونه تراریخته بودن" مثل مقاومت نسبت به حشره و سم، درحالی که بر یک نکته تاکید می­‌کرد: محصول هنوز هم با استفاده از اصلاح نباتات برای صفات دلخواه تغییر داده می­‌شود، همان طور که برای هزاران سال انجام می‌­شده است.

با این وجود، آقای استون ارزش تغییر ژنتیکی در کاهش مصرف حشره­‌کش را می­‌داند (اگر­چه او از کمک یک نوع حشره بدبو که برای بسیاری از کشاورزان مشکل ­ساز است استقبال می‌‌کند). و اطلاع دارد که مقاومت نسبت به راندآپ در نوعی از علف هرز به صورت یک مشکل بروز پیدا کرده‌­است.

به گفته­‌ی او، "هیچ گونه تراریخت‌ه­ای راه حل سریع و موثری برای ما ارائه نمی‌­دهد".

در مقابل، در مزرعه‌­ی آقای روسو در Trocy-en-Multien، روستایی در خارج پاریس، ذرت‌‌های کشت­ شده‌­اش به خاطرممنوعیتی که اتحادیه اروپا روی این نوع محصولات اعمال­‌کرده، هیچ­کدام از این تغییرات ژنتیکی را در خود ندارند.

"در­ها بسته شده" این را آقای روسو، 42 ساله می­‌گوید که معاون یکی از اتحادیه­‌های پرشمار کشاورزی فرانسه است. مزرعه‌­ی 840 هکتاری او محلی است که در نبرد مارنه در جنگ جهانی اول، بسیاری کشته ­شده‌­اند.

همانند آقای استون، محصول آقای روسو هم در حال افزایش است، اگرچه برخی از سال­‌ها افزایش و کاهش داشته‌­است. هم­چنین فناوری کشاورزی در حال بهبود بوده‌­است. او می‌­گوید که "پدر بزرگ من برای برداشت محصول از اسب  و گاو استفاده می­‌کرد و من تراکتور و موتور دارم".

او دسترسی به همان فناوری­‌هایی که رقیبانش در آن­سوی آتلانتیک دارند را می­‌خواهد و فکر می­‌کند که محصولات تراریخته باعث صرفه­‌جویی در پول و زمان می‌­شود.

آقای روسو می­‌گوید که: "اون طور که از اروپا دیده می‌­شود وقتی که با کشاورزان امریکایی یا کانادایی صحبت می­‌کنید ما حس می‌­کنیم که آن آسان‌تر است"."ممکن است درست نباشد، نمی‌دانم، ولی این احساس ماست"

      تغذیه­ جهان

با تخمینی که در باره‌­ رسیدن جمعیت جهان به حدود 10 میلیارد نفر تا سال 2050 وجود دارد، مونسانتو طبق آن­ چیزی که در بیانیه‌­ی صادر شده در سال 1995 بیان کرده، محصولاتش را به عنوان راهی جهت " کمک به تامین نیاز غذایی میلیارد‌ها نفری که به جمعیت جهان افزوده می­‌شوند" پیشنهاد کرده‌است. به گفته­‌ی کورت بودونک که مدیریت انتشار گاز­های گل­خانه‌­ای کارولینای شمالی در شرکت بایر را بر عهده دارد، " بسیار کلیدی است که ما به ابداعات خود ادامه دهیم". " با روش‌­های کنونی تولید ما نمی­‌توانیم آن تعداد از جمعیت را تغذیه کنیم."

اما مزیت زیادی درباره‌­ی محصول مشاهده نشده است. نیویورک‌­تایمز نگاهی به داده‌­های منطقه­‌ای سازمان خواربارملل متحد انداخته ­است که به‌‌­طور عمده محصولات تراریخته در ایالات متحده و کانادا را با انواعی که در اروپای غربی کشت می‌­شوند مقایسه کرده‌­است، داده­‌هایی که این سازمان جمع‌­آوری کرده، شامل 7 کشور است که بین آن‌­ها دو کشور که بزرگ‌ترین تولید­کننده محصولات کشاورزی هستند یعنی فرانسه و آلمان هم قراردارند.

نیویورک­‌تایمز، بین اروپای غربی و کانادا به عنوان بزرگ­‌ترین تولید کننده در طول سه دهه گذشته، که شامل دوره‌­ا‌ی دقیقاً قبل از معرفی محصولات تراریخته است مقایسه‌­ای انجام داده درباره‌­ی نوعی از گیاه کلزا که برای تولید روغن کانولا به کاربرده می‌شود.

علی­رغم عدم ­پذیرش محصولات تراریخته، اروپای غربی برتری خود را نسبت به کانادا در محصولات حفظ کرده‌­است. درحالی که بخشی از این به خاطر گونه­‌های مختلفی است که در دو منطقه کشت شده‌است، اطلاعات نشان می‌­دهد که روند­های بازده نسبی از زمان معرفی محصولات تراریخته، به نفع کانادا نبوده‌­است.

برای ذرت، نیویورک تایمز ایالات متحده را با اروپای غربی مقایسه کرده است. در سی دهه، نمودار‌های روند تولید بین این دو تقریباً با هم یکی بوده‌­است. و چغندر قند، منبع اصلی شکر، علی­رغم غالب بودن انواع تراریخته در ایالات متحده در طی دهه‌­ی گذشته، در اروپا نسبت به ایالات متحده رشد محصول بیشتری داشته‌­است.

جک‌هاینمن، استاد دانشگاه کانتربوری در نیوزلاند، یک مطالعه پیشگامانه در سال 2013 انجام داد که روند تولید محصولات در آنسوی اقیانوس اطلس را با استفاده از داده‌­های سازمان ملل انجام می‌داد. به گفته‌­ی او اروپای غربی "به خاطر عدم انتخاب محصولات مهندسی ژنتیکی شده به عنوان یکی از گزینه­‌های فناوری زیستی، دچار زیان نشده‌است."

مسئولین اجرایی حوزه‌­ی فناوری­زیستی، مقایسه‌های محدود­تری را پیشنهاد می‌­دهند. دکتر فرالی از شرکت مونسانتو، اطلاعاتی را برجسته کرد که رشد محصول در نبراسکا و فرانسه را مقایسه کرده درحالی که یکی از مقامات رسمی شرکت بایر، اوهایو و فرانسه را برای مقایسه پیشنهاد کردند. این مقایسه‌‌ها می‌­توانند برای صنعت خوشایند باشند، درحالی که مقایسه­‌ی با دیگر ایالت­‌های امریکا می­‌تواند ناخوشایند   باشد.

مایکل اون، یک محقق علف­‌های هرز در دانشگاه دولتی آیوا، گفت در حالی که صنعت به مدت طولانی می‌گفت که محصولات تراریخته "جهان را نجات خواهند­داد"، ولی هنوز " ژن بازدهی افسانه‌ای را نیافته­‌اند."

      بازار­های جدید محدود

در­گیری‌­هایی که با وجود کاهش قیمت محصول‌‌ها و مقاومت مصرف­کنندگان پیش­­‌آمده، ورود به بازار­های جدید را سخت­تر کرده‌­است، صنایع کشاورزی شیمیایی، توسط تحریم‌­ها کنار رفته­‌اند.

بایر به تازگی معامل‌ه­ای جهت خرید مونسانتو را اعلام کرده‌­است. و شرکت دولتی ملی شیمیایی چین تاییدیه مراجع نظارتی امریکا را برای خرید سینژتا دریافت کرده‌­است، اگرچه سینژتا بعداً هشدار داد که به علت بررسی­‌های مقامات رسمی اروپایی، خرید ممکن است به تاخیر بیفتد.

معاملات به هدف ایجاد غول­‌هایی که در فروش هر دوی دانه و مواد شیمیایی مهارت دارند انجام می‌­شود. قبلا، نسل جدیدی از دانه­‌ها در حال ورود به بازار یا در دست تولید بود. آن­‌ها عناوین بزرگی داشتند. سیستم Balance GT سویا ارائه­ شده توسط شرکت بایر، ذرت GenuitySmartStax RIB Complete شرکت مونسانتو، و Dow’s PhytoGen with Enlist and WideStrike 3 Insect Protection ارائه شده توسط شرکت Dow.

در اصطلاح صنعتی، آن­‌ها "پشت‌ه­ای" از تعداد زیادی ارقام مختلف تراریخته دارند و تعداد زیادی در حال اضافه شدن به آن­‌ها است. مونسانتو اعلام کرده است که دانه­‌هایی که در سال 2025 عرضه خواهند شد 14 نوع خواهد بود و به کشاورزان اجازه ­خواهد داد تا از پنج نوع مختلف علف­کش استفاده کنند.

محصولات تراریخته جدید، ادعا می­‌کنند که قابلیت‌های بی­شماری دارند، مثل حفاظت در برابر بیماری­‌های محصول و مغذی­تر کردن غذا­ها. بعضی ممکن است مفید بوده و بعضی نباشند. برای صنعت، تغییر­دادن محصولات مهمی مثل ذرت، سویا، و پنبه و کانولا تقریبا به طور کامل در بسیاری از قسمت‌‌های جهان یک نیاز واقعی است. برای منتقدین، این یک فرصت بازاریابی است. لیام کوندون، رئیس بخش علمی محصولات بایر در یک مصاحبه که در روز اعلام معامله مونسانتو انجام ­شد، گفت که "پذیرش تراریخته در اروپا استثنائاٌ کمتر است".

او اضافه کرد: "سرزمین‌های زیادی در سراسر دنیا وجود دارد، جایی که نیاز بسیار بیشتر و GMO پذیرفته ­­شده است. ما به جایی می‌­رویم که مشتریان و بازار­ها تقاضای فناوری ما را داشته ­باشند.