مسئول سم زدایی کمپ به علت نداشتن تخصص جان یک معتاد را گرفت

تهدیدهای نادیده کمپ‌های غیر استاندارد

مدل رفتاری اشتباهی که در کمپ های ترک اعتیاد چندین سال است به صورت مداوم تکرار می‌شود این بار جان یک معتاد در حال ترک کردن را گرفت. به گزارش معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران،‌قاتل این معتاد مسئول سم‌زدایی یکی از کمپ‌های اعتیاد بوده که بعد از دستگیری به جرایم خود اعتراف کرده‌است.

  1. ۳ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
تردیدهای نادیده کمپ‌های غیر استاندارد
نوآوران -

 این حادثه می‌تواند بار دیگر توجه مسئولان را به اداره این کمپ‌ها جلب کند درحالی که مسئولیت کمپ‌های ماده 16 هنوزهم بین وزارت بهداشت برای قبول شروط بهزیستی و اصرار بهزیستی بر پذیرفته شدن همه شرط‌هایش سرگردان است. حادثه در اوایل مرداد ماه سال جاری رخ داده است. ماموران کلانتری برای پیگیری گزارش قتل یکی از بیماران کمپی در خاورشهر به محل کمپ اعزام شدند. در بررسی‌هایی که سر صحنه جرم انجام گرفت آثار متعدد جراحت ناشی از درگیری در قسمت‌هایی از سر و صورت متوفی شناسایی و پرونده مقدماتی با موضوع فوت مشکوک تشکیل شد. در تحقیقات اولیه مشخص شد،‌ متوفی که مردی 37 ساله بوده بر اثر درگیری با مسئول اتاق سم‌زدایی توسط این فرد مورد ضرب و شتم قرار گرفته و به حالت بیهوش روی زمین افتاده است. او دو روز پیش از حادثه به این کمپ مراجعه کرده بود. تعدادی از بیماران داخل کمپ ترک اعتیاد که شاهد صحنه درگیری متوفی و پیمان بودند، درگفته‌های خود عنوان داشتند که پس از بیهوش شدن متوفی ، پیمان به همراه چند نفر از همکارانش اقدام به انتقال متوفی به داخل اتاق سم‌زدایی کرده و در آنجا ضمن شستشوی سر و صورت خون‌آلود متوفی سعی به هوش آوردن او با استفاده از آب داشته است که موفق به این کار نشده و پس از اطلاع از مرگ متوفی از محل کمپ متواری شده‌است. در ادامه رسیدگی به پرونده، کارآگاهان با شناسایی مخفیگاه پیمان و در شرق تهران ـ خیابان استخر ، به این محل مراجعه و پس از اطمینان از حضور متهم ، او را دستگیر و به اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی تهران بزرگ منتقل کردند . متهم پس از انتقال به اداره دهم پلیس آگاهی، درباره شب حادثه به کارآگاهان گفت: در کمپ ، مسئول فیزیکی و سم زدایی هستم شب حادثه مقتول احساس بی قراری کرد؛ از من درخواست یک لیوان چای کرد که چای و سیگار در اختیارش گذاشتم اما با این وجود شروع به ایجاد سر و صدا کرد که با صحبت‌های من آرام شد. اما او شروع به سر و صدا کرد ؛ یکی از بیماران قصد داشت تا با صحبت کردن او را آرام کند که این بار متوفی شروع به فحاشی کرد . قصد آرام کردن شرایط را داشتم که ناگهان مقتول حمله ور شد و چند ضربه مشت به سمت من پرتاب کرد و در همین زمان سر متوفی را به گونه‌ای گرفتم که مابین سینه و داخل دستانم قرار گرفت و با همان وضعیت روی زمین نشستم که پس از چند لحظه متوجه شدم متوفی هیچ حرکتی ندارد . زمانی که او را رها کردم، روی زمین افتاد و با کمک تعدادی از بچه‌های کمپ او را داخل اتاق سم زدایی برده و سعی کردم تا با ریختن آب بر روی سر ، او را به هوش بیاورم اما متوفی دیگر نفس نمی کشید.

    کمپ‌ها، کثیف و غیر استاندارد

انتشار این خبر برای چندمین بار استاندارد نبودن کمپ‌های اعتیاد را زیر سوال برده‌است. کمپ‌های اعتیادی که برای معتادان متجاهر یعنی معتادانی که از ظاهرشان می‌توان پی به اعتیادشان برد در نظر گرفته شده مدت‌هاست که مورد نقد کارشناسان،‌ رسانه‌ها و حتی مسئولان قرار گرفته است. تا جایی که چندی پیش جریان انتقال این کمپ‌ها به سازمان بهزیستی مطرح شد. بعد از آن سازمان بهزیستی اعلام کرد که باید وزارت بهداشت و دیگر ارگان‌هایی که در حال حاضر متولی این کمپ‌ها هستند شروطی را بپذیرند و در صورت پذیرفته نشدن حتی یک شرط، سازمان بهزیستی مسئولیت این کمپ‌ها را نخواهد پذیرفت، در حال حاضر هنوز هم وزارت بهداشت خبر قطعی از پذیرفته شدن یا نشدن این شروط نداده و سرنوشت این کمپ‌ها هنوز هم مبهم است. این وضعیت در حالی است که همه کسانی که در این کمپ‌ها حضور داشته‌اند از کیفیت پایین بهداشت،‌ ضرب و جرح و حتی شکنجه در این کمپ‌ها صحبت می‌کنند. اما وضعیت کمپ‌هایی که افراد را با اختیار خود پذیرفته و در قبال آن پول دریافت می‌کنند هم بهتراز آنجا نیست و استانداردهایی که در قانون باید رعایت شوند، به گفته کسانی که در این کمپ‌ها حضور داشته‌اند به هیچ عنوان رعایت نمی‌شود. یکی از معتادان بهبود یافته که در چند کمپ‌ به مدت یک سال حضور داشته‌است،‌ درباره وضعیت بهداشتی کمپ‌ها به «نوآوران» می‌گوید: «وضعیت بهداشتی کمپ اصلا در حد استاندارد نبود. گاهی فضا آنقدر کثیف می‌شد که ما تصمیم می‌گرفتیم خودمان اقدام به تمیز کردن کمپ کنیم.» یکی از شرایطی که لازم است در کمپ‌های ترک اعتیاد وجود داشته باشد فضای مناسب برای حضور و تردد بیماران است. اما به گفته او هیچ کدام از کمپ‌هایی که او به آن‌ها مراجعه کرده است فضای کافی نداشته و از حداقل امکانات برخوردار بوده اند. او بعد از این می‌گوید: «البته بیشتر وقت‌ها ما را می‌بستند و در واقع ما نیازی به فضایی برای هواخوری نداشتیم.» او بعد از این ادامه می‌دهد که بچه‌ها از نظر روانی وضعیت سختی را تجربه می‌کردند به خاطر همین مدام در فضای کمپ دعوا و درگیری بینشان به وجود می‌آمد. اما مسئولان هیچ توجهی به این درگیری‌ها نداشتند و تنها واکنشی که نشان می‌دادند این بود که بیماران را می‌بستند. بعد از آن او به یکی از درگیری‌های خود در کمپ اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی دیدند کاری از دستشان برنمی‌آید از شوکر استفاده کردند. البته استفاده از شوکر،‌چوب و کتک زدن در کمپ‌ها جا افتاده است و جای تعجبی برای من نداشت. و این شرایط در حالی بوده که زمان مراجعه بیمار و خانواده‌اش به کمپ به آن‌ها گفته شده بود که همه کارهای کمپ زیر نظر پزشک انجام می‌شود. او ادامه می‌دهد:‌ اما ما تا زمانی که در کمپ حضور داشتیم هیچ اثری از یک پزشک هم آنجا ندیدیم. مسئولان کمپ هر ماه یا حتی زودتر علاوه بر مبلغ درخواستی از خانواده‌ام پول بیشتری برای ویزیت پزشکی که حضور نداشت می‌گرفتند و خیلی وقت‌ها اجازه ملاقات آن‌ها را با ما نمی‌دادند. در حالی که وجود پزشک متخصص،‌مددکار اجتماعی و یک روان پزشک در کمپ‌های ترک اعتیاد به صورت 24 ساعته لازم و ضروری است، همان‌طور که پیش ازاین لیلا ارشد،‌کارشناس اعتیاد به «نوآوران» گفته بود که مدل رفتاری اشــتباه توسط همه این ســازمان‌ها تکرار می‌شــود و یکی از مهمترین نقاط ضعف در این زمینه نبودن یک ســازمان نظارتی درســت اســت. او در ادامه به فعالیت NGOها اشاره کرده بود. به نظر او این سازمانهای مردم نهاد بدون چشمداشت و با دغدغه معتادان در این زمینه کار می‌کنند و علاوه بر همه اینها در این زمینه تخصص دارند. همچنین عباس دیلمی‌زاده،‌کارشناس اعتیاد،‌ درباره شاخص‌های استانداردی که این کمپ ها باید رعایت کنند به «نوآوران» می‌گوید: در وهله اول تعداد افرادی که در این کمپ ها باید پذیرفته شود،‌لازم است تنها بین 50 تا نهایتا 100 نفر باشد. بنابراین زمانی که جمعیت در این کمپ‌ها افزایش می‌یابد مشکلات بیشتری در هر زمینه پدیدار می‌شود. او در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که کمپ‌های اعتیاد در ایران ابتدا به صورت کاملا داوطلبانه و بدون دیوار و حصار به وجود آمدند. به گفته او تا زمانی که این کمپ‌ها اجباری نبودند هیچ کدام از این مشکلات پیش نیامده بود. دیلمی زاده با اشاره به دو شرطی که هر کمپ ترک اعتیاد لازم است داشته باشد ادامه می‌دهد: داوطلبانه بودن و حصار نداشتن دو شرطی است که لازم است هر کمپی داشته باشد. علاوه بر این باید در هرکدام از این مراکز یک پزشک متخصص سم زدا،‌یک مددکار اجتماعی دوره دیده و یک روان شناس وجود داشته باشد تا روند بهبود را تسریع کنند. نکته ای که در این بین اهمیت دارد این است که همه این عوامل علاوه بر تخصصشان لازم است دوره‌های تخصصی هم ببینند. او در پایان می‌گوید: امیدوارم با واگذار شدن این کمپ ها به بهزیستی سیستم نظارتی به وجود آید که بتوان عملکرد آن‌ها را زیر نظر داشت و از بروز این خطا‌ها جلوگیری کرد.