حرف اول - ثریا عزیزپناه

راه طولانی مبارزه با کودک آزاری

فعال حقوق کودکان

  1. ۲ هفته،۳ روز قبل
  2. ۰
ثریا عزیزپناه
نوآوران -

نوزدهم نوامبر هر سال را به اسم روز جهانی منع خشونت علیه کودکان نام گذاری کرده اند. واژه کودک آزاری در سال هزار و سیصد و هشتاد و یک برای اولین بار و به صورت مستند وارد قوانین کشور ما شد. همچنین در این سال لایحه ای به قانون تبدیل شد که در آن برای اولین بار به مبحث آزار کودکان و جنبه های آن به صورت مفصل پرداخته شده بود و برای خاطیان و کودک آزاران مجازات به صورت مشخص تعیین شد. همچنین برای کسانی که از حقوق کودکان دفاع می کنند از جمله فعالین  انجمن حمایت از قوانین کودکان اجازه یافتند با توسل و کمک این قانون که کودک آزاری را جرم عمومی تلقی کرده و نیازی به شاکی خصوصی ندارد شرایط را فراهم کرد و مسیر فعالیت آنان را هموار کرد. برای مثال اگر همسایگان، نزدیکان، معلمان و هرکسی که به کودک مورد آزار نزدیک است و شاهد شرایط ناهموار او در خانواده، مراکز نگهداری، مهدها، مدرسه و هر جایی که حضور دارد است را از نزدیک شاهد باشد، از لحاظ قانونی موظف به گزارش دهی شده است و حتی در پاره ای اوقات برای عدم گزارش شرایط کودکانی که در معرض خطر و آزار قرار دارند نیز جرم انگاری فرض گرفته شده و پیش بینی های حقوقی و قانونی شده است. ناگفته نماند که با همه این اقدامات  فعالین حقوق کودک و مسئولین اورژانس اجتماعی هنوز در این عرصه با کم و کاستی مواجه هستند. به این معنا که مددکار اجتماعی برای مداخله و ورود به حریم خصوصی کودکی که مورد آزار قرار گرفته است نیاز به حکم قضایی دارد و گرفتن همین حکم خود در شرایط اورژانسی کار را سخت می کند البته تا جایی که اطلاع دارم بر اساس تفاهم نامه ای که بین قوه قضاییه و بهزیستی برای تسهیل در مداخله هم  شرایطی تعریف شده است. نکته دیگر این که قوانین کیفری سال 1392 در قانون مجازات اسلامی و آیین دادرسی کیفری هم برای مداخله تسهیلاتی قائل شده اند و این که تلاش شده پلیس اطفال نیز تشکیل شود. به نظر می رسد این ها قدم های مثبتی است که در این عرصه برداشته شده و جزو موارد مثبت از آن یاد می شود اما مساله ای است که همچنان خلاء آن احساس می شود بحث آموزش حقوق کودکان است. حقوق کودک از دوران قبل از ورود به مدرسه یعنی در دوران مهدها، متاسفانه درمهدهای ما فقط توجه به  صرفا نگهداری کودک است و این که قرار است ساعاتی کودک را نگهداری کنند و فراموش کرده اند که سال های طلایی مهارت آموزی و یادگیری و پایه ای مسئولیت پذیری کودک در این سنین است و نسبت به آموزش مهارت ها به بچه ها در این سنین کم توجه هستند.  خوشبختانه ما در سال 1372 کنوانسیون حقوق کودک را به صورت رسمی از طرف دولت وقت پذیرفتیم و این پیمان نامه در 54 ماده به نفصیل در مورد حقوق کودکان و وظیفه خانواده ها صحبت شده است اما با وجود پذیرش این پیمان نامه همچنان نمی توان گفت با همه تغییرات مثبت و بسیاری که در این سال ها شاهد آن بوده ایم این قوانین به صورت کامل و درست در جامعه ساری و جاری است و نیاز به تغییرات و اصلاحات وهمکاری های بیشتری است.

نوشتارهای مرتبط

تازه های آسیب های اجتماعی