چگونه تیم ملی تکواندو در گرداب حاشیه فرو رفت

پله پله تا سقوط

16 سال پیش دقیقا در چنین روزهایی تیم ملی ایران دست به کار بزرگی زده بود و با کسب مدال برنز در مسابقات المپیک سیدنی نوید ظهور یک رشته مدال‌آور دیگر را به ورزش ایران می داد.

  1. ۳ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
پله پله تا سقوط
نوآوران -

بعد از مدال های پی در پی طلا ،نقره و برنز در طی سه المپیک اخیر همه تصور می کردند که تکواندو هم مانند کشتی و وزنه برداری می تواند از این به بعد در همه ادوار المپیک افتخار آفرینی کند. خصوصا اینکه فدراسیون این رشته هم کمترین تغییر مدیریتی در سال‌های اخیر را داشت و محمد رضا پولادگر رئیس فدراسیون تکواندو در طی سال های اخیربدون کوچکترین مشکلی به فعالیت می پرداخت.

اما حاشیه و درگیری در این رشته نسبتا بی حاشیه به فاصله یک ماه مانده به مسابقات المپیک لندن آغاز شد و در نهایت تیم ملی تکواندو را به جایگاه فعلی رساند. اگرچه مسئولان فدراسیون تکواندو بارها سعی کردند پشت مدال تاریخی کیمیا علیزاده پنهان شوند اما اوضاع این رشته رزمی المپیکی بحرانی تر از همیشه به نظرمی رسد.

       به خاطر چند میلیون ناقابل

دقیقا از مهر 1390 بود که یکی از بزرگترین جریانات حاشیه ای رشته تکواندو یا حتی شاید ایران کلید خورد. در آن روزها کمیته ملی المپیک حقوق 4 میلیون تومانی را برای همه سرمربیان المپیکی ایران در نظر گرفت که تا زمان المپیک 2012 لندن به آنها پرداخت شود. اما مسئولان فدراسیون تکواندو در یک اقدام غیر حرفه ای از پرداخت کامل این حقوق به مهماندوست سرمربی وقت تیم ملی سرباز زدند. مهماندوست که آن روزها درگیر معالجه فرزند بیمارش بود بارها اعلام کرد که به این حقوق برای هزینه های درمانی فرزندش نیاز دارد . اما لجبازی و درگیری در تکواندو مانع از حل این مشکل شد تا در نهایت رضا مهماندوست بعد از مرگ تلخ فرزندش تصمیم به مهاجرت از ایران گرفت. او ابتدا برای مدتی هدایت تیم ملی تایوان و سپس تیم ملی آذربایجان را به عهده گرفت و در واقع مسئولان فدراسیون تکواندو با فراری دادن مهماندوست زمینه ساز فاجعه در ریو شدند.

       آزمون و خطا در تیم ملی

محمد رضا پولادگر در فاصله کمتر از یکسال به المپیک هدایت تیم ملی را به ترکیب دو نفره فریبرز عسگری و مرتضی کریمی سپرد . اما تیم ملی ایران در مسابقات لندن تنها صاحب یک مدال نقره شد. در نهایت در 16 آبان 1392 هدایت تیم ملی به بیژن مقانلو سپرده شد. در طی این چهار سال به دلیل عملکرد نادرست فدراسیون تکواندو اندک اندک کوچ برخی از ستاره های دور مانده از تیم ملی آغاز شد. میلاد بیگی با تغییر تابعیت به آذربایجان پیوست و راحله آسمانی هم با وجود کسب مدال نقره در بازی های اینچئون راهی بلژیک شد.

با وجود این مسئولان فدراسیون تکواندو به جای ریشه یابی مهاجرت ستارگان به خارج از کشور، فقط به مصاحبه های آتشین و متهم کردن مهاجران به وطن فروشی بسنده کرد. اگرچه حال و روز تکواندو هم در فاصله دو سال مانده به المپیک چندان بد نبود . بیژن مقانلو با تیم ملی ایران در سال 2015 به مقام قهرمانی جهان رسید و در بازی های آسیایی اینچئون هم درخشید. در این روزهای نسبتا خوش رضا مهماندوست بی سروصدا مشغول کار در تیم ملی آذربایجان بود.

       وعده های توخالی برای ریو

نشانه های ضعف تیم ملی در رقابت های انتخابی المپیک ریو آشکار شد. جایی که بهنام اسبقی نتواسنت سهمیه حضوردر ریو را بگیرد و در نهایت تیم ایران به سه تکواندو کار مرد و یک زن راهی ریو شد.

قبل ازآغاز رقابت های المپیک محمد رضا پولادگر و مقانلو با اطمینان کامل خبرا ز کسب مدال های رنگارنگ در ریو را می دادند وشاید کمتر کسی از مسئولان فدراسیون حسابی روی کیمیا علیزاده باز کرده بود.

شاید هم این اعتماد مسئولان به تیم مردان بی دلیل نبود چرا که دو نفر از اعضای تیم( مردانی و عاشورزاده) نفر عنوان نفر اول رنکینگ جهانی را یدک می کشیدند و به نظر نمی رسید تا فینال کار سختی را پیش رو داشته باشند. وجود هوگوهای الکترونیکی در مسابقات المپیک هم راه را برای بهانه جویی در مورد مشکلات داوری بسته بود و همه منتظر رقم خوردن طلایی ترین نتیجه تکواندو در ریو بودند.

       فاجعه خلق می شود

اما شاگردان بیژن مقانلو سه روز فاجعه بار را برای ورزش ایران رقم زدند. فرزان عاشور زاده که فدراسیون به او لقب سونامی تکواندو دنیا داده بود در نخستین گام مقابل حریف گمنام خود شکست خورد و حذف شد. مهدی خدابخشی با لقب ترمیناتور کمی بهتر عمل کرد و تا یک چهارم نهایی بالا آمد . اما دست تقدیر او را مقابل میلاد بیگی و رضا مهماندوست قرار داد. در نهایت خدابخشی به راحتی مقابل بیگی ضربه فنی و حذف شد و سجاد مردانی هم که عنوام کاپیتان تیم ملی را یدک می کشید در راند طلایی مغلوب حریفی از بریتانیا شد تا دستاورد دو ساله پولادگر و مقانلو به بدترین نحو ممکن نمایان شود. از نکات جالب توجه المپیک ریو عملکرد درخشان تیم ملی تکواندو آذربایجان با کسب یک مدال طلا ویک برنز میلاد بیگی بود که به بهترین شکل سرمایه‌سوزی مسئولان فدراسیون را نمایان کرد.

       کوبیدن بر طبل بیهوده

رئیس فدراسیون تکواندو بلافاصله بعد از پایان المپیک با پنهان شدن پشت مدال تاریخی کیمیا علیزاده در اقدامی غیر‌حرفه ای محمد رضا مهماندوست را مزدور خطاب کرد تا آتش جنگ رسانه‌ای پولادگر و مهماندوست بازهم روشن شود. بعد از اظهارات نسنجیده رئیس فدراسیون تکواندو پیشکسوتانی مثل یوسف کرمی و مجید افلاکی به حمایت از مهماندوست پرداختند. مجید افلاکی از مربیان سابق تیم ملی با دفاع از هم تیمی سابق اش گفت:‌ رضا به خاطر 13 میلیون مجبور شد از ایران برود و حالا بعد از مدال‌هایی که برای تیم آذربایجان به دست آورده چیزی حدود چهار میلیارد تومان تنها پاداش گرفته است. تنها مدال طلای کاروان آذربایجان را رضا گرفت و حالا زمانی است که پولادگر باید به خودش بیاید.

مربی پیشین تیم ملی اظهار داشت: وقتی در فرودگاه در سفرهای مختلف از گیت رد می‌شدیم از بس در تن رضا مهماندوست ترکش و یادگاری جنگ بود، دائما بوق به صدا در می‌آمد اما حالا پولادگر او را مزدور می‌خواند.

وی خاطرنشان کرد: خواهش می‌کنم که اهالی تکواندو ساکت نشینند. ظرفیت تکواندوی ایران یک برنز در ریو بود؟! بعد از لندن همین آقایان پشت مدال نقره معتمد پنهان شدند و امروز هم قطعا پشت مدال کیمیا پنهان خواهند شد. بیایید حرف بزنید تا اجازه ندهیم تکواندو بیشتر از این ضرر کند.

نبردهای رسانه های متوالی درون خانواده این رشته رزمی نشان می دهد شاید دوران تغییر و تحول در مدیریت این فدراسیون ورزشی فرا رسیده است. مسلما ادامه این شرایط تنها به ضرر یکی از موفق ترین رشته های ورزشی رزمی ایران خواهد بود چرا که ممکن است این رشته در سال های نه چندان دور به وضعیت رشته ای مانند جودو دچار شود. 

نوشتارهای مرتبط

تازه های منهای فوتبال