بررسی عملکرد ورزش اول ایران در مسابقات المپیک 2016

اشک‌ها ولبخند‌های کشتی ایران در المپیک ریو

داستان تیم ملی کشتی فرنگی و آزاد ایران را می توان به ترکیبی از اشک ها ولبخند های غیر منتظره تشبیه کرد.

  1. ۳ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
اشک‌ها ولبخند‌های کشتی ایران در المپیک ریو
نوآوران -

در حالی که همه طرفداران ورزش اول کشور منتظر افتخار آفرینی های دوباره شاگردان محمد بنا و نتایج نسبتا ضعیف تیم رسول خادم بودند اما دقیقا همه چیز برعکس شد و نتایج تیم های کشتی آزاد و فرنگی ایران جور دیگری رقم خورد تا ورزش ایران نشان دهد هیچ گاه قابل پیش بینی نخواهد بود.

      وقتی خود بنا هم غافلگیر شد

تیم ملی کشتی فرنگی ایران در شرایطی کاملا متفاوت از تیم آزاد خود را مهیای رقابت های المپیک ریو 2016کرد. در حالی که تیم ملی کشتی آزاد ایران از ماهها قبل با ثبات در کادر فنی و حضور رسول خادم در راس کادر فنی آن شرایط نسبتا با ثبات تری داشت اما موفقیت های خیره کننده شاگردان محمد بنا در المپیک 2012 لندن باعث شده بود تا طرفداران کشتی به‌شدت به موفقیت بنا و شاگردانش در المپیک ریو امیدوار باشند.

 تیم ملی کشتی فرنگی ایران اگرچه ظاهرا با همان کادر و ملی پوشان لندن مشغول تمرین بود اما بین این تیم با تیم رویایی 2012 فرسنگها فاصله وجود داشت، مسأله ایی که به نظر می رسید کمتر کسی به آن توجهی داشت.

تیم ملی کشتی فرنگی ایران بعد از افتخار آفرینی در المپیک لندن به طور عجیب و غریبی وارد حاشیه شد. استعفای جنجالی بنا 6 ماه بعد از المپیک لندن منجر به بروز حواشی فراوانی شد که تا همین سال گذشته تیم ملی کشتی فرنگی ایران را اسیر خودش کرده بود. بعد از المپیک لندن هدایت تیم ملی به ترتیب به عبدالله چمن گلی ،محمد بنا ، احد پازاچ و مجددا محمد بنا سپرده شد تا تیم ملی کشتی فرنگی در طی 4 سال زمانی تا المپیک ریو بارها دستخوش تغییر و تحولات بی فایده و حاشیه ساز باشد.

سرانجام بعد از آزمون و خطاهای بسیار مسئولان فدراسیون کشتی هدایت تیم ملی کشتی فرنگی را در مهرماه 94 به محمد بنا سپردند. آقای خاص کشتی فرنگی ایران هم این بار با گذاشتن شروط فراوان برای فدراسیون رسول خادم هدایت تیم ملی کشتی فرنگی ایران را پذیرفت و تا همگان به برای مدال آوری فرنگی امیدوارتر از قبل شوند.

      اشباهات خاص

اما محمد بنای سال 94 با بنای سال 90 به کلی متفاوت بود. تیم سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی برخلاف 4 سال پیش کادر فنی مجرب خود یعنی ناصر نوربخش و محمد خیرآبادی را به دلایل مختلفی در اختیار نداشت. اگرچه نبود این دو نفر کمتر به چشم می آمد اما یکی از عوامل ضعف تیم ملی در ریو بود.

به محض به عهده گرفتن هدایت تیم ملی تمرینات پرفشار و سنگین خود را آغاز کرد. تمریناتی که بدون حضور بدنسازهای حرفه‌ای و حتی نظارت مسئولان فدراسیون کشتی برگزار می شد.

تمرینات پرفشاری که نتیجه اش را در ریو نشان داد و اکثر ملی پوشان توان بدنی بسیار پایینی داشتند وبهترین کشتی‌گیر بنا از نظر بدنی یعنی سعید عبدولی دقیقا همان ملی پوشی بود که در اکثر تمرینات سنگین بدنسازی بنا حاضر نشده بود.

 بنا به در اقدام بعدی اش به طور کلی تیم شورای فنی کشتی‌فرنگی را کنار گذاشت و راسا برای انتخاب ملی پوشان تصمیم گرفت. اگرچه برخی از اعضای این شورا از بنا انتقاد کردند اما این انتقادات آن روزها زیر سایه اعتبار و محبوبیت بنا گم شد.

البته محمد بنا هم تصور نمی کرد اقداماتش اشتباه باشد و بلکه تصور می کرد با این کارها خواهد توانست عقب افتادگی و ضعف سه سال اخیر تیم ملی کشتی فرنگی را جبران کند.

یکی دیگر از نقاط ضعف تیم ملی کشتی فرنگی عدم توجه کادر فنی به مسابقات انتخابی بود. مهدی علیاری علی رغم درخشش در مسابقات جهانی لهستان به نفع قاسم رضایی کنار گذاشته شد. در واقع سرمربی تیم ملی ترجیه داد با انتخاب چهره های همیشگی شانس تیم را برای کسب مدال افزایش دهد اما این ماجرا نتیجه عکس داد و تقریبا اکثر این ملی پوشان با تجربه مغلوب رقبای تازه نفس و جوان خود شدند.

 در این ناکامی شاید سهم مسئولان فدراسیون کشتی هم کم نباشد. چرا که هر قدر هم که یک سرمربی زبده و کارآمد باشد سپردن اختیار تام به او می تواند مشکل ساز شود.

اگرچه تیم ملی کشتی فرنگی تنها با کسب دو مدال برنز به کار خود در این رقابت ها پایان داد اما به طور کلی نمی توان چندان به نتایج آن خرده گرفت. چرا که اگر المپیک 2012 لندن را به طور کلی یک اسثتنا قلمداد کنیم در سایر دوره های المپیک کاروان کشتی فرنگی ایران نتیجه چندان بهتری نگرفته است. در واقع می توان گفت که بنای با شکوه کشتی فرنگی ایران به دست خود محمد بنا در سال 2010 بنا شد و به دست خود او هم در المپیک ریو2016 فرو ریخت.

      طلسم شکنی به سبک رسول خادم

بعد از نتایج ضعیف محمد بنا کمتر کسی به تیم ملی کشتی آزاد ایران برای کسب مدال امید داشت.

اما تیم آماده رسول خادم در همان اولین روز بازی ها درخشان ظاهر شدند. حسن رحیمی با کسب مدال برنز و حسن یزدانی هم با کسب مدال تاریخی طلایی اش یکی از روزهای رویایی کاروان ایران را در ریو رقم زدند. طلای یزدانی می توان مهم ترین مدال کشتی در سال های اخیر دانست. چرا که تیم ملی کشتی آزاد ایران در 16 اخیر موفق به کسب مدال طلا در بازی های المپیک نشده بود و یزدانی این طلسم تاریخی را شکست.

یک روز بعد از این نتایج تاریخی کمیل قاسمی هم طلسم 12 ساله صعود به فینال سنگین وزن آزاد را شکست .تا کلکسیون رکود شکنی های شاگردان خادم تکمیل شود.

 البته همه عملکرد کشتی آزاد در ریو شایسته تقدیر نبود. سه کشتی گیر دیگر تیم ملی حذف شدند تا رسول خادم هم زیر تیغ انتقادات قرار بگیرد. شاید اصلی ترین نقطه ضعف تیم خادم اصرار بر حضور رضا یزدانی کاپیتان مصدوم تیم ملی بود. مصدومیت کهنه و قدیمی یزدانی از المپیک لندن برطرف نشده بود و حتی تا دو ماه مانده به مسابقات ریو هم ادامه داشت و تا یک روز مانده به اعزام تیم ملی به برزیل نام امیر محمدی به‌عنوان جایگزین یزدانی مطرح بود اما در نهایت کادر فنی ترجیح داد به جای محمدی جوان، یزدانی با تجربه اما مصدوم را به برزیل ببرد. تصمیمی که در نهایت باعث شد تا یزدانی به بدترین نحو ممکن در ریو نتیجه بگیرد.

اگرچه نتایج تیم ملی کشتی آزاد از نظر مرغوبیت مدال بهتر از فرنگی بود اما شکست ملی پوشان مقابل رقبایی از بلغارستان و ژاپن نشان داد که به غیر از سایر قدرت های سنتی دنیا تیم‌های دیگری هم توان شکست کشتی ایران را دارند و این می تواند زنگ خطری برای آینده این رشته مدال آور ایران محسوب شود.