گفت‌وگوی «نوآوران »با میگ میگ ایرانی

تفتیان: رقابت با یوسین بولت را ادامه می دهم

دوی صد متر؛ مسابقاتی که همیشه عادت کرده بودیم دویدن غول های مطرحی مثل یوسین بولت جاماییکایی و جاستین گاتلین آمریکایی را در کنار سایر مدعیان این رشته تنها از قاب تلویزیون تماشا کنیم. اما چند سالی است که دو 100 متر ایران هم در عرصه مسابقات آسیایی،جهانی و حتی المپیک حرف هایی را برای گفتن دارد.

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
تفتیان: رقابت با یوسین بولت را ادامه می دهم
نوآوران -

رضا قاسمی دونده 29 ساله تیم ملی برای اولین بار تیم ملی دو ومیدانی ایران را صاحب مدال آسیایی کرد. اما این حسن تفتیان دونده 23 ساله صد متر بود که سال گذشته رکورد رضا قاسمی را در این ماده شکست و رکورد ایران در این ماده را به زمان 10.4 ثانیه رساند. تفتیان با حضور در المپیک ریو و صعود به مرحله نیمه نهایی دست به یک کار بزرگ زد. اگرچه موفق به صعود به مرحله بعد نشد اما حضور تفتیان و قاسمی در تیم ملی دو و میدانی 100 متر ایران نوید بخش روزهای خوب این رشته در سال‌های آینده است. تفتیان در گفتگو با نو آوران از رقابت‌های المپیک و آینده خود در این رشته می گوید.

   تولد در تربت حیدریه و حضور در تیم ملی. دلیل علاقه‌تان به این رشته چه بود؟ آیا امکانات خاصی در شهر شما برای این ورزش وجود داشت؟

امکانات خاصی برای رشته صد متر وجود نداشت. از همان کودکی اهل ورزش بودم و فوتبال و هندبال را دنبال می کردم. اما در امتحانات مدارس در رشته دو خیلی خوب دویدم و از طرف مدرسه به مسابقات دیگر اعزام شدم. همین مسأله باعث شد تا کم کم این رشته علاقه مند شوم. خدا رو شکر از همان رده نونهالان به تیم ملی راه پیدا کردم و رکورد دوی 100 متر ایران را زدم. در سال های بعدی هم برای همه رده های سنی تیم ملی دویدم .

   شما در در المپیک باید با یوسین بولت معروف مسابقه می دادید اما ناامید نشدید و با صعود به نیمه‌نهایی وعده کسب مدال در این مسابقات را هم‌دادید. این اعتماد به نفس بالای شما از کجا ناشی می‌شود؟

متاسفانه برخی ورزشکاران المپیکی ما انگیزه چندانی برای درخشش در این مسابقات ندارند. بارها دیده شده که کسب سهمیه المپیک نهایت سقف آرزوهای یک ورزشکار است و هنگام حضور در المپیک هم انگیزه چندانی برای موفقیت ندارند . خوشبختانه من بعد از 5 دوره حضور در مسابقات جهانی و چلنج کاپ تجربه و انگیزه مناسبی برای درخشش در المپیک ریو داشتم و تفکر از پیش بازنده بودنم در این مسابقات را فراموش کرده بودم. همیشه به موفقیت در المپیک فکر می کردم. البته خیلی دوست داشتم درفینال المپیک حضور پیدا کنم اما متاسفانه نتوانستم رکورد خودم را بزنم و از صعود به المپیک باز ماندم. من تا پیش از صعود به المپیک نمی دانستم که چقدر باید برای موفقیت در این عرصه تلاش کرد. اما بعد از حضور در این مسابقات پی به این حقیقت بردم که هر قدر هم من تمرین کرده باشم بازبا رقبایی سخت کوش تراز خودم مواجه خواهم شد.

   سال گذشته و در مسابقات چلنج کاپ موفق به کسب مدال برنز شدی آن‌هم در حالی که یوسین بولت در آن رقابت حضور داشت. فکر می کنی بازهم بتوانی چنین نتیجه ای بگیرید؟

سال گذشته به رقابت های چلنج کاپ جمهوری چک دعوت شدم که مسابقات سطح بالایی بود. کلا از سراسر دنیا هشت نفر به این رقابت ها دعوت شده بودند. متاسفانه تنها 5 ساعت مانده به شروع بازی به چک رسیدم. اما با این حال توانستم به نشان برنز این مسابقات برسم. البته فاصله رکورد من با بولت حدود 25 ثانیه بود که در دوی صد متر زمان بسیار زیادی محسوب می شود. چرا که در این رشته حتی هزارم و صدم ثانیه هم مهم است. اما من دست از تلاش برنمی دارم و به رقابت با امسال یوسین بولت و دیگر مدعیان این رشته ادامه می دهم.

     شما مثل برخی از چهره های حاضر در المپیک ریو هیچ گاه کمبود امکانات و مربی را دلیل ناکامی‌تان ندانستید.

البته امکانات ما به هیچ وجه قابل قیاس با کشورهای صاحب سبک دنیا نیست. تمرینات رشته صد متر هم بسیار سخت است و خشک است. چون مدام در طول تمرین صد‌متر باید تنهایی بدوی و برخلاف تمرینات رشته های تیمی بسیار خسته کننده است. با این وجود تصمیم گرفتم با توجه به همین امکانات موجود بهترین نتیجه را بگیرم. برای همین تلاش خودم را چند برابر کردم تا بتوانم در المپیک و سایر مسابقات جهانی بهترین نتیجه را بگیرم.

   با توجه به ناکامی در المپیک قصد خداحافظی از دنیای قهرمانی را ندارید؟

نه چرا باید این کار را بکنم. البته خداحافظی بعد از ناکامی هم از رسوم جدید ورزش ماست اما من اول راه هستم و می خواهم تا 15 سال آینده در این رشته فعالیت کنم. چرا که در این رشته باید پله پله بالا رفت. در حال حاضر هدف بعدی ام موفقیت در مسابقات آسیایی 2018 و مسابقات جهانی آینده است. برای کسب سکو در آسیا نیاز به امکانات بیشتر ، بودجه و مربیان خوب خارجی هم داریم. البته حتی برای قهرمانی در آسیا هم کار بسیار سختی را پیش رو داریم چرا که قدرت های جهان در آسیا هم حضور دارند.

        رقبای ما در آسیا چه کشورهایی هستند؟

والله به دلیل ساده بودن تغییر تابعیت در این رشته اکثر کشورها به خرید ورزشکاران جاماییکایی و آفریقایی روی آورده اند. درحال حاضربحرین 2 و قطر هم 2 ورزشکار تغییر تابعیت داده در ترکیب خود دارد. شانس آوردیم که ترکیه جزو آسیا نیست چرا که این کشور هم جدیدا از دونده های جاماییکایی استفاده کرده است. اما با این وجود من بازهم امید زیادی به کسب موفقیت در رقابت‌های آسیایی و جهانی دارم.

        برای حضور موفق در سطح جهانی دقیقا به چه ابزارهایی نیاز دارید؟

من سال گذشته با یکی از دونده های دو تابعیتی قطر حرف می زدم و او گفت تا بحال تنها دو بار قطر را دیده است و بقیه ایام سال در کشور آمریکا در حال تمرین ومسابقه است. سایر رقبای ما هم اردوهای مداوم خارجی ،ماساژور و فیزیوتراپ دائمی دارند . البته آنها با وجود این امکانات دونده های قطری و بحرینی در دو صد متر در همان مرحله مقدماتی حذف شدند و تنها دونده های ژاپن و چین بالاتر از من قرار گرفتند. به همین خاطر معتقدم اگر ما ابزارها و امکانات آنها را داشته باشیم بهترین نتایج را خواهیم گرفت.

        شرایط در لیگ دو ومیدانی چطور است؟

متاسفانه در لیگ وضعیت خوبی نداریم. من امسال در اعتراض به وضعیت قراردادهایمان در این مسابقات حاضر نمی شوم . چرا که اصلا در شان یک ورزشکار نیست.

        مگر چه شرایطی در لیگ دو ومیدانی وجود دارد؟

متاسفانه همه تیم ها ورزشکاران را مجبور می کنند قبل از آغاز لیگ قرارداد سفید امضا کنند. البته در بهترین حالت شاید 15 تا 20 میلیون تومان به ما پرداخت شود. البته هنوز بابت سال گذشته طلبکاریم و پرداخت این مبالغ هم منوط به قهرمان شدن در مسابقات لیگ است. یعنی اگر ملی پوشان در مسابقات لیگ مقامی غیر از اولی کسب کنند از قراردادشان مبالغی کسر می شود و این مسأله باعث شده تا من امسال در اعتراض به این شرایط در لیگ شرکت نکنم.

نوشتارهای مرتبط

تازه های منهای فوتبال