داستان فقیرترین قهرمان المپیک

ترژینیا گیلرمینیا دونده برزیلی قهرمان پارالمپیک از زمان‌هایی می‌گوید که علاقه‌مند بوده دونده شود اما حتی پول خرید یک جفت کفش را نداشته است. این دونده برزیلی در پارالمپیک ۲۰۰۴ آتن موفق شد در ماده ۴۰۰ متر T۱۲ به مدال برنز دست پیدا کند.

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
داستان فقیرترین قهرمان المپیک
نوآوران -

دونده ۳۷ ساله که در مواد ۱۰۰ متر و ۴۰۰ متر T۱۱ رکورد جهان را در اختیار دارد امیدوار است بتواند در خانه به رکوردهای بیشتری دست پیدا کند. در سال ۲۰۰۰ و زمانی که ۲۲ سال سن داشت در رشته روانشناسی مدرک گرفت اما خودش را در وضعیت تمام کسانی دید که در سراسر جهان فارغ التحصیل شده‌اند اما شغل پیدا نمی‌کنند. وی در این خصوص اظهار داشت: «واقعا سخت است که پس از دانشگاه بتوانی شغلی پیدا کنی. من نمی‌توانستم برای خودم شغلی دست‌و پا کنم. چراکه کاری برای روان‌شناس‌ها پیدا نمی‌شد.

کمبود شغل در شهرش «بتیم» در ایالت «میناس گرایس» باعث شد که او دست به کار دیگری بزند. کاری که فکر نمی‌کرد در سال‌های بعد به طور جدی به آن بپردازد.» این دونده برزیلی گفت: «مسوولان شهرم برنامه‌ای ورزشی را برای افراد معلول ترتیب دادند و من تصمیم گرفتم آن را امتحان کنم. شروع کردم به شنا کردن چون در آن زمان لباس شنا داشتم و پول کافی نداشتم تا کفش ورزشی بخرم. وقتی پس از نخستین تمرین شنا به خانه برگشتم به خواهرم گفتم می‌خواستم بدوم نه اینکه شنا کنم اما کفش نداشتم. خواهرم بلافاصله گفت که یک جفت کفش دارد و اگر من می‌خواهم حاضر است آن را به من بدهد. و من آن را قبول کردم. روز بعد به آن مجموعه ورزشی رفتم و دویدن را آغاز کردم. هیچ علاقه‌ای به ادامه حضور در رشته شنا نداشتم.»

وی گفت: «به مربی‌ام گفتم که من واقعا دوست داشتم بدوم و قصد ندارم به استخر بازگردم. او مرا به دو و میدانی فرستاد و از آن زمان دوره حرفه‌ای من آغاز شد. نخستین تمرینم شرکت در دوی ۵ هزار متر بود. در آن زمان همه آنچه من دوست داشتم، دویدن بود. اصلا برایم مسافت اهمیتی نداشت.»

گیلرمینیا دوم شد و برای نخستین بار در زندگی‌اش روی سکو ایستاد. او به خاطر می‌آورد که از همان زمان تصمیم گرفت سریع‌ترین دونده جهان شود.

دونده برزیلی گفت: «جایزه نفرات اول تا سوم ۶۰، ۸۰ و ۱۰۰ رئال (تقریبا بین ۲۰ تا ۳۰ یورو) بود. وقتی جایزه گرفتم فکر کردم میلیونر شدم. بعد از مسابقه بلافاصله به فروشگاه رفتم و ماست مورد علاقه‌ام را خریدم چون وقتی بچه بودم پدر و مادرم پول نداشتند غذاهای مورد علاقه‌ام را برایم بخرند. وقتی ماست را خریدم فهمیدم که به یکی از رویاهایم جامه عمل پوشانده‌ام. یکی از رویاهای من خوردن ماست بعد از مسابقات بود. در آن لحظه به خودم قول دادم که تمرین کنم و بدوم تا سریع ترین دونده جهان شوم. نمی‌خواستم برای خریدن کفش و یا غذاهای مورد علاقه‌ام به مشکل بربخورم.»

گیلرمینیا نخستین تجربه بین‌المللی خود را در سال ۲۰۰۲ در رقابت‌های قهرمانی جهان در لیل فرانسه تجربه کرد. پس از آن به یکی از موفق‌ترین دوندگان تاریخ بازی‌های پارالمپیک تبدیل شد. وی مدال‌های بسیاری در بازی‌های پارالمپیک، پارا پان آمریکن، رقابت‌های قهرمانی جهان و مسابقات منطقه‌ای کسب کرده است. ضمن اینکه او در رقابت‌های ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر T۱۱ رکوردشکنی کرده است. امروز او در سن ۳۷ سالگی باید سخت تمرین کند چون نسل جدید دونده‌ها جوان و قوی هستند.

وی گفت: «وقتی من دوومیدانی را شروع کردم ۲۲ سال سن داشتم و یکی از جوان ترین‌ها بودم اما امروز بسیاری از دونده‌ها ۱۸ ساله هستند و آنها زمان خوبی برای پیشرفت در اختیار دارند.»

نوشتارهای مرتبط

تازه های منهای فوتبال