گفت‌و گوی نوآوران با سهراب مرادی، قهرمان المپیک ریو

اعتراض قهرمان المپیکی به مسؤولان

سهراب مرادی اولین نفری که در المپیک ریو به مدال طلا رسید از دست مسؤولان ناراحت است و این‌که مسؤولان هیچ رسیدگی به المپیکی‌ها نمی‌کند. او حتی انتظارات زیادی از مسؤولان ندارد شاید اگر مسؤولان به مدال‌آوران بیشتر رسیدگی کند بهتر است.

  1. ۲ هفته،۶ روز قبل
  2. ۰
سهراب مرادی
نوآوران -

در کشورهای اروپایی به مدال‌آوران خیلی رسیدگی می‌شود حداقل اینکه ورزشکاران آنها در رفاه کامل هستند و مشکل مالی نخواهند داشت شاید مسؤولان ما هم همچین شرایطی را برای ورزشکاران درست کنند دیگر جایی برای گله‌گذاری نخواهد گذشت.

    قرار بود به مدال‌آوران المپیکی 300 سکه داده شود، این پاداش را دریافت کردید؟

حالا وقت زیاد است برای این که پاداش را بدهند.

فکر کنم کسی که قهرمان المپیک می‌شود نیازی به 300 تا سکه ندارد و این تمام دغدغه‌های او در زندگی‌اش نخواهد بود، بلکه کسی که قهرمان المپیک است نیاز دارد حداقل خانه داشته باشد که کمی از مخارجش کم شود این کوچک‌ترین کاری بود که مسئولین می‌توانستند برای یک مدال‌آور انجام‌ دهند.

       کدام استان زندگی می‌کنید؟

استان اصفهان، سده لنجان

       یعنی با گرفتن 300 تا سکه نمی‌توانید در شهر خودتان خانه بخرید؟

من نمی‌خواهم که در شهر خودمان خانه بخرم، قصد دارم که در تهران خانه‌ای بخرم چون من همش در تردد بین تهران و اصفهان هستم و نیاز دارم که خانه‌ای در تهران داشته باشم.

من تمام تلاشم را برای رسیدن به هدفم انجام دادم و بعد از این‌که وارد جامعه شدم یک‌سری دغدغه‌هایی برایم به‌وجود آمد، بحث ازدواج و خانه جدا و مشکلات مالی خودش بحثی جدا است که در حال حاضر درگیر این مشکلات هستم با وجود اینکه سال آینده مسابقات جهانی در آمریکا است و بعد از این مسابقات دوباره همین دغدغه‌ها را خواهیم داشت.

من آدمی هستم که وارد حاشیه نمی‌شوم و دوباره این مشکلات با من هست و من دوباره باید قهرمان جهان و المپیک شوم و بعد به کشورم بازگردم، دوباره همان روال باید بیایم و خرج زندگی‌ام را دربیاورم.

         شما حقوق ماهیانه ندارید؟

حقوق ماهیانه هنوز درست نشده است و این‌که من اگر تمام پاداش‌هایی که دریافت کردم را جمع کنم تازه می‌توانم یک خانه 40 متری در تهران بخرم.

  گرفتن مدال در المپیک کار کمی نیست، درشهر خودتان مسؤولان به شما پاداشی ندادند؟

خیر، مسؤولان اصفهان فقط برای مدال‌آوری تبریک گفتند و پاداشی قرارهم نبود بدهند.

فقط می‌توانم بگویم که خداروشکر که اولین مدال طلای اصفهان را به‌دست آوردم. من سرباز وطنم هستم و برای این کار زحمت می‌کشم که کشورم در جهان سربلند باشد. من 4.5 سال با کلی مشکلات مالی تمرین کردم تا بتوانم به این مدال برسم.

         یعنی مسؤولان حتی برای تمرین شما پولی خرج نکردند؟

خیر، خودم خرج تمام تمریناتم را پرداخت کردم و با تمام این رنج‌هایی که تحمل کردم توانستم قهرمان المپیک شوم و بعداز آن بازهم باید تمام این مشکلات را داشته باشم چراکه مسؤولان فقط هفته اول برخورد خوبی داشتند و بعد از اینکه من واقعیت را به مردم می‌گفتم گله می‌کردند که چرا این‌کار را انجام می‌دهم، بالاخره مردم حق دارند که بدانند به مدال‌آوران المپیکی هیچ پاداشی ندادند و هیچ رسیدگی به آنها نمی‌کنند.

من پس از مدال‌آوری دعوت شدم به یک مدرسه برای این‌که بچه‌ها را تشویق کنم تا به ورزش اهمیت دهند اما نرفتم به‌خاطر این‌که من خودم در زندگی‌ شخصی خودم ماندم و به دانش‌آموزان چه بگویم، بگم که آخر قهرمان شدن می‌شود سهراب مرادی که لنگ پول بنزینش است یا بگویم که اگر المپیکی شوید دغدغه مالی دارید این مسائلی است که باعث شد که به این مدرسه نروم.

         درکل تاریخ ایران 14 یا 15 نفر مدال‌اور داشتیم، به نظرم کمتر کاری که می‌شود برای این مدال‌آوران کرد این است که آنها را از لحاظ مادی تامین کنند، نظر شما چیست؟

کار خوب حمایت خوب نیز می‌خواهد، ما کار بزرگی انجام دادیم. من حداقل از مسئولین انتظار دارم که طوری با قهرمانان المپیک برخورد کنند که در آینده اگر دانش‌آموزی خواست که ورزشکار شود بگوید که من می‌خواهم مثل مرادی شوم نا این‌که از ورزش دور شوند.

درکشورهای دیگر به ورزشکاران المپیکی میلیاردها تومان داده می‌شود اما در ایران شرایط کاملا متفاوت است. ما در شرایطی تمرین می‌کنیم که تمام هزینه‌های تمرین را باید خودمان پرداخت کنیم و بدون مربی تمرین می‌کنیم، من به خاطر تمرینات و هزینه‌های شخصی وام گرفتم تا بتوانم در المپیک حاضر شوم و بعد  مسؤولان گله می‌کنند که چرا این حرف‌ها می‌گوییم.

مربی داشتن ما فقط در زمانی است که در اردوی تیم ملی هستیم و تمرینات زیر نظر مربی باید صورت بگیرد در غیر این صورت مربی نخواهیم داشت، با این همه مشکلات من از 9 سالگی وزنه‌برداری را شروع کردم و حالا که 28 سالم شده متوجه می‌شوم که اگر شغل دیگری را برای خودم انتخاب می‌کردم الان شرایط زندگی‌ام بهتر بود. انتظار من این است که حداقل مسئولین کاری را انجام دهند که ورزشکاران المپیکی دغدغه مالی نداشته باشند. با این حال خوشحالم که تمام زحماتم نتیجه داد و به مدال طلا دست پیدا کردم.


خبرنگار: مونا ربیعیان

نوشتارهای مرتبط

تازه های منهای فوتبال