گفتگوی نوآوران با سرمربی پرسپولیس

جنگی با کی روش ندارم

حمید ابراهیمی- سرمربی پرسپولیس بعد از یک و نیم فصل حضور روی نیمکت سرخپوشان اکنون در سومین فصل خود در لیگ برتر به دنبال این است تا اولین افتخار باشگاهی اش در فوتبال ایران را کسب کند و سرخ‌ها را نیز از حسرت کسب جام خارج کند.

  1. ۵ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
جنگی با کی روش ندارم
نوآوران -

او که اکنون با برنامه ریزی اش برای آماده سازی بازیکنان و نقل و انتقالات ناخواسته نیز وارد جنگ با کارلوس کی روش شده، خود را در برابر خواسته هایی که دارد محق می داند و البته نمی خواهد اتفاقی رخ دهد که تیم ملی ایران نیز از این بابت متضرر شود و در گفتگو با نوآوران ادعا می کند که همیشه حافظ منافع ایران در تمام دنیا خواهد بود و نمی‌خواهد تصمیمی بگیرد مردم ایران در آن متضرر شود.

فصل جالبی را به پایان رساندید و اکنون مسیر جدیدی را آغاز کرده‌اید؛ شرایط برای لیگ شانزدهم را چطور ارزیابی می کنید؟

همین ابتدا باید نکته اصلی را بگویم. من واقعا از اتفاقات فصل گذشته متاثر هستم و نمی دانم چطور این مساله را در میان بگذارم. من شرمنده تمامی هوادارانی که در روز آخر لیگ در انتظار برد و قهرمانی ما بودند شدم و بابت این مساله سخت ناراحت و دلگیر هستم. مسلما آن روز بدترین خاطره در ذهن مرا تشکیل خواهد داد و البته امیدوارم خیلی زود اتفاقات بهتر برای پرسپولیس و هوادارانش رقم بخورد و آن روز را جبران کنیم. در مورد فصلی جدید که در پیش داریم باید این نکته را بگویم که من بازیکنانی می خواهم که ذهن بزرگی داشته باشند و ظرف خواسته های آنها هیچ وقت کوچک نباشد. ما برای فصل جدید اهداف بزرگی داریم که مسلما تنها با کار، کار و کار به سرانجام خواهد رسید. به همین منظور من با بازیکنان پرسپولیس که سرباز باشگاه و هواداران هستند صحبت کردم و اعلام کردم خود را برای اتفاقات بزرگ آماده کنند و ما همه برای رسیدن به اهداف مان خواهیم جنگید.

اما در همین ابتدای این مبارزه بزرگ وارد جنگ بزرگی با کارلوس کی روش شدید که مسلما به سود هیچ کدام نخواهد بود.

لطفا سوال تان را تصحیح کنید. من هیچ وقت با همکارم وارد جنگ نشده ام و نخواهم شد. من و کی روش سرمربی هستیم. با اهدافی مشخص و مسیری کاملا قابل پیش بینی. هر دو مسوولیت بزرگی برای کارفرما و هواداران داریم و تلاش می کنیم خواسته های آنها را برآورده کنیم و این مساله برای من اهمیت دارد که تیم ملی ایران نیز موفق شود. من خواسته ای داشتم و کاملا روشن آن را بیان کردم. من بازیکنانم را برای رسیدن به تیمی قدرتمند در رقابت های فصل آینده نیاز داشتم. بازیکنانی که مسلما آمادگی بالای آنها در تمرین و در جریان مسابقات تیم ملی قدرتمندی را نیز خواهد ساخت. ما هیچ وقت بازیکنان مان را از حضور در تیم ملی محروم نکرده ایم و وظیفه من است به عنوان سرمربی باشگاهی همیشه بازیکنانم را برای انجام کارهای بزرگتر و حضور در تیم ملی تهییج کنم و این بزرگترین خواسته من در این مدت بوده و همانطور که می بینید اکنون بازیکنانی داریم که شایسته حضور در تیم ملی هستند. تیمی که قلب من همانند تمام مردمی که اینجا نفس می کشند برای آن می تپد و موفقیت آن خوشحالی مرا در پی خواهد داشت.

اما این بحث درباره اتفاقات اخیر باعث نگرانی فوتبال دوستان شده است و همه نگران وضعیت هر دو تیم هستند.

من هیچگاه در مقام پاسخگویی بر نیامده ام و تنها در پاسخ به احترامی که برای اصحاب رسانه که سهم آنها را در موفقیت های مان همیشه اعلام کرده ام درباره این قضیه صحبت کرده ام و دوست ندارم این داستان پیچیده شود. همانطور که گفتم همه ما وظایف مشخصی داریم و بعد از صرف صبحانه تا زمان خواب به آن فکر می کنیم چون برای آن پول دریافت کرده ایم. اگر در زمان استراحت بود می توانستیم درباره آن بحث بیشتری داشته باشیم اما اکنون من وظیفه دارم وقت و انرژی ام را صرف باشگاه پرسپولیس کنم. من هیچ مشکلی با تیم ملی ندارم و به عنوان شخصی که زمانی با حضور در آن باعث خوشحالی مردم شدم اکنون نیز خواهان موفقیت آن هستم و تمام تلاشم را در تیم باشگاهی ام در این رابطه انجام می دهم. من در تیم باشگاهی قراردادی دوساله امضا کردم. این مساله دو دلیل بزرگ داشت که اولین آن مربوط به این بود که اعلام کنم برای موفقیت پرسپولیس تمام توان و انرژی ام را در دو سال آینده صرف خواهم کرد و در نهایت هم خاتمه تمام شایعاتی که گفته می شد به دنبال حضور در نیمکت تیم ملی هستم. پس هیچ جای نگرانی وجود ندارد و هر دوی ما برای موفقیت ها تلاش خواهیم کرد.

به بحث داخلی برسیم؛ از شرایط پرسپولیس راضی هستید و خواسته های تان برای رسیدن به نتیجه لازم انجام شده است؟

مسلما ظرف خواسته های هیچ کدام از ما کوچک نیست و همیشه به دنبال بهترین ها هستیم. ما اکنون سیدجلال حسینی، علیرضا بیرانوند، وحید امیری، ساسان انصاری و ... را داریم. چه کسی می گوید این ها بازیکنان بدی هستند و ما آنها را نمی خواستیم و نمی خواهیم؟ مسلما همه آن در ویترین فوتبال ایران قرار دارند و ما باید یک تیم شویم و خواسته ها را برآورده کنیم. ما اکنون باید اردوی مناسبی در پیش بگیریم و بعد از آن با تمرینات و بدنسازی مناسب طبق برنامه ریزی پیش رویم. دیدارهای تدارکاتی نیز در نظر گرفته ایم تا در نهایت برای فصل آینده و سه جام پیش رو کاملا آماده شویم.

سه جام با اهداف خاص؟ پرسپولیس را برای رسیدن به کدام یک از این جام ها از بین حذفی، لیگ برتر و آسیا نزدیک تر می بینید؟

هر سه جام. باور کنید این یک شوخی نیست. ما کاملا خودمان را برای کسب سه جام آماده می کنیم و از هیچ تلاشی برای رسیدن به آن کوتاهی نخواهیم کرد. چه کسی می گفت ما تا ثانیه پایانی در لیگ برتر مدعی خواهیم ماند و در جام حذفی با اتفاقات کنار خواهیم رفت؟ اکنون همه چیز تغییر یافته و یک فصل جدید برای ما باز شده و بر طبق آن تلاش می کنیم به نتیجه لازم برسیم. هیچ اشتباهی اکنون نداریم چون فصل آغاز نشده و البته باید تلاش کنیم کمترین اشتباه را داشته باشیم. هر جام شرایط خاص خودش را دارد و ما با توجه به پتانسیلی که داریم خودمان را برای یک فصل فوق العاده حساس و تاریخی آماده می کنیم.

اگر چنین شرایطی رقم بخورد به نظرم مجسمه شما در باشگاه شکل خواهد گرفت.

ببینید من چیزی بالاتر از توافقم نمی خواهم. ما در برابر قراردادی که بسته ایم متعهد هستیم. درست است تعهدی برای قهرمانی نداده ایم و هیچ مربی ای در جهان حتی در دسته های محلات با بهترین تیم شان چنین وعده ای نمی دهند اما ما تعهد داریم بهترین عملکرد را به نمایش بگذاریم. بهترین چیزی که می توانم تا بعد از آن پشیمان نشویم. فصل گذشته به بازیکنان اثبات شد ثانیه ها تاثیرگذار هستند و ما اکنون می خواهیم برخلاف فصل گذشته کمترین اشتباه را داشته باشیم.

یکی از اتفاقاتی که در مورد شما رخ داده این است که بارها در گفتگوهای خود ایران را به عنوان کشور دوم خود نام برده اید.

این عادت قابل احترام شماست اما برای من یک نظر قلبی است و هیچ چیز دیگری در پشت پرده آن وجود ندارد. فرهنگ کشور  شما و برخوردهای تان شباهات زیادی به مردم سرزمین من دارد و شخصا احساس راحتی در ایران می کنم. بارها گفته ام و باز هم بدون هیچ مساله پشت پرده ای می گویم وقتی در ایران هستم انگار در خانه خودم حضور دارم و احساس خوبی دارم.

شما با سابقه کار در کشورهایی مثل امارات، عربستان، چین و ... هیچ وقت چنین ادعایی مطرح نکرده بودید.

من فقط در مورد ایران می‌توانم این را بگویم. دلیل آن هم واضح است؛ من 5 سال فوق العاده در ایران داشتم. همواره از این که در ایران بودم، احساس رضایت کردم. خاطراتی بی‌نظیر از این کشور دارم و این 5 سال از بهترین سال‌های زندگی‌ام بوده. هم از نظر زندگی ورزشی و هم از نظر خود زندگی در مفهومی وسیعتر! من 2 سال در چین بودم و آنجا خیلی راحت بودم و هیچ مشکلی نداشتم ولی ایران یک جایگاه ویژه دارد. من در تمام این سالها بهترین معرف برای ایران بودم .به خاطر این که هیچکس به اندازه من ایران را نمی شناخت. در خارج ایران، رسانه‌ها کاملا چهره ایران را تخریب می‌کردند و من سعی می‌کردم که تا جایی که می‌توانم صورت درست همه چیز را نشان دهم و برای بقیه توضیح بدهم که این چیزها درست نیست. این در حالی بود که من نمی‌دانستم قرار است به ایران بازگردم اما بزرگترین هوادار ایران در جهان بوده و هستم. برای همین حس می‌کردم باید معرف چهره درست ایران باشم. از مردمی که فکر می‌کردند در ایران جنگ است و خیلی مسائل دیگر که رسانه های آمریکا و اروپا تکرار می‌کردند، من سعی می‌کردم از فرهنگ ایرانی‌ها بگویم، از تمدن‌شان، از امنیت شهرهای ایران و... . من با سیاست کاری ندارم و فقط می‌خواستم مردم ایران را آن طور که هست بشناسند. من به همه آن می‌توانم بگویم که به ایران بیایید و متعجب شوید، به من اعتماد کنید، اینجا آن چیزی نیست که شما فکر می‌کنید.

نظرتان در مورد بازیکنان بازیگوش ایرانی چیست؟ آنها مسلما در این دو برهه برای شما چالش های بزرگی ایجاد کرده اند؟

به هرحال شیطنت در همه‌ی آدم ها و در هر صنفی وجود دارد و شما نمی توانید این مساله را تنها در فوتبالیست ها جستجو کنید. به هرحال بازیکنان با توجه به محبوبیت فوتبال بیشتر در چشم هستند و این مساله باعث می شود نگاه ویژه ای به آنها باشد و وگرنه آنها هم مثل دیگران رفتار می کنند و چیز عجیبی نیست. من مهم این است که آن‌ها به تمرین کردن احساس مسئولیت می‌ورزند و به خاطر همین موضوع کار کردن با آن‌ها برای من افتخار است ولی از لحاظ روحی روانی آن‌ها مشکل دارند و به نظر من مشکل فوتبالیست‌ها و ورزشکاران ایرانی به جنبه روحی بازمی‌گردد. آن‌ها خیلی احساساتی هستند و اغلب احساسات بر آن‌ها غلبه می‌کند و این باعث می‌شود عکس‌العمل‌هایی نشان دهند که اصلا انتظار آن را ندارید. البته در کنار این موضوع بسیار سخت‌کوش هستند و به همین خاطر کنترل و هدایت این بازیکنان خیلی سخت و دشوار است.

وقتی بدون خداحافظی و در پایان دیدار با آنگولا در جام جهانی از نیمکت ایران رفتید همه به دنبال این بودند که از شما در رابطه با نتایج ایران سوال کنند. در مورد قراردادتان حرف و زیادی وجود داشت.

قرارداد من به پایان رسیده بود. رییس (محمد دادکان) هم از فدراسیون رفته بود. در مورد قراردادم؟ من در میان همه تیم هایی که درجام جهانی حضور داشتند ارزانترین بودم. در همه 5 سالی که در ایران فعالیت می‌کردم از نیمی از مربیان لیگ برتر حقوق کمتری دریافت می‌کردم. برای بازی هم پاداشی نمی‌گرفتم، پاداشم در وقت صعود بود. من چیزی جز قراردادم نخواستم و آن قدر ایران را دوست داشتم که نمی‌خواستم پول مرا تحت تاثیر قرار دهد.

در مورد شایعاتی که در مورد بلیت های تیم ایران و در اختیار قرار دادن آن از سوی شما به دخترتان برای فروش...

این هم یکی از حرف‌های تلخی بود که شنیدم و قلبم شکست. در همان تورنمنت جام جهانی من نزدیک به 20 هزار دلار برای دوستان نزدیکم در کرواسی، در آلمان و حتی ایران بلیت خریدم تا بیایند و بازی تیم را از نزدیک ببینند اما بعد شنیدم که گفته شده دخترم بلیت بازی را فروخته و برایم کاملا عجیب بود. حرف‌هایی که مستحق شنیدن آنها نبودم اما پاسخ من به تمام این شایعات چیزی جز ستایش و احترام در مورد ایران و مردم آن نبود. همیشه و همه جا گفتم که ایران کشور دوم من است و مردم ایران جایگاه ویژه‌ای در قلبم دارند. اگر می‌بینید امروز به ایران برگشته‌ام برای اینست که گویی قلبم را اینجا گذاشته بودم و باید برمی‌گشتم. ایران برای خانواده‌ام هم یک کشور ویژه است و  ذره و حتی لحظه‌ای از عشق من به ایران، به مردم ایران و فرهنگ ایران کم نکرد.

ولی مساله ای که وجود داشت این بود که شما موفق شدید در یک نظرسنجی عنوان برترین مربی خارجی ایران را کسب کنید.

این بزرگترین افتخار برای من بود. بزرگترین افتخار ورزشی ام حتی. شما از من پرسیدید چرا ایران را کشور دوم خودم می‌دانم؟ من باید در مقابل این لطف چه بگویم؟ مردم ایران فراموشکار نیستند و اگر کسی کاری برای آنها و کشورشان انجام دهد به او احترام می‌گذارند و من افتخار می‌کنم که مردم ایران مرا دوست دارند و خوشحالم که مردم ایران هیچگاه مرا فراموش نکردند. من این حس خوب را تنها از هواداران پرسپولیس که بهترین هواداران جهان هستند نمیگیرم و همه هواداران فوتبال ایران، هواداران سپاهان ، هواداران استقلال رابطه بسیار خوبی با من دارند و آنها بودند که در این نظرسنجی مرا بهترین مربی انتخاب کردند و پس من همه مردم ایران را دوست دارم. صادقانه می‌گویم من خیلی جاها مربیگری کرده‌ام و در همه جا ارتباطم با فوتبال ایران قطع نشد. در مدت زمانی که ایران نبودم هر جا که رفتم ایرانی ها می‌آمدند با من عکس می‌انداختند، قهوه می‌خورند و من فهمیدم که ایرانی‌ها مرا فراموش نکرده‌اند.

شما هم مثل بلاژوویچ به پسته ایرانی علاقه دارید و آن را به عنوان سوغات به دوستان خود در خارج ایران می‌دهید؟

بله، بلاژوویچ واقعا به پسته علاقه داشت و اینطور بود. من اما علاوه بر پسته مجبورم در هر باری که از ایران می‌روم تابلو فرش هم به دوستانم هدیه بدهم. ایران کشور زیبا و بافرهنگی است و متاسفم که 30 سال در فرهنگ غربی بودم که تصویر خیلی بدی از ایران منتشر می‌کرد. امیدوارم که بعد از برداشتن تحریم‌ها، تصویر ایران در جهان تغییر کند و واقعی‌ شود.

مهمترین سوال در مورد فوتبال ایران را می‌توان به هواداری اختصاص داد. تیم شما در حالی در استادیوم پرطرفدارترین تیم محسوب می شود که حضور بانوان در استادیوم‌ها ممنوع است. این مساله را چطور ارزیابی می‌کنید.

ابتدا در مورد هواداران بگویم؛ حضور آنها حس بزرگ و عجیبی به من به عنوان سرمربی روی نیمکت می‌دهد و این مساله مسلما درباره بازیکنانم با درصد بیشتری همراه است. وقتی حضور آنها را در استادیوم می‌بینم انرژی‌ام روی نیمکت مثل مربیان جوان است و خودم نیز دوست دارم در زمین حاضر شوم! در مورد بانوان نیز باید اینطور بگویم؛ آنها شاید نتوانند در استادیوم حضور یابند اما از نظر اطلاعات چیزی از هواداران دیگر کمتر ندارند. وقتی آنها را در خیابان یا رستوران می‌بینم آنها مرا با چالش بزرگی با توجه به اطلاعات‌شان مواجه می‌کنند. شاید در استادیوم حضور نداشته باشند اما پتانسیل بزرگی برای فوتبال ایران و تیم ما محسوب می‌شوند. آنها در خیابان یا در رستوران جلوی مرا می‌گیرند و سوالات زیادی درباره تیم و روند آن دارند و اطلاعات فوتبالی‌شان را به رخ من می‌کشند و گاهی نیز انتقاد می‌کنند.

کدام شهر ایران از نظر شما جاذبه های فوق‌العاده‌ای دارد و برای شما جالب بوده؟

تهران شهر بسیار مدرن و زیبایی است ولی شیراز هم بسیار زیباست. به تخت جمشید رفتم و لذت بردم. اصفهان و معماری قدیمی آن هم بسیار تامل انگیز است و برای من مشهد و تبریز هم مثل سورپرایز بودند، شهرهایی بسیار تمیز و خوب و البته زیبا. انتخاب سخت است من همه این شهر ها را دیدم و بسیار دوست دارم اما اگر برای سفر جایی را انتخاب کنم شاید به کیش بروم. یک جزیره بسیار زیبا و آن را می‌پسندم و اگر قرار باشد دوستی از کشور خودم را به ایران بیاورم او را نه به طبیعت دیدنی ایران بلکه به میان مردم میبرم تا مردم مهربان ایران را بهتر بشناسد.