چالش بزرگ مورینیو در اولدترافورد

در انتظار شکست طلسم دیوار آجری به دست آقای خاص

19 می 2013، ورزشگاه هاوتورنز وست برومویچ، آخرین بازی فصل 2012-2013 لیگ برتر انگلستان، آخرین حضور سرالکس فرگوسن روی نیمکت منچستر یونایتد، سوت پایان، وست برومویچ ۵ منچستریونایتد ۵ و یک عنوان قهرمانی دیگر برای یونایتد.

  1. ۴ ماه قبل
  2. ۱
مورینیو
نوآوران -

 محمدرضا احمدی‌لر- فرگوسن با این جام که سی و هشتمین جامش با شیاطین سرخ و سیزدهمین قهرمانی لیگ برتر بود اولدترافولد را ترک کرد. طعم شیرین قهرمانی برای طرفدارن یونایتد با خداحافظی فرگوسن به تلخی زد، تلخی تردید، تردید برای شروع دوران جدید، تردید برای دوران پس از فرگوسن، تردید برای تغییر، تغییری پس از 26 سال. برای نسل‌های مختلف مردم منچستر ، حضور فردی غیر از فرگوسن در کنار دیوار آجری معروف اولدترافورد چندان راحت نبود .

تابستان 2016 ، گذر سه سال از آخرین دیدار با هدایت فرگوسن و کسب تنها یک جام حذفی. یک فصل زیر نظر دیوید مویس و دو فصل تحت نظر لوئیس فن خال نشان از طلسم شدن دیوار آجری اولدترافورد پس از فرگوسن داشت. نه دیوید مویس ،آقای برگزیده و نه لوئیس فن خال، تئوریسین کارکشته هلندی در برابر طلسم دیوار آجری دوام نیاوردند.

پادشاهی افول کرده یونایتد ودور شدن از صف مدعیان لیگ برتر، توام با حسرت حضور در لیگ قهرمانان اروپا و بازی‌های نه چندان جذاب برای منچستر همیشه مدعی و تشنه قهرمانی پذیرفتنی نبود، پس بازهم سکان هدایت یونایتد ناخدای جدیدی به خود می‌بیند. این‌بار متخصص فتح جام در کوتاه‌ترین زمان ممکن، جذابترین فرد کنار زمین برای رسانه های بریتانیایی، ژوزه مورینیو ، آقای خاص.

اگرچه ناکامی فصل قبل در چلسی و بازی های تدافعی تیم های تحت نظر او تردیدهایی برای منچستری ها به همراه دارد، ولی توانایی او در کسب جام در کوتاه ترین زمان ممکن مایه دلگرمی آنها پس از سه فصل کابوس وار است.

اما مورینیو در منچستر با دو چالش مهم روبروست: نتیجه و سبک بازی .

در زمینه کسب نتیجه کسی به توانایی مربی باهوش پرتغالی در رسیدن زود هنگام به فرمول قهرمانی شکی ندارد، همچون کارنامه او در پورتو، چلسی و اینتر. چنانکه هنوز برای قهرمانی با چلسی در اولین فصل از دوره اول حضورش در این تیم که معادلات قدرت را در لیگ برتر برهم زد، او را مورد تحسین قرار می‌دهند. اما شاید چالش مهمی که مورینیو باید از آن سر بلند بیرون آید، سبک بازی مورد نظر او برای تیمش باشد. نکته‌ای که شاید رمز بقای بلند مدت او در اولدترافورد باشد. اگرچه با نتایج  سه سال اخیر یونایتد، شاید کسب جام حداقل در کوتاه مدت بیش از نوع بازی مهم و تعیین کننده باشد اما پس از گذر شیرینی نتایج کوتاه مدت احتمالی، چالش دوم پررنگ تر می‌شود.

چالشی که شاید او در رئال مادرید هم با آن مواجه شد. رئال تیمی متفاوت از پورتو، چلسی و اینتر آن روزها افول کرده ایتالیا بود. منچستر نیز از این حیث شبیه رئال است. دراین تیم‌ها که انبوهی از افتخارات داخلی و خارجی را دارند، هواداران تشنه موفقیت‌های کوتاه مدت به هر شیوه‌ای نیستند، شاید به همین دلیل باشد که دوران مورینیو در رئال را نمیتوان دورانی درخشان قلمداد کرد. حتی اخیرا سزار لوئیس منوتی، سرمربی آرژانتینی که با تیم ملی کشورش جام جهانی 1978 را فتح کرد، سبک بازی رئال در زمان مورینیو را عاملی تاثیرگزار در تعداد کمتر توپ‌ های طلای کسب شده توسط رونالدو نسبت به مسی می‌داند و معتقد است نوع بازی رئال در آن دوران مانع از ارائه تمام توانایی های رونالدو بوده، درحالیکه در بارسلونای همان دوران، سبک بازی تیم تاثیر شایانی بر جلوه و نمود بیشتر بازی مسی داشته است. همچنین ناکامی رئال مورینیو در لیگ قهرمانان هم از نکات منفی حضور او در مادرید بوده است، حال آنکه رئال در سه سال پس از رفتن او دو بار با آنجلوتی و زیدان فاتح جام معتبرترین رقابت باشگاهی جهان شد.

حال اما آقای خاص با تجربه گرانبهای مادرید پا به منچستر گذاشته و بی شک به حضوری  کوتاه مدت در اولدترافورد نمی اندیشد. او برای رسیدن به این مهم خیلی زود در فصل نقل و انتقالات دست به کار شد و با خریدن اریک بیلی در خط دفاع، هنریک مخیتاریان در میانه میدان و زلاتان ابراهیموویچ در خط حمله، قوای تیمش را در هر سه خط تقویت کرد تا درصورت انتقال احتمالی پل پوگبا به منچستر، استحکام تیمش در میانه میدان نیز بیش از پیش تقویت شود.

 پس باید به انتظار نشست و دید که کادر مربیگری شیاطین سرخ که با اضافه شدن روی فاریا و سیلوینیو لورو، یاران قدیمی مورینیو، شکل تازه ای به خود گرفته در جذاب‌ترین فصل لیگ برتر انگلستان چه عملکردی خواهد داشت. فصلی که با حضور مربیانی مثل پپ گواردیولا رقیب همیشگی در تیم همشهری،منچسترسیتی، یورگن کلوپ مربی کاریزماتیک آلمانی در بندر لیورپول و آرسن ونگر رقیب دیرینه فرانسوی در آرسنال، رقابتی جذاب را روی نیمکت ها خواهد داشت.همچنین به این جمع تیم سابق او، چلسی با هدایت آنتونیو کونته ایتالیایی و چهره هایی مثل کلودیو رانیری ، مائوریتسیو پوچتینو، اسلاون بیلیچ و رونالد کومان را نیز اضافه کنید که به دنبال اثبات خود بوده و کمترین فرصت اشتباهی را به رقیبان نخواهند داد.

 حال باید منتظر نشست و دید که آیا  طلسم دیوار آجری اولدترافورد به دست آقای خاص می‌شکند...؟