گزارش نوآوران از ناکامی در تعامل برد – برد صدا و سیما و فوتبال

سیما باز هم صدای فوتبال را نشنید

سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس چند روز پیش از حذف بند مربوط به حق پخش تلویزیونی مسابقات از برنامه ششم توسعه خبر داده بود موضوعی که اگر در نهایت اجرایی شود، می‌تواند ورزش و خصوصا فوتبال نیم بند ایران را به به لحاظ جذب درآمد به قهقرا ببرد.

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
سیما باز هم صدای فوتبال را نشنید
نوآوران -

یکی از مهم‌ترین راه‌حل‌های برون رفت ورزش ایران از مشکلات مالی و کمتر شدن خرج تیم‌های ورزشی از بیت‌المال، ورود بخش خصوصی به سرمایه‌گذاری در ورزش است. فوتبال به عنوان پرطرفدارترین ورزش ایران همیشه از این ناحیه دچار ضعف شدید بوده و معدود افراد بخش خصوصی هم که هوس کار در آن را کرده‌اند، در نهایت با تحمل ضرر و زیان زیاد، عطای کار را به لقایش بخشیده‌اند.عزیزالله محمدی رییس سابق اتحادیه فوتبال در این رابطه در گفت‌وگو با «نوآوران» با انتقاد شدید از این تصمیم مجلس می گوید: این تصمیم نادرست دقیقا در تضاد با مصوبه‌های قبلی مجلس است، چرا که طبق مصوبه برنامه پنجم توسعه که در سال 89 تصویب شد دولت حق هزینه حتی یک ریال را در ورزش حرفه‌ای ندارد. وقتی قرار باشد دولت در ورزش هزینه نکند و از آن طرف هم هیچ مبلغی بابت حق پخش پرداخت نشود پس باشگاه‌های فوتبال و به‌طور کلی تیم‌های ورزشی حرفه‌ای از کجا باید تامین شوند؟ کاش دوستان حداقل آن مصوبات قبلی را لغو می کردند تا ورزش رسما دولتی شود و خیال همه ما راحت شود.

در سال‌های اخیر دولت و مجلس اصرار زیادی روی خصوصی‌سازی تیم‌های فوتبال خصوصا سرخابی‌های پایتخت داشتند اما عزیز محمدی با اشاره به تبعات منفی لغو این قانون روی خصوصی‌سازی می‌گوید: اخیرا تیم نفت با قیمت 17 میلیارد تومان به بخش خصوصی واگذار شده، این تیم امسال حداقل باید 10 میلیارد هزینه کند. خب اگر نتواند از طریق راه‌هایی مثل حق پخش آن را تامین کند مسلما به زودی به سرنوشت تیمی نظیر ملوان دچار خواهد شد. در تمام دنیا حدود 45 تا 70 درصد بودجه تیم‌ها از طریق حق پخش تلویزیونی تامین می‌شود و بقیه درآمد تیم‌ها هم از مسائلی مثل اسپانسر و بلیت‌فروشی است.

 اما لغو این قانون مسلما تبعات بین المللی هم برای ورزش ایران دارد که شاید اصلی‌ترین آن حذف تیم‌های ایرانی از مسابقات آسیایی باشد. رییس سابق سازمان لیگ اعلام می‌کند AFC این تغییر و تحولات را کاملا زیر نظر دارد: سالی که ما سهمیه ایران را در لیگ قهرمانان قطعی کردیم به‌خاطر قرارداد 6 ساله ای حق پخش که با صداوسیما داشتیم AFC سهمیه کامل را به فوتبال ایران داد. در طی این 6 سال حدود 30 تا 40 میلیارد تومان از صدا و سیما به سازمان لیگ رسید که بین تیم‌ها تقسیم شد. اما در دو سال اخیر که این قرار داد به اتمام رسید رسانه ملی کاملا از حقوق انحصاری خود استفاده کرد و بازی‌های لیگ برتر را کاملا مجانی پخش کرد. این اتفاق در حالی می‌افتد که صداوسیما هر سال میلیاردها تومان برای خرید مسابقات بوندس لیگا و لالیگا هزینه می‌کند اما حاضر نیست ریالی بابت هزینه حق پخش تیم‌های داخلی بپردازد و این تناقض قابل هضم نیست. مسلما اگر لغو این قانون قطعی شود کنفدراسیون فوتبال آسیا هم اجازه حضور به هیچ تیم ایرانی را در آسیا نخواهد داد.

البته هنوز لغو این مصوبه قطعی نشده و تصمیم‌گیری کمیسیون تلفیق در اینباره هنوز باقی مانده است. عزیزمحمدی با اشاره به اینکه خود تیم‌ها و فدراسیون‌های ورزشی باید به مجلس در این مورد فشار وارد کنند گفت: همه شهرهای مهم ایران چندین تیم در لیگ برتر فوتبال دارند. همه این شهرها هم مسلما نمایندگانی در مجلس دارند. نمایندگانی که معمولا در هنگام نقل و انتقال امتیاز تیم‌ها به شهر خود بسیار تلاش می‌کنند. ای کاش این نمایندگان محترم روی این مسأله هم حساسیت نشان دهند، چرا که لغو این قانون به منزله آغاز ورشکستگی فوتبال و ورزش ایران خواهد بود. متاسفانه تلویزیون ما کاملا انحصاری است و هیچ رقیبی ندارد و رسانه‌های جدیدی مثل تلویزیون‌های اینترنتی که اخیرا شروع به فعالیت کرده‌اند نمی‌توانند رقیب جدی برای رسانه ملی باشند. به همین خاطر ورزش ایران چاره‌ای جز کنار آمدن با صداوسیما در این مورد ندارد.

عباس ترابیان دبیر کمیته بازاریابی فدراسیون هم موضع تندی در این باره دارد و می‌گوید:‌ حذف حق پخش از برنامه ششم توسعه یعنی فرار کردن از حقیقت: «با این اتفاقی که در مورد حق پخش افتاد یعنی از حقیقت فرار کردیم. همه چیزخیلی روشن است چون حق پخش محصول فدراسیون است. مثل اینکه کسی محصولی تولید کند و فردی دیگر بگوید مجانی از آن استفاده می‌کند. در حال موضوع حق پخش در عقب افتاده‌ترین کشورهای آفریقایی حل شده است و موضوع کاملا روشن است. مجلس باید تصمیم‌گیری کند و شبکه‌های خصوصی را زیر نظر نهادهای خاص به راه بیندازد. باید انحصار از صدا و سیما گرفته شود چرا که این موضوع هیچ چیزی را حل نمی‌کند.