یادداشت - مصطفی فراغت

پروینیسم به سبک کی‌روش

  1. ۳ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
پروینیسم به سبک کی‌روش
نوآوران -

پیروزی شیرین است. موفق شدن از هر راهی که باشد به آدمی، می‌چسبد. چه آن هنگام که با کار، تلاش و زحمت به دست آید، چه آن هنگام که دری به تخته خورده باشد! با تاکتیک یا بدون تاکتیک، با جنگ یا بدون جنگ، با هوچی‌گری یا بدون آن؛ کی‌روش اگر بخواهد باقی بماند باید از هر راهی پیروز شود. به همین دلیل همه ما بعد از پیروزی مقابل قطری‌ها خوشنود بودیم، هورا کشیدیم و البته ناراحت هم بودیم.

 بدون این ها، مالِ خود کردن نیمکت تیم ملی ممکن نیست. مردم سوال می‌کنند، کی روش جنتلمن پس چه کار می‌کند، تاکتیک خاصی که در دیدار برابر قطر ندیدیم و حتی یک بالا و پایین به سبک مربیان ایرانی هم از او ندیدیم!

پیروزی مقابل تیم های حاشیه خلیج فارس، دری به تخته ای هم که باشد شیرین است.

 نظر مردم نیز همین است. شکست و تحقیر مقابل این تیم‌ها قدغن، مقابل آنها فقط باید بُرد. جواد نکونام با علم به این موضوع متوجه شعاع حرکتی اندام خود نشد و نفهمید مقابل کدام نیمکت خوشحالی کند.

پس چه با شایستگی، چه از روی شانس، این یک خواست همگانی است، پیروز باش با هر وسیله ای. برای همین از عملکرد کی‌روش همگی خرسندیم. کی‌روش راه پیش روی را به درستی آموخته است، اعتراض در بحران و حمله به داور در بزنگاه.

 او با این کار ابهامات تاکتیکی را هم کمرنگ می‌کند؛ این که تیم ملی با یکی از بهترین مربیان جهان چرا بد و دور از انتظار بازی می‌کند هم فراموش می‌شود. این که با گذشت شش سال از حضور سرمربی پرتغالی هنوز علی اصغری بازی می‌کنیم هم از یاد می‌رود و همه به سه امتیاز کسب شده در اولین گام مقابل قطر در مسیر جام جهانی فکر می‌کنند و از آن شادند.

علی پروین محبوب بود اما با‌هوش نبود. او اگر می‌توانست وزن خود را کم کند و کنار زمین بالا و پایین بپرد و بطری پرت کند و بین دو نیمه دستور حمله به داور را صادر کند شاید امروز او همچنان بر فوتبال ایران حکومت می‌کرد.

 پروین بد شانس بود، فوتبال علی‌اصغری را به نام او زدند اما از آن سودی نبرد. متهم شد به بی علمی اما امروز بهترین مربی جهان با وجود سود بردن از بهترین سرمایه‌ها و بازیکنان ملی کشورمان نیز ادامه دهنده مکتب علی‌اصغری است و تیم را با تاکتیک ناب علی اصغری آشنا کرده.

سید جلال حسینی زیر توپ می‌زند و احسان حاج صفی مانند یک ربات اوت می‌اندازد. رامین رضاییان هم ارسال‌هایش را می‌فرستد پشت دروازه و الی آخر!

 علی پروین اگر یکی مثل فردوسی‌پور را داشت که بر همه چیز مسلط بود و وسط بازی علی اصغری، از رکوردهایش می‌گفت که تیم ملی با پروین n تعداد نباخته و n سال است حرف اول را در آسیا می‌زند، شاید امروز این پروین بود که روی نیمکت تیم ملی جولان می‌داد. در تمامی دقایقی که ایران نتوانسته بود راهی به دروازه حریف قلدر خود که مسلما با برنامه ویژه نه تنها لحظه ای پا پس نکشیده بود و بلکه به دنبال این بود تا به خواسته خود که کسب تک امتیاز این بازی بود دست یابد، کی روش تنها به اشتباهات بازیکنانش می نگریست و خوش شانس بود که اشتباه حریف در نهایت به سود او بازی را به پایان رساند. این‌ها همه ثمره بازی نه‌چندان جذاب تیم ملی در دیدار اول خود در رقابت‌های انتخابی جام جهانی روسیه است. تیمی که قرار است در گروهی که کره‌جنوبی، چین، روسیه و قطر حضور دارند به همراه تیم دیگر جواز صعود به مسکو را دریافت کند و در اولین گام و در حضور صد هزار هوادار بدون تاکتیک به خواسته خود رسید.