یادداشت - حمیدرضا صدر

چرا گواردیولا نمی تواند تیم های اسپانیایی را شکست دهد؟

کارشناس فوتبال

  1. ۱ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
حمیدرضا صدر
نوآوران -

پپ گواردیولا پیش از بازی گفته بود "... این دیدار آزمون بزرگی است تا دریابیم برابر بهترین تیم جهان در چه سطحی قرار داریم". او دوباره در لیگ قهرمانان به نیوکمپ بازگشته بود. به خانه سابقش. جایی که خیلی ها یکدیگر را می شناختند: پپ و لوییز انریکه، پپ و مسی، مسی و آگوئرو، کلودیو براوو و مارک تراشتگن، نولیتو و انریکه. بازی که تمام شد آمارها نشان از فاصله عمیق نمی دادند. بارسا 53 درصد توپ را در اختیار داشت و سیتی 47 درصد. بارسا 12 شوت زده بود و سیتی 8 تا، ولی نتیجه نهایی 0-4 به سود بارسا بود. سیتی خرد شده و پپ سرگیجه گرفته بود. در حالی که بارسا در همان نیمه اول دو مدافعش، پیکه و آلبا را به دلیل مصدومیت از دست داده و انریکه چاره ای جز دو تعویض زودهنگام نداشت. با این وصف پپ باز هم برابر تیم های اسپانیایی شکست خورد. دوباره.

دلایل پرشماری در پایان بازی در سقوط پپ و مردانش جلب نظر می کردند: اهمال فرناندینیو، ضربه سر از دست رفته جان استونز، آن اشتباه کودکانه کلودیو براوو، درخشش مسی با زدن سه گل و ارسال پاس گل چهارم. مسی برابر گواردیولا هت تریک 37 خود را ثبت کرد. با رقم زدن رکورد دیگری برابر حریفان انگلیسی: زدن 16 گل در 15 دیدار (8 دیدار از این 15 بار برابر چلسی بوده که مسی نتوانسته در آن دیدارها دروازه چلسی را باز کند، حتی از روی نقطه پنالتی در سال 2012). مسی پیش از این هم پپ را با بایرن مونیخ مغلوب کرده و دو بار دروازه مردانش را در آن دیدار گشوده بود.

ولی رکورد دیگری هم جلب نظر می کرد. این که انریکه تاکنون دو بار پپ را - در کسوت مربی بایرن مونیخ و منچستر سیتی - در نیوکمپ شکست داده است. 7 گل زده و گلی دریافت نکرده است. او همان مسیری را در بارسا به عنوان مربی طی کرده که پپ طی کرده بود. در اولین فصل سه گانه را ربوده و در فصل دوم دو جام را بالا برده است. رویارویی انریکه و پپ نبرد دو دوست – آشنای قدیمی بود. جایی که پپ تلاش کرده بود به سنت خود وفادار بماند. بازیکنان که وارد شدند نشانی از همبازی قدیمی لیونل -  سرخیو آگرو - به چشم نمی خورد. سیتی بدون مهاجم سنتی بازی می کرد و کوین دی بروین در نوک حمله ایستاده بود. پپ به عنوان مربی بارسا در فینال جام باشگاه های جهان در 2011 مردانش را بدون مهاجم با سیستمی که آن را 0-6-4 خواندند برابر سانتوس راهی میدان کرد و 0-4 پیروز شد.

برای او مثل همیشه کنترل میدان اهمیت داشت و با چنین تلقی آگوئرو را کنار گذاشت. نولیتو و رحیم استرلینگ در دو گوش بازی می کردند و داوید سیلوا پشت سر کوین دی بروین که تک مهاجم بود قرار داشت. وقتی سیتی صاحب توپ می شد و به جلو می تاخت زابالتا هم نقش مرد میانی را بازی می کرد، یعنی در گوش خود به جلو نمی تاخت و متمایل به وسط زمین بازی می کرد. همان طور که دنی آلوز و فیلیپ لام در دفاع راست برای پپ بازی می کردند. سیتی بازی را 1-4-1-4 آغاز کرد و طی حمله به ترکیب 2-3-2-3 و گاهی 4-3-3 نزدیک می شد. ولی چرا باید برابر تیم مثل بارسا - با مسی، نیمار و سوارز -  دست به چنین مخاطره ای زد؟

پرهیز پپ از بازی محافظه کارانه در بازی کلودیو براوو هم جاری بود. قرار بود کلودیو براوو ورای وظایفش به عنوان یک دروازه بان، در گردش توپ هم شرکت کند، ولی آن اشتباه بزرگ را برابر سوارز – باهوش و فرصت طلب – مرتکب شد و کارت قرمز گرفت تا همه بپرسند "آیا تحمل جو هارت با همه اشتباهاتش به صرفه تر نبود؟" در حالی که سیتی در نیمه اول قابل قبول بازی کرده بود و گل اول مسی برتافته از اهمال فرناندینیو به شمار می رفت. مردان سیتی بارها توپ را در اختیار گرفتند، شوت زدند و تراشتگن را هم چند باری به واکنش وادار ساختند، ولی گوندوعان بسیار عقب بازی کرد، دریبل های داوید سیلوا برابر غول های بارسا جواب ندادند و تعداد زمین خوردن های دی بروین از شمار خارج شده بود. آگوئرو هم آن جلو نبود تا ضربه آخر را بزند. در چنین قابی مدافعان سیتی تدریجا در باتلاق نیوکمپ غرق شدند. غرق شدند تا دغدغه بزرگ پپ برجسته شود.

پپ در دو دفاع کناری زابالتا، سانیا، کولاروف و کلیشی را به صورت چرخشی روانه میدان کرده است. اکنون زابالتا مصدوم شده و کلیشی و سانیا هرچند باتجربه اند ولی کند شده اند و کولاروف هم نزول کرده است. در حقیقت همه حریفان سیتی مدافعان کناری بهتری در اختیار دارند. او طی تساوی 3-3 با سلتیک در قلب دفاع به ترکیب کولاروف - اوتامندی روی آورد، طی شکست 0-2 از تاتنهام به ترکیب استونز - اوتامندی، در تساوی 1-1 برابر اورتون در دفاع سه نفره اش از استونز در قلب دفاع بهره برد و سرانجام شکست 0-4 برابر بارسا دوباره به ترکیب استونز - اوتامندی دل بست. ولی این جابجایی ها آرامش و تداوم را به دفاع سیتی بازنگردانده اند. مردان پپ طی چهار دیدار 10 گل خورده اند و طعم پیروزی را هم نچشیده اند. حالا حفظ دروازه سیتی سخت شده، خیلی زیاد.


نوشتارهای مرتبط

تازه های فوتبال